Το να κανει ένα λαθος ένας πολιτικός και να απαρνιέται τις αρχές του για χάρη της εξουσίας (μπορεί να)είναι αποδεκτό. Η προσπάθεια ,όμως, να δικαιολογήσει τη πράξη του, εμπλέκοντας τον αντίπαλο σε απεχθή σενάρια και συνωμοσίες, τον κάνει νάνο. Αυτό συμβαίνει τώρα στην Αλβανία με τον πρώην σοσιαλιστή πρωθυπουργό Ιλίρ Μέτα.
Συμφώνησε με τον νυν πρωθυπουργό για σχηματισμό κυβέρνησης, προσφέροντας έτσι δεκανίκι στον μέχρι χθες εχθρό του, χάριν της καρέκλας που του υποσχέθηκε, αλλά για να δικαιολογήσει την απεχθή του πράξη κάνει αγώνα να μπλέξει και τον Έντι Ράμα.
Σε συνέντευξή του στη Φωνή της Αμερικής ισχυρίζεται ούτε λίγο ούτε πολύ πως ο Έντι του υποσχέθηκε το αξίωμα του πρωθυπουργού σε μια κυβέρνηση συνεργασίας όπου θα μεριμνούσε ο Πρόεδρος των Σοσιαλιστών να …αγοράσει έναν βουλευτή του Μπερίσα.
Και ο Μέτα, ως… ηθικό στοιχείο δεν το δέχτηκε! Βέβαια και οι πέτρες γνωρίζουν στην Αλβανία το παζάρι που έκανε με τον Ράμα εδώ και καιρό , ζητώντας επίμονα τη θέση του Πρωθυπουργού σε μια ενδεχόμενη κυβέρνηση συνεργασίας. Και όταν ο Ράμα του απέκλισε αυτή τη πιθανότητα, άρχισε να τον πολεμάει λυσσαλέα, μέχρι που έφτασε να κανει συμμαχία με τον Σαλί Μπερίσα που αν μαζέψει κανείς τις βρισιές που έχει εκτοξεύσει ο ένας στον άλλον, θα στρώση ένα χαλί σαν κι αυτό που έστρωσε ο Μπερίσα να τον υποδεχτεί, από δω μέχρι τα Τίρανα.
Μερικοί άνθρωποι, μαζί με την πολιτική τους αξιοπρέπεια χάνουν και την ανθρώπινη.
Gabimi i një politikani, me të cilin mohon parimet e tij për hatër të pushtetit, ndoherë edhe (mund të) pranohet. Përpjekja, veç, për të mbleksur edhe kundërshtarin e tij në skenare të fëlliqura, me qëllim që të justifikohet, e bën xhuxh.
Kjo po ndodh sot në Shqipëri me Ilir Metën, ish-kryeministrin socialist.
Ra në ujdi me kryeministrin aktual për formimin e qeverisë, duke i dhënë kështu armikut të tij të djeshëm një patericë shpëtuese, për hatër të karriges që i premtoi,por që të justifikojë veprimin e tij të pështirë, bën të pamundurën të kompromentojë edhe Edi Ramën.
Në intervistën dhënë Zërit të Amerikës, as më shumë dhe as më pak mbron tezën se, Edi i premtoi karrigen e Kryeminsitrit në një qeveri socialiste, ku ndër të tjera ky i fundit do blinte edhe deputetë nga të Berishës.
Dhe Iliri, si njeri i njohur për…ndershmërinë e tij, nuk e pranoi!
Tjetër se në Shqipëri, edhe gurët e dinë pazarin që bëri për kohë të tëra me Ramën për postin e kryeministrit në një qeveri të mundshme bashkëpunimi. Dhe kur Edi e përjashtoi këtë mundësi, nisi ta luftonte me tërbim, deri sa arriti të bëj koalicion me Sali Berishën që, nëse mbledh njeri sharjet që ka hedhur njëri për tjetrin, do shtrohej një qylym i kuq, si ai që i shtroi Berisha për ta pritur në qeveri, nga këtu e në Tiranë.
Disa njerëz, bashkë me ndershmërinë e tyre politike,humbasin edhe atë njerëzore.
Τη φωτογραφία τη τράβηξα εντελώς τυχαία μια μέρα στα Τίρανα. Δεν ήξερα πως σήμερα θα συμβόλιζε τη στήριξη που προσέφερε ο Ιλίρ Μέτα σε αυτόν, μετά τη συμφωνία που έκανε με τη δεξιά, αφήνοντας τον ‘Εντι Ράμα ως τον μοναδικό εκφραστή των σοσιαλιστών στην Αλβανία.
Πολλές φόρες, οι ήττες αποδεικνύονται πιο καλές και από τις νίκες.
Fotografinë e bëra krejt rastësisht një ditë në Tiranë. Nuk më pati shkuar në mendje se sot do simbolizonte mbështetjen e Ilir Metës për Edi Ramën, duke e shëndërruar atë tashmë në referencën kryesore të socialistëve shqiptarë, pas marrëveshjes me të djathtën për të bërë qeveri.
Ka raste që humbjet rezultojnë më produktive edhe nga fitoret.
Έτσι είναι, όταν λείπεις για πολύ από την πατρίδα σου, δείχνεις στα μάτια των γηγενών ως εξωγήινος. Μετά από δεκαοκτώ χρόνια ουσιαστικής απουσίας από τα πεπραγμένα της Αλβανίας, επέστρεψα ως απεσταλμένος της “Αυγής” την προηγούμενη εβδομάδα. Και κατέληξα στο συμπέρασμα, πως παρά τις πραγματικά εντυπωσιακές αλλαγές που έχουν συντελεστεί, ακόμα δεν έχει βρεθεί το φάρμακο που θα καταπραΰνει τα πάθη και τις παιδικές αρρώστιες του συστήματος.
Παραπονούμαστε πάντα στην Ελλάδα για την ελαττωματική λειτουργία της δημοκρατίας. Τουλάχιστον, όμως, έχει χρόνια που λειτουργεί (ομαλά ή με ελλείψεις) από μόνη της. Στην άλλη μου πατρίδα, είναι υπό κανονική κηδεμονία της αμερικανικής πρεσβείας.
Kështu është kur mungon kaq gjatë nga atdheu; në sytë e bashkëkombasve ngjan me jashtëtokësor. Pas tetëmbëdhjetë vjetësh mungese nga ngjarjet e Shqipërisë,u ktheva kësaj here si korrespodent i gazetës AVGI javën e kaluar. Dhe dola në përfundimin se, megjithë ndryshimet thelbësore që kanë ndodhur, ende nuk është gjetur ilaçi që do shërojë pasionet dhe sëmundjet fëmijënore të sistemit.
Ankohemi gjithnjë në Greqi për funksionin me çrregullime të demokracisë. Të paktën,ama,ka vite që funksionon ( rregullisht apo me mangësi) me forcat e veta. Në atdheun tim të parë,ndodhet nën kontrollin e plotë të ambasadës amerikane.
Μετά από πολλές σκέψεις και ενδοιασμούς, ο πρώην σοσιαλιστής πρωθυπουργός της Αλβανίας Ιλίρ Μέτα, αποφάσισε να ενδώσει στη πρόταση του νυν πρωθυπουργού και δέχτηκε να μπει στη κυβέρνηση. Για το καλό της πατρίδας και όχι το δικό του, όπως έσπευσαν αν τον κατηγορήσουν.
Pas shumë mendimesh dhe po kaq ngurrimesh, ish-kryeministri socialist i Shqipërisë Ilir Meta,vendosi të pranojë ftesën e kryeminsitrit aktual për t’u futur në qeveri.
Për të mirën e atdheut dhe jo të tijën, sikurse nxituan ta akuzonin.
Τελικά κάθε εποχή και κάθε χώρα έχει τον εφιάλτη της.
Κάποτε, τη δεκαετία του ’60, η Ελλάδα είχε τον αποστάτη της που τον ονόμασαν εφιάλτη. Κι αυτός ήταν ο Κ.Μιτσοτάκης. Έφυγε από την Ένωση Κέντρου του Γεωργίου Παπανδρέου και πέρασε στην απέναντι όχθη.
Η ιστορία επαναλαμβάνεται σήμερα στην Αλβανία ως φάρσα.
Ο πρώην σοσιαλιστής πρωθυπουργός και κάποτε νούμερο δυο του Σοσιαλιστικού Κόμματος Ιλίρ Μέτα, που στις τελευταίες εκλογές κέρδισε με το κόμμα του τέσσερις έδρες για τη Βουλή (όσες χρειαζόταν ο νυν πρωθυπουργός για να μπορεί να μείνει στην εξουσία), πέρασε στην απέναντι όχθη και συμφώνησε με τον Σαλί Μπερίσα και τη δεξιά για να σχηματίσει κυβέρνηση στην Αλβανία.
Η απληστία και ο καιροσκοπισμός αυτού του ανθρώπου, δεν έχει όρια. Προτίμησε τον αιώνιο στιγματισμό του παρά να καθίσει στην αντιπολίτευση.
Τελικα μοιάζουμε τόσο πολύ οι δυο λαοί,και στη προδοσία…
Përfundimisht, çdo epokë dhe çdo shtet, ka makthin e tij.
Dikur, në vitet ’60,Greqia kishte renegatin e saj që e quajtën makth. Dhe ky ishte Kostas Micotaqis.
Iku nga Bashkimi i Qendrës( së majtë) të Jorgo Papandreut (gjyshit të të sotmit) dhe kaloi në bregun tjetër.
Historia ripërsëritet sot në Shqipëri si farsë. Ish kryeministri Ilir Meta ,dikur numri dy i Partisë Socialiste, që në zgjedhjet e së dielës fitoi katër mandate (të mjaftueshme për të qendruar në pushtet kryeministri aktual) kaloi në “repartin përballë” dhe ra dakort me Sali Berishën dhe të djathtën për të krijuar qeverinë.
Makutëria dhe oportunizmi i këtij njeriu nuk njohka kufinj. Preferoi damkosjen shekullore nga qëndrimi në opozitë.
Ngjajmë kaq shumë si popuj, edhe në tradhëti…
Όλες αυτές τις ημέρες, είτε στα ραδιόφωνα(στο Κόκκινο 105,5, Αντένα 97,2, Δίεση 101,3) είτε στις εφημερίδες (Αυγή,FAQ,LiBERTAS) έχω μιλήσει αρκετά για τις εκλογές στην Αλβανία. Αξιοσημείωτο είναι πως ακόμα και τη στιγμή που γράφω, δεν έχει τελειώσει η καταμέτρηση. Υπάρχουν ακόμα μερικές εκκρεμότητες σε δυο περιφέρεις. Πρέπει να σημειωθεί πάντως η πρόοδος σε σχέση με τις άλλες εκλογικές διαδικασίες όπου στην ουσία το αποτέλεσμα προκαθοριζόταν από διάφορους παράγοντες και όχι από τη ψήφο.
Αυτή τη φορά ο κόσμος ψήφισε σχεδόν ελεύθερα. Και λεω σχεδόν διότι προσωπικά είχα καταγγελίες για διάφορες πιέσεις που ασκήθηκαν σε δημοσίους υπαλλήλους να ψηφίσουν το κυβερνόν κόμμα. Λαμβάνοντας υπόψη μας πως δεν υπάρχει μονιμότητα σε κανένα κλάδο στην Αλβανία, οι υπάλληλοι είναι έρμαιο του κάθε διευθυντού διορισμένου από τη κυβέρνηση .
Το τελικό αποτέλεσμα δείχνει ότι θα απασχόληση για πολύ την Αλβανία. Ενώ ο Αμερικανός πρέσβης(ο κυριότερος πολιτικός παράγοντας στη χώρα) έκανε λόγο για ισοπαλία , ο εκπρόσωπος τύπου της Κεντρικής Επιτροπής Εκλογών βιάστηκε και ανακοίνωσε νίκη του δεξιού συνασπισμού του νυν πρωθυπουργού. Δεν τον βλέπω καλά τον εκπρόσωπο…
Με τα σημερινά δεδομένα κυβέρνηση κανει ο συνασπισμός κομμάτων του Σαλί Μπερίσα(διαψεύδοντας τη πρόβλεψή μου για το αντίθετο). Απίθανη περίπτωση: άνθρωπος που έχασε την εξουσία με τα όπλα, τη κρατά για δεύτερη τετραετία με τις ψήφους. Η αυτοκτονία των σοσιαλιστών είναι διαρκείας…
Όπως και να έχει, η τόσο μεγάλη καθυστέρηση στη καταμέτρηση, σε μια χώρα που δεν ψήφισαν παραπάνω από ενάμιση εκατομμύριο κόσμος, αν μη τη άλλο δείχνει μεγάλες αδυναμίες αν όχι προσπάθειες για αλλοίωση του αποτελέσματος.
υ.γ.:Ο μεγαλύτερος παραλογισμός που είδα ο ίδιος την ημέρα των εκλογών, ήταν οι δηλώσεις του πρωθυπουργού στις 5 η ώρα το απόγευμα της Κυριακής όταν ακόμα οι κάλπης ήταν ανοιχτές. Όσο κωμικό ήταν, άλλο τόσο ανησυχία μου προκάλεσε. Και οι ανησυχίες μου επιβεβαιώθηκαν στη πορεία…
Gjatë gjithë këtyre ditëve, qoftë në radio(Sto Kokkino 105,Antena 97,2,Diesi 101,3) qoftë në gazeta (AVGI,FAQ,LiBERTAS) kam folur e shkruar mjaft për zgjedhjet në Shqipëri. Për tu shënuar është fakti që, akoma edhe tani që shkruaj, nuk ka mbaruar numërimi!!! Ka ende disa paqartësi për dy qarqe. Duhet shënuar gjithsesi, përmirësimi me proceset e kaluara zgjedhore ku në fakt rezultati përcaktohej nga faktorë të tjerë dhe jo nga vota e lirë e qytetarëve.
Kësaj here zgjedhësit votuan pothuajse të lirë. Dhe them pothuajse të lirë pasi mua vetë më denoncuan raste presioni që u bëhej punojësve të shtetit për të votuar partinë në pushtet.. duke patur parasysh faktin që në Shqipëri nuk ekziston statusi i pëhershëm i punojësit shtetëror në asnjë sektor, punonjësit janë pre e çdo drejtori të emëruar nga qeveria.
Rezultati final duket se do diskutohet gjatë në Shqipëri. Edhe pse ambasadori amerikan(faktori kryesor politiki në vend) bëri fjalë për barazim, zëdhënësi i shtypit i Komisionit Qendror të Zgjedhjeve u nxitua dhe deklaroi fitore të koalicionit të partive të kryeministrit aktual. Nuk e shoh mirë zëdhënësin…
Me të dhënat e sotme qeveri formon koalicioni i partive me Sali Berishën(duke më përgënjeshtruar kështu mua që pata parashikuar publikisht të kundërtën). Rasti unik: njeriu që zbriti nga pushteti me armë, e mban për të dytin katërvjeçar me vota. Vetëvrasja e socialistëve është e vazhdueshme…
Sidoqoftë, vonesa kaq e madhe në numërim, në një vend që nuk votuan më shumë se njëmilion e gjysëm njerëz, në mos tregon paaftësi të theksuar, me siguri kemi të bëjmë me deformim të rezultatit.
v.o.:Habia më e madhe që pashë me sy ditën e zgjedhjeve, ishte deklarata për shtyp e kryeministrit në orën 5 pasdite, kur akoma kutitë ishin të hapura dhe populli votonte. Aq sa komike dukej, po kaq shqetësim më shkaktoi. Dhe shqetësimet u vërtetuan më vonë…
Θα το ξεκινήσω από το τέλος. Όταν μετά από πολλές ώρες ταξίδι και ταλαιπωρία, το λεωφορείο ερείπιο που μας μετέφερε στην Ελλάδα( παράγκα με ρόδες το είπε ο διπλανός μου) με άλλους 45-50 άτομα, μπήκε σε ελληνικό έδαφος και έκανε τα πρώτα μέτρα αναπτύσσοντας ταχύτητα, είπα στον συνταξιδιώτη μου που από τις πολλές ώρες μαζί είχαμε γίνει φίλοι πια:
-δεν ξέρω για σένα πως νιώθεις αλλά εγώ, πρώτη φορά, καταλαβαίνω τόσο έντονα πως την Ελλάδα την αγαπώ πολύ και μου έχει λείψει. Και δεν είναι μόνο ότι έχω πίσω τις κόρες μου και τη γυναίκα μου. Όλα μου έχουν λείψει.
Για να πάρω την απαντιση από έναν άνδρα αλβανό κοντά στα πενήντα που είχε περίπου δεκατρία χρόνια στην Ελλάδα:
-Κι εγώ το ίδιο. Τελικά, κατάφερε αυτή η χώρα να μας κλέψει τη καρδιά. Αν και η ψυχή μας είναι ακόμα πίσω.
Για ότι με αφόρα ,όμως, μπορώ να πω πως και η ψυχή μου είναι μοιρασμένη πλέον.
Εδώ κι εκεί.
Εκεί κι εδώ.
Χάρηκα πολύ τη μια εβδομάδα που κάθισα στη πρώτη πατρίδα μου, χάρηκα άλλο τόσο για τις πολλές αλλαγές προς το καλύτερο που έχουν γίνει, μα υπήρξαν στιγμές που ένιωσα πολύ ξένος.
Σε ένα φαρμακείο, σε ένα εστιατόριο, σε ένα εκλογικό κέντρο, στα γραφεία ενός κόμματος, στα γραφεία μιας εφημερίδας.
Υ.γ.1):Τελικά είναι ευχή ή κατάρα η μετανάστευση για τον άνθρωπο;
Υ.γ.2): Για τις εκλογές στην Αλβανία, τα καλά και τα κακά, θα τα πούμε στη συνέχεια.
Po e nis nga fundi. Kur pas disa orësh udhëtimi dhe torture, autobusi-gërmadhë që na çonte në Greqi (barrake me rrota e quajti ai bri meje),bashkë me 45-50 të tjerë, hyri në territorin grek dhe bëri metrat e para duke shtuar shpejtësinë, i thashë bashkudhëtarit tim që, pas kaq orësh bashkë ishim bërë miq tashmë:
-nuk di se si ndihesh ti po, për veten time, është hera e parë që kaq ndjeshëm kuptoj se Greqinë e dua shumë dhe më paska munguar. Dhe nuk është vetëm se kam lënë pas vajzat dhe time shoqje. Më paska munguar çdo gjë.
Përgjigjia nga bashkatdhetari emigrant, një burrë rreth të pesëdhjetave që kishte 13 vjet në Greqi ishte:
-edhe mua kështu po më ndodh. Përfundimisht, ky vend arriti të na fitojë zemrën. Edhe pse shpirtin akoma e kemi pas.
Përsa më takon, mund të them tashmë me siguri se edhe shpirtin e kam të ndarë.
Këtu dhe atje.
Atje dhe këtu.
U gëzova kaq shumë gjatë javës që isha në atdheun e parë, po kaq dhe më shumë u gëzova për ndryshimet pozitive që kanë ndodhur.
E megjithatë pati çaste që u ndjeva i huaj.
Në një farmaci, në një restorant, në një qendër votimesh, në zyrat e një partie, në redaksinë e një gazete.
p.s.:1) Fat apo mallkim është emigrimi?
p.s.2): Për zgjedhjet në Shqipëri, pozitivet dhe negativet, do flasim në vijim.
Εφόσον οι bloggers διεκδικούμε μερίδα από τη πίτα της ενημέρωσης, δεν θα ήταν μια σωστή κίνηση να κηρύξουμε κι εμείς απεργία για τις απολύσεις περιπου 450 ατόμων από το συγκρότημα του Ελεύθερου Τύπου;
update: Εδώ η η ανακοίνωση των 450 προς απόλυση, εργαζομένων, σε “Ελεύθερο Τύπο”, “City” και “e-tipos.com”.
Përderisa blogjet në Greqi kërkojmë pjesë nga “pita” e informacionit, nuk do të qe një gjest solidariteti të shpallnim edhe ne grevë në mbështetje të 450 gazetarëve dhe teknikëve që u pushuan sot nga puna me mbylljen e Eleftheros Typos?
Ο αρχηγός του αλβανικού κόμματος G99 μιλάει στον N. AGO για την Αυγή της Κυριακής
Ο Erion Veliaj είναι ο νεότερος αρχηγός κόμματος στη γειτονική Αλβανία. Μόλις στα 28 του χρόνια φιλοδοξεί να είναι αυτός και το κόμμα του, που θα αλλάξει το παραδοσιακό πολιτικό σκηνικό. Από τους νέους που μετά την κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού έψαξε να βρει καταφύγιο στη Δύση, σε αντίθεση με πολλούς συνομήλικούς του, που προτίμησαν καριέρες έξω, μετά τις σπουδές του στην Αμερική ο σημερινός αρχηγός του G99, επέστρεψε πίσω στη χώρα. Μετά την παρουσία του στην ηγεσία του μοναδικού ΜΚΟ με έντονη κοινωνική δράση στην Αλβανία του MJAFT, ίδρυσε το G99. Το νεότερο (και σε σύνθεση και σε ηλικία) αλβανικό πολιτικό σχήμα που απευθύνεται κυρίως στους νέους ανθρώπους και που κινείται στον κεντροαριστερό χώρο δείχνει ότι θα μπει στη νέα Βουλή, “προσπαθώντας να μεταγγίσει ένα καινούργιο και άγνωστο τρόπο δράσης και σκέψεις στο πολιτικό παιχνίδι της Αλβανίας» -σύμφωνα με τον συνομιλητή μας.
Εμείς ταξιδέψαμε στα Τίρανα και μιλήσαμε μαζί του, πριν τις εθνικές εκλογές της 28 Ιουνίου. Τον βρήκαμε στα γραφεία του κόμματος, όπου καθόλου δεν έμοιαζαν με τα παραδοσιακά κομματικά κέντρα. Περισσότερο με μια παρέα φίλων, έμοιαζε, παρά με κομματικό επιτελείο.
* Τι είναι αυτό που κάνει έναν νέο άνθρωπο σαν κι εσένα να θέλει να ασχοληθεί με την πολιτική στην Αλβανία;
Στα χθεσινά εγκαίνια του νέου Μουσείου της Ακρόπολης στην Αθήνα, προσκλήθηκαν και βρέθηκαν πολλοί αρχηγοί κρατών. Δεν προσκλήθηκε και δεν παρευρέθηκε η πολιτική ηγεσία της Αλβανίας. Προσωπικά με εξέπληξε το γεγονός αφού είχα μείνει με την εντύπωση πως οι δυο πολιτικές ηγεσίες συνεννοούνται άριστα. Από την άλλη αποδεικνύεται και η διπλωματική γύμνια των Τιράνων. Όταν δεν καταφέρνεις να εξασφαλίσεις μια θέση σε ένα τέτοιο σημαντικό πολιτιστικό-πολιτικό γεγονός που είναι δίπλα σου, δείχνεις αν μη τι άλλο πως είσαι ερασιτέχνης στα διπλωματικά.
Në inagurimin e djeshëm të Muzeut të Akropolit në Athinë, ishin të ftuar dhe të pranishëm mjaft kryetarë shtetesh. Nuk qe e ftuar dhe nuk u ndodh askush nga drejtuesit politikë shqiptarë. Personalisht më befasoi fakti pasi kisha ngelur me përshtypjen se ekzekutivët përkatës merren vesh shkëlqyeshëm, tashmë.
Nga ana tjetër, mungesa tregon edhe lakuriqësinë diplomatike të Tiranës. Kur nuk mundesh të rezervosh një vend në një ngjarje kaq të rëndësishme kulturore-politike që ndodh bri teje, tregon të paktën se je amator në diplomaci.
