Σου χρωστάω ένα ευχαριστώ, Ελλάδα | Të dedikohem një faleminderit,Greqi
27/12/2009
Κατηγορία Διασταύρωση | Udhëkryq, Ελλάς | Greqi, Προσωπικά | Personale, μετανάστευση | emigracion
Ετικέτες: Βαλκάνια, μετανάστες | emigrantët
Ήταν Μάρτιος του 1992, όταν αποφάσισα να έρθω πρώτη φορά στην Ελλάδα. Αρκετά νέος αλλά είχα προλάβει να παντρευτώ κιόλας. Άφησα πίσω τη γυναίκα μου και ξεκίνησα την περιπέτεια. Έφτασα Καλαμπάκα,μαζί με τον αδελφό μου, μετά από οκτώ ημέρες πεζοπορίας. Από τη τέταρτη ημέρα ,όμως, το περπάτημά μου γινόταν με το ένα παπούτσι στο χέρι. Βλέπεις, η πατούσα που είχα εγχειρήσει λίγο καιρό πρίν, δεν είχε την ίδια… επιθυμία με μένα για ταξίδι και το πόδι πρήστηκε άσχημα.
…
Στη Θεσσαλονίκη έφτασα στις 5 το πρωή, με τρένο που είχα πάρει από τη Λάρισα. Αφού πέρασα την λαχτάρα που έπαθα βλέποντας παρατεταγμένα τα ταξί και τα πέρασα για περιπολικά(!), απευθύνθηκα στο πρώτο από αυτά. Ήθελα να πάω στη Δράμα και το μόνο που είχα να δείξω στον οδηγό, ήταν ένας αριθμός τηλεφώνου .0521 25 6… έγραφε το χαρτί που είχα μαζί μου.
…
Ο οδηγός, ένας μεσήλικας κοντά στα 55, με μεγάλη άσπρη γενειάδα που φορούσε περιβραχιόνιο πένθους στο μπράτσο του, μου έκανε αρκετές βόλτες μέχρι να φτάσει η ώρα 7 και να φύγει το λεωφορείο για τη Δράμα. Πριν με κατεβάσει, αφού με ξύπνησε πολύ στοργικά και πατρικά από το βαθύ ύπνο που είχα πέσει (η κούραση των 8 ημερών ήταν αδύνατον να μην με καταβάλει μέσα στη ζέστη του αυτοκινήτου) όσο αυτός έκανε κούρσες για το μεροκάματο, μου έδωσε μια τυρόπιτα, έναν χυμό κι ένα πακέτο τσιγάρα να καπνίσω. Έκανα κίνηση να του δώσω χρήματα, απο αυτά τα λίγα που είχα μαζί μου . Μου έκλεισε το μάτι φιλικά, κάτι μου είπε στα ελληνικά(που φυσικά δεν κατάλαβα) και μου έκανε νόημα να τα ξαναβάλω στη τσέπη μου. Το λεωφορείο, σε λίγο θα αναχωρούσε για την πόλη που μετά θα γινόταν η δεύτερή μου πατρίδα, η πατρίδα των παιδιών μου, και τελικά η Ιθάκη μου…
…
Αν σήμερα, μετά τα 18 χρόνια που ζω στην Ελλάδα, που πλέον τη θεωρώ δεύτερη πατρίδα μου (και που πολλές φορές αναρωτιέμαι μήπως ο όρος αυτός δεν αποτυπώνει πια τα πραγματικά μου αισθήματα και πρέπει να την αποκαλώ απλά πατρίδα) κάποιον θέλω να βρω , να αγκαλιάσω και να ευχαριστήσω από τη καρδιά μου, είναι αυτός ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ.
Και την Ελλάδα φυσικά, που τόσα πολλά μου προσέφερε όλα αυτά τα χρόνια και μου προσφέρει καθημερινά, αν και κάποτε ήρθα χωρίς να με προσκαλέσει.
Ishte Mars i 1992-shit kur vendosa të vij për herë të parë në Greqi. Edhe pse ende mjaft i ri në moshë, megjithatë pata arritur të martohesha. Lashë pas bashkëshorten dhe nisa peripecinë. Mbërrita në Kallambaka, bashkë me tim vëlla, pas tetë ditësh udhëtimi me këmbë. Nga dita e katërt,veç, udhëtimi u bë me njërën këpucë në dorë. Njëra këmbë që pata operuar kohë më parë, nuk kishte të njëjtën …dëshirë me mua për udhëtim dhe u nejt keqas.
…
Në Selanik mbërrita në orën 5 të mëngjesit me trenin që kisha marrë nga Larisa.Pasi kalova llahtarën që provova kur pashë dhjetra taksi të rreshtuara të cilat i mora për makina të policisë, u drejtova tek e para prej tyre. Doja të udhëtoja për në Dhrama dhe të vetmen adresë që kisha ishte një numër telefoni . 0521 25 648 shkruante letra që mbaja në dorë.
…
Shoferi, një mesoburrë rreth të 55-ave, me mjekërr të bardhë dhe të gjatë, me një shirit zie në njërin krah, më bëri disa xhiro derisa ora shkoi 7 , orë kur nisej autobusi. Përpara se të më zbriste, pasi më zgjoi me dashamirësi prindërore nga një gjumë vdekjeje që më kishte zënë për aq kohë sa ai bënte udhëtime në qytet për ditën e punës(lodhja e tetë ditëve ishte e pamundur të mos triumfonte në të nxehtin e makinës), më dha një byrek të nxehtë me djath, një kuti me lëng frutash dhe një paketë cigaresh. Bëra lëvizjen t’i jepja paratë, nga ato pak që disponoja. Më shkeli syrin, diçka më tha në greqisht (që natyrisht nuk e kuptova) dhe më bëri shenjë t’i vendos sërish në xhep. Për pak, autobusi do të nisej drejt qytetit që më vonë do të kthehej në atdheun tim të dytë, në atdheun e fëmijëve të mi dhe së fundi, edhe Itaka ime…
…
Nëse sot, pas 18 vjetësh që jetoj në Greqi, të cilën e konsideroj atdheun tim të dytë(dhe që shpesh pyes veten nëse termi i mësipërm nuk shpreh ndjenjat e vërteta për të dhe duhet ta quaj thjesht atdhe) dikë dua të gjej, ta përqafoj dhe t’a falenderoj nga zemra, është ai NJERI.
Dhe natyrisht Greqinë, që kaq shumë më ka dhënë gjithë këto vite, dhe kaq shumë më jep përditë, edhe pse dikur erdha pa më ftuar.
Εσένα, προς τα που κοιτάει; | Ty, në ç’drejtim të shikon?
27/12/2009
Κατηγορία Προσωπικά | Personale, Χιούμορ | Humor
Ετικέτες: blogs, Γιορτινά | Festive
Ο άνδρας, πάντα ποθούσε ένα ζευγάρι μπότες σαν εκείνα των καουμπόι. Έτσι, με το που είδε ένα τέτοιο ζευγάρι , τις αγόρασε και φτάνοντας στο σπίτι τις φόρεσε περπατώντας με προσοχή. Ταυτόχρονα ρώτησε τη γυναίκα του:
-Βλέπεις κάποια διαφορά σήμερα σε μένα;
Η Μαργαρίτα του έριξε ένα βλέμμα και απάντησε: Όχι!
Απογοητευμένος ο Μπέρτη έβγαλε όλα τα ρούχα του, εκτός από τις μπότες, και ξαναρώτησε πολύ πιο αποφασιστικά αυτή τη φορά τη γυναίκα του:
-Τώρα, βλέπεις κάποια διαφορά;
Η Μαργαρίτα τον ξανακοίταξε και του απάντησε:
-Τι διαφορετικό να βλέπω άνδρα μου; Σήμερα κρέμεται κάτω όπως κρεμόταν χθες όπως θα κρέμεται και αύριο!
Θυμωμένος ακόμα περισσότερο ο άνδρας λέει:
-Ξέρεις γυναίκα γιατί είναι κρεμασμένος προς τα κάτω;
-Όχι, απαντά ξανά εκείνη!
-Είναι κρεμασμένος διότι χαζεύει τις καινούργιες μπότες που μόλις αγόρασα!
Τότε η Μαργαρίτα απαντά:
-Πρέπει να αγοράσεις καπέλο άνδρα μου, καπέλο πρέπει να αγοράσεις!
Burri, gjithmonë i kishte dëshiruar një palë çizme origjinale kauboi. Kështu që, me të parë një palë të tilla, i bleu dhe sapo arriti në shtëpi i veshi duke ecur gjithë kujdes.
Ndërkohë pyeti të shoqen:
-”A po vë re ndonje gjë ndryshe sot tek unë?”
Margarita i hodhi nje sy dhe u përgjigj: “Jo!”
I mërzitur Berti, zhveshi të gjitha rrobat, veç çizmeve, dhe pyeti me zë të lartë kësaj here:
-”A vë re ndonjë gjë ndryshe TANI?”
Margarita e pa sërish dhe tha:
-”Çfarë ndryshimi të shoh more burrë? Sot ështe i varur poshtë, siç ishte edhe dje i varur siç do te jetë i varur poshtë edhe nesër.”
I nervozuar ,tashmë,akoma më tepër burri, bërtiti:
-”Po a e di përse është i varur poshtë ,grua?”
-”JO!” u përgjigj sërish ajo.
-”Është i varur poshtë se po sodit çizmet e reja që sapo bleva!!!”
Dhe Margarita i përgjigjet:
-”Duhet te blesh kapele, burrë, kapele duhet të blesh!”
Αυτοί οι άγνωστοι άνθρωποι…
27/12/2009
Κατηγορία Ελλάς | Greqi, Κοινωνικά | Shoqërore, μετανάστευση | emigracion, τύπος | shtypi
Ετικέτες: Ballkan, emigration, Βαλκάνια, Ιστορικά | Historike, Κοινωνικά | Shoqërore, Νόστος | Nostalgji
Της ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΛΙΝΑΡΔΟΥ
Πλούσιο σε «ελέη» το 2009 κι ακόμη πιο πλούσιο σε ανθρώπους που, αν και δεν έγιναν ποτέ «επικαιρότητα», σημάδεψαν τη χρονιά ο καθένας με τον δικό του τρόπο.
Στα Βουρλά της Σμύρνης ο Μουσταφά κρατάει ανοιχτό το καφενείο που ήταν το στέκι του Γιώργου Σεφέρη.
Από την Τουρκία μέχρι την Τουβαλού, την πρώτη χώρα στον πλανήτη που πνίγεται, και από την Ομόνοια μέχρι τη Μυτιλήνη, μόνον ανθρώπινες ιστορίες συναντήσαμε. Τα γεγονότα ήρθαν και παρήλθαν.
**Μουσταφά, πίνοντας καφέ με τον… Σεφέρη στα Βουρλά της Σμύρνης. Το πούλμαν αναχωρεί από τον Τσεσμέ με τελικό προορισμό τη Σμύρνη. Η τουρκάλα ξεναγός μας λέει σε σπαστά ελληνικά: «Καλώς ορίσατε στα χώματά σας, καλώς ορίσατε στους τόπους των προγόνων σας». Λίγη ώρα μετά κάνουμε στάση στα Βουρλά.
Εδώ κάποτε ζούσαν 35.000 Ελληνες, λέει η ξεναγός, αλλά εγκατέλειψαν την περιοχή έπειτα από μια μεγάλη πυρκαγιά. Εδώ μεγάλωσε ο Γιώργος Σεφέρης. Από κείνη τη… «φωτιά» γλίτωσε το σπίτι του μεγάλου έλληνα ποιητή και το καφενείο που ήταν το στέκι του. Το σπίτι του έγινε «Ξενοδοχείο Γ. Σεφέρη» και ο Μουσταφά κρατάει το στέκι του ανοιχτό. Ζεστό τσάι, καφές και τσιγάρο. Φεύγουμε και η ξεναγός συνεχίζει να μιλάει για τη μεγάλη «πυρκαγιά». Ενας ηλικιωμένος τη διακόπτει… «Σφαγή έγινε, κοπέλα μου, για ποια πυρκαγιά μιλάς τόση ώρα;»
**Παπα-Στρατής, εφημέριος στον Αϊ-Γιώργη Καλλονής στη Μυτιλήνη. Η Καλλονή είναι χωριό «πέρασμα» για τους διωγμένους της Ανατολής που φτάνουν με τις σαπιόβαρκες στο νησί. Συλλαμβάνονται. Κι εκείνος σηκώνει το ράσο και τρέχει για βοήθεια. «Πάρε αυτά τα φρέσκα αυγά και δώσ’ τα να φάνε τα μικρά» λέει στον διοικητή του αστυνομικού τμήματος. Κι εκείνος, όμως, πολλές φορές τον καλεί να τρέξει: «Παπα-Στρατή, έχεις τίποτα να μαγειρέψεις σήμερα για τους ανθρώπους;»
**Ο Rasmus Thirup Beck, δανός ανθρωπολόγος-δημοσιογράφος, είναι ένας από τους λίγους στον πλανήτη που έχουν επισκεφθεί την Τουβαλού, την πρώτη χώρα στον κόσμο που κινδυνεύει να εξαφανιστεί. Εζησε δύο εβδομάδες με μια οικογένεια στην Τουβαλού, εκεί όπου, όπως υποστηρίζει ο ίδιος, «οι κλιματικές αλλαγές δεν είναι πια σε θεωρητικό επίπεδο». Την Τουβαλού σε λίγον καιρό, όπως όλα δείχνουν, θα την καταπιεί η θάλασσα. «Ο Σέτι, η γυναίκα του και τα έξι τους παιδιά δυσκολεύονται ακόμη να συνειδητοποιήσουν τι θα συμβεί στην πατρίδα τους…»
**Σοφία: Πουλάει λαχεία στην Ομόνοια. Ζει στο κέντρο σχεδόν όλη της τη ζωή. Η δουλειά της, λέει, αντιμετωπίζει αρκετά προβλήματα. Η αγορά των λαχείων έχει μειωθεί. Η νέα φορολογία στα κέρδη κάνει τον κόσμο να μην αγοράζει όπως παλιά. Επίσης, η περιοχή όπου εργάζεται αντιμετωπίζει πολλά προβλήματα. Πολλές φορές η Σοφία γίνεται μάρτυρας κάποιας κλοπής ή ακόμη και διακίνησης ναρκωτικών. Ο γιος της είναι και αυτός λαχειοπώλης.
**Γιώργος: Ζει και εργάζεται τα τελευταία δέκα χρόνια σε ένα μικρό χωριό της ορεινής Αρκαδίας, την Παλούμπα. Πήρε την απόφαση να φύγει από την Αθήνα και να ανοίξει ένα μικρό καφενείο στο χωριό από το οποίο και κατάγεται. Προέρχεται από οικογένεια αγωνιστών του ‘21 και είναι απόγονος του Δημήτριου Πλαπούτα, συμπολεμιστή και αδελφικού φίλου του Κολοκοτρώνη. Το όνειρό του, να φτιάξει ένα μουσείο στο χωριό του με όλα τα ιστορικά αντικείμενα που διαθέτει.
enet (αναδημοσίευση)
Μόνο οι Ιάπωνες αυτοκτονούν; | Vetëm japonezët vrasin veten?
26/12/2009
Κατηγορία Ειδήσεις | Lajme, Κοινωνικά | Shoqërore, Οικονομία | ekonomi
Ετικέτες: crisis, Κοινωνικά | Shoqërore
Ο αριθμός των ανθρώπων οι οποίοι αυτοκτόνησαν στην Ιαπωνία ξεπέρασε τους 30.000 για 12η συναπτή χρονιά, ανακοίνωσε η αστυνομία χθες Παρασκευή.
Από τον Ιανουάριο έως το Νοέμβριο, 30.181 Ιάπωνες έθεσαν τέλος στη ζωή τους, κατά την αστυνομία. Εξ αυτών, οι 21.566 ήταν άνδρες και οι 8.615 γυναίκες.
Κατά μέσον όρο, σημειώνονταν 90 αυτοκτονίες την ημέρα – γεγονός που καταδεικνύει ότι σχεδόν 1.000 άνθρωποι ήταν στο όριο της αυτοχειρίας οποιαδήποτε ημέρα της χρονιάς, σύμφωνα με ειδικούς.
Οι παρατεταμένες οικονομικές κρίσεις θεωρούνται ένας από τους κύριους λόγους για την αύξηση των αυτοκτονιών μετά το 1998, όταν ο αριθμός τους ξεπέρασε τις 30.000 στην Ιαπωνία για πρώτη φορά.
Ανάμεσα σε άλλα αίτια στα οποία αποδίδονται τα απονενοημένα αυτά διαβήματα προβάλλονται τα προβλήματα υγείας, περιλαμβανομένης της κατάθλιψης η οποία σχετίζεται με την εργασία. Αυτή η αιτία ήταν ένα από τα σημαντικότερα κίνητρα το 2008, και σε αυτό αποδόθηκε το 47% των συνολικά 32.249 αυτοκτονιών. Στα προβλήματα οικονομικής φύσης αποδόθηκε το 23% των αυτοκτονιών• στα προβλήματα οικογενειακής φύσης το 12,1%, σύμφωνα με ειδικούς.
(ΑΠΕ-ΜΠΕ-Γερμ.Πρακτ.)
Υ.Γ.:Ενδιαφέρον θα είχαν τα στοιχεία για την Ελλάδα αλλά κυρίως για την Αλβανία.
Numri i njerzëve të cilat kanë vrarë veten në Japoni kapërceu shifrën 30.000 për të 12 vit radhazi, njoftoi policia dje të premten.
Nga Janari deri në Nëntor,30.181 japonezë i dhanë fund jetës, sipas policisë. Ndër ta,21.566 ishin burra dhe 8.615 gra.
Mesatarisht, shënoheshin 90 vetvrasje në ditë-fakt ky që tregon se afërsisht 1000 persona ishin në kufijtë e vetvrasjes çfarëdolloj dite të vitit, sipas ekspertëve.
Krizat ekonomike të tejzgjatura quhen shkaku rritjes së vetvrasjeve pas 1998-ës, vit ky kur dhe numri i tyre kaloi për herë të parë shifrën 30.000 në Japoni.
Midis shkaqeve të tjera të cilave u dedikohen këto tentativa , shfaqen edhe problemet shëndetësore, përfshirë edhe trysnisë psikologjike që lidhet me punën. Ky shkak ishte dhe “stimuli”më i fortë për vitin 2008, dhe atij iu dha 47% e shumës së 32.249 vetvrasjeve. Në problemet e natyrës ekonomike gjejnë shkak 23% e vetvrasjeve ndërsa në ato familjare 12,1%, sipas ekspertëve.
(ANA-Agjencia Gjermane e Lajmeve)
p.s.:Interes të veçantë do kishin të dhënat për Greqinë por sidomos për Shqipërinë.
Οι αριστερές πολιτικές ενός μεγάλου καπιταλιστή
Μετά από πολύμηνες συζητήσεις και διαμάχες, η αμερικανική Γερουσία ενέκρινε χθες το νομοσχέδιο για τη μεταρρύθμιση του συστήματος δημόσιας περίθαλψης.
Το εν λόγω νομοσχέδιο, που προβλέπει δομικές αλλαγές στο ασφαλιστικό σύστημα, προσφέροντας υγειονομική κάλυψη σε περίπου 30 εκατομμύρια ανασφάλιστους Αμερικανούς, έλαβε τη ψήφο των 58 Δημοκρατικών και δύο ανεξάρτητων γερουσιαστών, ενώ το καταψήφισαν οι 39 Ρεπουμπλικανοί.
Η γκάφα του Ριντ και το χριστουγεννιάτικο δώρο του Ντοτ
Το κύριο βάρος των διαδικασιών στη Γερουσία σήκωσε στους ώμους του ο επικεφαλής των Δημοκρατικών στο νομοθετικό σώμα, Χάρι Ριντ. Ήταν ο άνθρωπος που οργάνωσε στο παρασκήνιο τη διασφάλιση της πλειοψηφίας προκειμένου να λάβει σάρκα και οστά η μεταρρύθμιση του Μπαράκ Ομπάμα. Κι όμως όταν ήλθε η ώρα της ψηφοφορίας ο Χάρι Ριντ ψήφισε αρχικά κατά λάθος «όχι», για να αντιληφθεί αργότερα τη «γκάφα» και να τη διορθώσει.
Στο τέλος της ψηφοφορίας ακούστηκαν αναστεναγμοί ανακούφισης από τα έδρανα των Δημοκρατικών. Και όπως υπογράμμισε ο γερουσιαστής Κρις Ντοτ: «Καλύτερο δώρο δεν μπορούσα να φανταστώ για τα Χριστούγεννα από αυτό που έκανε σήμερα η Γερουσία στους πολίτες της χώρας. Το νομοσχέδιο απαλλάσσει τους πολίτες από το φόβο να βρεθούν χωρίς περίθαλψη σε περίπτωση ασθένειας τους ή ασθένειας των μελών της οικογενείας τους».
Ομπάμα: Θύμα των λόμπι η δημόσια υγεία
Σύμφωνα με εκτιμήσεις ειδικών, η μεταρρύθμιση του συστήματος υγείας, που θα καλύψει περισσότερους από 30 εκατομμύρια Αμερικανούς, θα κοστίσει τα επόμενα 10 χρόνια 900 δισεκατομμύρια δολάρια. Η κυβέρνηση ωστόσο εκτιμά ότι η εφαρμογή της μεταρρύθμισης θα μειώσει το συνολικό κόστος του αμερικανικού συστήματος υγείας.
Εξαιτίας της ψηφοφορίας ο πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα ανέβαλε για μερικές ώρες τις χριστουγεννιάτικες διακοπές του στη Χαβάη. Λίγο πριν την αναχώρησή του δήλωσε:
«Επτά πρόεδροι, τόσο από το Δημοκρατικό όσο και από το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, θέλησαν να προωθήσουν μεταρρυθμίσεις στον τομέα της υγείας. Αλλά οι προσπάθειες αυτές συναντούσαν τα εμπόδια των λόμπι που είχαν τα ιδιαίτερα συμφέροντά τους και ήθελαν να διατηρήσουν την κατάσταση όπως ήταν, μόνο και μόνο επειδή αυτό συνέφερε τον κλάδο των ασφαλιστικών εταιρειών. Δεν συνέφερε όμως τους ανθρώπους στις Ηνωμένες Πολιτείες».
Στη συνέχεια ο Μπαράκ Ομπάμα αναχώρησε για τη Χαβάη. Κάτω από τον ζεστό ήλιο θα κάνει σίγουρα σκέψεις για το πώς θα κλείσει το τελευταίο κεφάλαιο της μεταρρύθμισης. Το νομοσχέδιο θα πρέπει τώρα να προσαρμοσθεί σε εκείνο που ψήφισε ήδη η Βουλή των Αντιπροσώπων στις 7 Νοεμβρίου. Στη συνέχεια θα εγκριθεί από το Κογκρέσο και θα αποσταλεί στην οριστική μορφή του στον πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα για υπογραφή.
Πηγή: DW
Krishtlindjet dhe nacionalsocialistët
26/12/2009
Κατηγορία Ειδήσεις | Lajme, Πολιτική | Politikë, τύπος | shtypi
Ετικέτες: Ιστορικά | Historike, Politics
“Natë jo plotësisht e shenjtë”
Shkruan Thomas Faith për DEUTSCHE WELLE
Ekspozita e re të Qendrës së Dokumentacionit mbi Nacionalsocializmin në Köln, ofron një vështrim tronditës në mënyrën si Rajhu i Tretë i Adolf Hitlerit shfrytëzoi festën tradicionale të Krishtlindjeve si mjet propagande.
Ekspozita “Natë jo plotësisht e shenjtë” tregon kujtime nga festa e Krishtlindjeve në Gjermani nga koha e dy luftërave botërore: relike, fotografi, kartolina dhe pamflete. Ato portretizojnë me saktësi politizimin e Krishtlindjeve nga liderët e Gjermanisë së asaj kohe. Gjatë Luftës së Parë Botërore, simbolet ushtarake si medalje të Kryqit të Hekurt apo helmeta në miniaturë të ushtrisë gjermane, përdoreshin rëndom për zbukurimin e pemëve të Krishtilindjeve.
Krishtlindjet kundër parimeve të nacionalsocializmit
Me fillimin e Luftës së Dytë Botërore Krishtlindjet edhe njëherë u bënë mjet i propagandës politike, këtë herë me nazistët në timonin e makinës propagandistike.
Aκόμη μία (άλλη) φωνή
26/12/2009
Κατηγορία Ελλάς | Greqi, Κοινωνικά | Shoqërore, τύπος | shtypi
Ετικέτες: Ballkan, πολεμικά|luftarake, Βαλκάνια, Ιστορικά | Historike, Κοινωνικά | Shoqërore, Συμμετοχικά | Pjesmarrje, Politics
Του Τάκη Καμπύλη
O παπα-Mιχαήλ Kοσβύρας γεννήθηκε στην Aγναντιά Kαλαμπάκας το 1917. Aποφάσισε να γράψει για τη ζωή του στα 90 του χρόνια. Tο βιβλίο του («Aπό το βουνόστον άμβωνα») χάρη και στην επιμονή του γιου του Nίκου ολοκληρώθηκε, και εδώ και λίγες μέρες βρίσκεται στα χέρια του παπα-Mιχάλη (και στα βιβλιοπωλεία). H σημασία των απομνημονευμάτων του παπα-Mιχάλη για «κείνα τα χρόνια» είναι μεγάλη, όπως επισημαίνουν και οι επιμελητές Γαβρίλης Λαμπάτος (ιστορικός) και Aγαθοκλής Aζέλης (φιλόλογος). Γιατί;
O παπα-Mιχάλης στα χρόνια της Kατοχής βρέθηκε στον EΛAΣ και μάλιστα υπηρέτησε ως επικεφαλής του εφεδρικού EΛAΣ στην περιοχή του. O Eμφύλιος τον βρίσκει στους «Mάυδες» του Eθνικού Στρατού! Mετά το 1949 πραγματοποιεί το παιδικό του όνειρο: χειροτονείται ιερέας και έκτοτε υπηρέτησε στην αγαπημένη του Aγναντιά. «H προσωπική του διαδρομή –σημειώνουν οι επιμελητές– μοιάζει ασυνήθιστη. Aπό τον EΛAΣ στον “Eθνικό Στρατό”. Tην ίδια πορεία ακολούθησαν και χιλιάδες άλλοι άνδρες της γενιάς του. H φωνή τους όμως απουσιάζει. (…) Oι επισημάνσεις της Tζίνας Πολίτη για την “Oρθοκωστά” του Θανάση Bαλτινού έχουν ισχύ και στην περίπτωση του παπα-Mιχάλη: η φωνή αυτή δεν μπορεί να χαρακτηριστεί. Kαι δεν μπορεί να τη διεκδικήσει ούτε η μία πλευρά ούτε η άλλη».
Η συνέχεια εδώ.
«Δεν είμαστε εμείς Μαρξιστές, ο Μαρξ ήταν χριστιανός!»
25/12/2009
Κατηγορία Ελλάς | Greqi, Κοινωνικά | Shoqërore, Συνεντεύξεις | Intervista, τύπος | shtypi
Ετικέτες: Ballkan, Κοινωνικά | Shoqërore, Συνεντεύξεις | Intervista
Θαυμάζουν τον Τσε Γκεβάρα, μελετούν μαρξισμό, κατεβαίνουν στις πορείες του Πολυτεχνείου, ήταν παρόντες στη Γένοβα το 2001, έκαναν απεργία πείνας για την αναγνώριση της Εθνικής Αντίστασης και συμφωνούν ότι η θρησκεία είναι το όπιο του λαού. Αυτοί είναι παπάδες ή εγώ βρίσκομαι σε απόλυτη σύγχυση;
Στο γραφείο που στεγάζει την Κίνησή τους, κάπου στην πλατεία Κάνιγγος, παθαίνω αλλεπάλληλα σοκ. Ισως γιατί δενπήγα ποτέ στη Λατινική Αμερική, ώστε να συναντήσω κάποιον ιερέα της Θεολογίας της Απελευθέρωσης, και γιατί ο παπα-Ανυπόμονος του ΕΛΑΣ είναι για μένα απλώς μια φωτογραφία. Ομως, ο παπα-Χρήστος Ζαρκαδούλας κι ο παπα-Σταύρος Παπαχρήστος μοιάζουν μ’ εκείνους τους παπάδες που, ζωσμένοι φισεκλίκια, βγήκαν στα βουνά του κόσμου για να υπερασπιστούν τους λαούς τους.
Στο δρόμο των πρώτων χριστιανών και ακολουθώντας το παράδειγμα της Παγκληρικής Ενωσης που πολέμησε στην Εθνική Αντίσταση, το 2004 δημιούργησαν την Παγκληρική Αγωνιστική Κίνηση Κληρικών και Λαϊκών. Εκδίδουν ένα περιοδικό με 9.000 συνδρομητές, συμμετέχουν ενεργά στο μαζικό λαϊκό κίνημα («Ημασταν μπροστά στο προβοκατόρικο κάψιμο του Αγνωστου Στρατιώτη στο πανεκπαιδευτικό, γράψτε αυτό!»), είναι από τους πρωτοπόρους του φιλειρηνικού κινήματος κι έχουν δώσει το «παρών» σε όλες τις πορείες κατά της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης, από τη Γένοβα μέχρι το Ροστόκ.
Ελλάδα, Αλβανία μισθοί και ελευθερίες | Greqia, Shqipëria rrogat dhe liritë
25/12/2009
Κατηγορία Αλβανία | Shqipëri, Ειδήσεις | Lajme, Ελλάς | Greqi, Πολιτική | Politikë, τύπος | shtypi
Ετικέτες: Ballkan, Κοινωνικά | Shoqërore, Ντροπή | Turp, Politics
Το βρίσκω δίκαιο να διαμαρτύρονται οι έλληνες δημοσιογράφοι (και όχι μόνο) για τα υπέρογκα ποσά με τα οποία αμείβονται οι εργαζόμενοι (αλλά και αργόσχολοι) δημοσιογράφοι αλλά και κάποιοι τεχνικοί στην ΕΡΤ. Τα χρήματα που είδαν το φως της δημοσιότητας(δεν εξετάζουμε σωστά ή λανθασμένα), προκαλούν δέος (για μερικούς) αλλά και σοκ (για τους περισσότερους), αν λάβουμε υπόψη μας τα προκλητικά ποσά. Οι διαφορές που προκύπτουν με άλλους δημοσιογράφους αλλά και σκληρά εργαζόμενους ανθρώπους εκτός δημοσιογραφίας, είναι χαώδης.
Κάνοντας ,ωστόσο, μια σύγκριση με τους δημοσιογράφους αλβανικών ΜΜΕ, ιδιωτικών αλλά κυρίως κρατικών, εκείνο που θα πρέπει να σημειώσουμε δεν είναι η χαώδης διαφορά στις αμοιβές, που προσωπικα τη βρίσκω λογική αν αναλογιστούμε την ηλικία των ιδιωτικών μέσων στη γείτονα χώρα αλλά και τα οικονομικά μεγέθη της χώρας. Η τεράστια διαφορά που υπάρχει ανάμεσα στον ίδιο κλάδο των δυο χωρών εντοπίζεται στην ελευθερία της έκφρασης και την ανεξαρτησία των δημοσιογράφων. Ειδικά τα κρατικά αλβανικά Μέσα, είναι κυριολεκτικά προπαγανδιστικά όργανα του εκάστοτε κυβερνώντος κόμματος. Ενώ και τα ιδιωτικά, με ελάχιστες εξαιρέσεις, όπως συχνά παραδέχονται οι ίδιοι οι αλβανοί δημοσιογράφοι σε προσωπικές μας συζητήσεις, αλλά και όπως προκύπτει από εκθέσεις ανεξάρτητων διεθνών οργανισμών, είναι δέσμια επιχειρηματικών και πολιτικών συμφερόντων.
E gjej krejt me vend irritimin e gazetarëve grekë (dhe jo vetëm të atyre) për shumat skandaloze me të cilat paguhen një pjesë gazetarësh dhe teknikësh të kanaleve shtetërore televizive,ERT. Pagat që dolën në dritë (nuk diskutojmë këtu me të drejtë ose jo) shkaktojnë drojë ( për disa) por edhe shock (për të shumtit), nëse marrim parasysh shumat provokuese. Diferencat që shquhen me gazetarë të tjerë por edhe me punonjës të tjerë jashtë gazetarisë, janë kaotike.
Duke bërë,sakaq, një krahasim me gazetarët e mjeteve informative shqiptare, atyre private por më tepër shtetërore, ajo që duhet theksuar nuk është diferenca kaotike tek pagesat, që personalisht e gjej logjike po të marrim parasysh moshën e mediave private shqiptare por edhe nivelin ekonomik të vendit. Diferenca e madhe që dallohet mes së njëjtës degë profesionale të të dy vendeve, është tek liria e të shprehurit dhe pavarësia e gazetarëve. Sidomos mjetet informative shtetërore shqiptare, janë vegla propagandistike të partisë që ka radhën të jetë në pushtet. Por edhe ato private, me përjashtime fare të papërfillshme, sikurse shpesh e pranojnë vetë gazetarët shqiptarë në biseda private me ta, dhe nga raportet e organizmave të paavrur ndërkombëtarë, janë “robër” të interesave të ndryshme ekonomike dhe politike.
Ένα “άλλο σχολείο”!
Την περασμένη εβδομάδα τιμήθηκε η «Ημέρα του Μετανάστη». Γιορτές, συγκεντρώσεις, διακηρύξεις, διαπιστώσεις, προτάσεις . Στις περισσότερες περιπτώσεις όλα αυτά συνέβησαν δίχως την παρουσία μεταναστών. Η πολιτεία διοργάνωσε μια ημερήσια γιορτή στην πλατεία Κουμουνδούρου με τη συμμετοχή μεταναστών και γηγενών. Εγώ, ωστόσο, προτίμησα να πάω σε μια άλλη γιορτή που την διοργάνωσαν οι ίδιοι οι μετανάστες με τη βοήθεια ελλήνων ακτιβιστών .
Βρέθηκα λοιπόν στο «Άλλο Σχολείο» Καισαριανής , εκεί που εδώ και τρία χρόνια κάποιοι συμπολίτες μας, κάθε μορφωτικού και οικονομικού επιπέδου, με τη βοήθεια και τη συμπαράσταση των διευθύνσεων του Α’ και Β’ Γυμνασίου Καισαριανής, δυο ημέρες την εβδομάδα διδάσκουν στους μετανάστες την ελληνικη γλώσσα. Υπάρχει τάξη με είκοσι δύο μαθητές που όλοι τους παρέρχονται από διαφορετικές χώρες, όπως με υπερηφάνεια μου διηγήθηκε η νεαρή δασκάλα Έλενα Χαϊμέλη.
Τα τραγούδια του τόπου τους, οι παραδοσιακοί χοροί, τα ποιήματα -στη γλώσσα τους με ταυτόχρονη μεταγλώττιση στα ελληνικά-μετέτρεψαν τη βραδιά στον Δήμο Καισαριανής σε μια πολύχρωμη γιορτή πολιτισμού, συνύπαρξης και ανεκτικότητας, πλημυρισμένη στους ήχους μουσικών και τις φωνές ανθρώπων που ένιωθαν σαν στο σπίτι τους. Και όπως είπε η μετανάστρια Φατίμα Μπάρκα, «αν για κάτι πρέπει να σας ευχαριστήσω όλους εσάς που μας διδάσκετε, είναι πως χάρη σε εσάς μπορώ να σας μιλήσω στα ελληνικά και να σας εκφράσω την ευγνωμοσύνη που νιώθουμε για όλα όσα κάνετε για εμάς, στη δική σας αλλά και τη δική μας πλέον γλώσσα!» Καλές γιορτές!
Γράφτηκε για την FAQ
Η “οδύσσεια” μιας… μπούργκας στη Ελλάδα
24/12/2009
Κατηγορία Ειδήσεις | Lajme, Ελλάς | Greqi, Πολιτική | Politikë, Υγεία | Shëndetësi, μετανάστευση | emigracion, ρατσισμός | racizmi
Ετικέτες: Afghanistan, Ballkan, πολεμικά|luftarake, Βαλκάνια, Κοινωνικά | Shoqërore, Παράλογα | përçartje, Συμμετοχικά | Pjesmarrje, Σόδομα και γόμορρα, μετανάστες | emigrantët
Σε ηλικία 23 ετών, η Αϊσέ, από το Πακιστάν βρέθηκε στη Θεσσαλονίκη, αναζητώντας μια πατρίδα και μια καλύτερη μοίρα. Ήταν ήδη παντρεμένη, μητέρα δύο παιδιών και έγκυος στο τρίτο. Στην απόγνωση της, ψάχνοντας για βοήθεια, χτύπησε την πόρτα του Ανοιχτού Πολυϊατρείου των “Γιατρών του Κόσμου”, που βρίσκεται επί της οδού Ίωνος Δραγούμη 65, στο κέντρο της πόλης.
“Με σκυμμένο το κεφάλι και σχεδόν ψιθυριστή φωνή, ζήτησε να εμβολιαστούν τα παιδιά της. Η εμφάνισή της δεν έδειχνε την ηλικία της. Αντίθετα φαινόταν πολύ μεγαλύτερη. Αιτία ήταν η μπούργκα. Η τεράστια, φαρδιά, μπλε μπούργκα της”, αναφέρει η Σοφία Γκαρανέ, υπεύθυνη Κοινωνικής Υπηρεσίας Πολυϊατρείου Θεσσαλονίκης. Η Αϊσέ μεγάλωσε στο Πακιστάν με αυστηρές αρχές και φόβο προς τους άντρες και τον Θεό. Στην Ελλάδα, ο σύζυγος της άρχισε να ψάχνει για ένα μεροκάματο, ενώ εκείνη έμενε στο σπίτι για να φροντίσει τα παιδιά της. Άλλωστε, δεν μπορούσε η ίδια να εργαστεί λόγω της μπούργκας που φορούσε.
Η γυναίκα, φανερά απογοητευμένη, καθώς το φαγητό δεν έφτανε για τα παιδιά, πήγε στο Πολυϊατρείο των “Γιατρών του Κόσμου”. Μόνη, αυτή τη φορά, χωρίς την μπούργκα. “Πήγε σε μια εκκλησία ζητώντας συσσίτιο και την έδιωξαν επειδή, όπως μας είπε, “φορούσα την μπούργκα και κατάλαβαν ότι δεν είμαι χριστιανή”, αναφέρει η κ. Γκαρανέ.
Η Αλβανία, 400.000 € για σερβική κοινότητα | Shqipëria,400 mijë euro komunës serbe
23/12/2009
Κατηγορία Αλβανία | Shqipëri, Ειδήσεις | Lajme, Πολιτική | Politikë, οικονομικά|ekonomi
Ετικέτες: Ballkan, Βαλκάνια, Ιστορικά | Historike, Κοινωνικά | Shoqërore, Politics, Sali Berisha
Στα Τίρανα, ο πρωθυπουργός Σαλί Μπερίσα ανακοίνωσε σήμερα πως θα υπογράψει ένα κονδύλι των 400.000 € για την σερβική Κοινότητα της Γκρατσάνιτσας στο Κόσοβο.
Η ανακοίνωση αυτή έγινε στο τέλος της συνάντησης που ο Αλβανός πρωθυπουργός είχε με πολιτικούς εκπροσώπους των σέρβων του Κοσσόβου με επικεφαλής τον κύριο Σλόμπονταν Πέτροβιτς.
Ο πρωθυπουργός διευκρίνισε ότι η Κοινότητα της Γκρατσάνιτσας θα υποδείξει τα έργα που θα χρηματοδοτηθούν από το συμβολικό αυτό ποσό. Από τη πλευρά του ο κύριος Πέτροβιτς, ο οποίος είναι προεδρος του Κόμματος των Φιλελευθέρων των Σέρβων του Κοσσόβου και μέλος του προεδρείου του κοινοβουλίου του Κοσσόβου, επεσήμανε πως με την κίνηση αυτή «η Αλβανία δίνει το καλό παράδειγμα και για τα άλλα κράτη της περιοχής». Ο ίδιος εκτίμησε ιδιαίτερα την επίσκεψη του στα Τίρανα και ο Αλβανός πρωθυπουργός έκανε λόγο για «ιστορικής σημασίας κίνηση».
Ο κύριος Μπερίσα έκανε λόγο για «περεταίρω σύσφιξη των σχέσεων ανάμεσα στα Τίρανα και το Βελιγράδι αλλά και την θέληση του για μια «νεα σελίδα στις σχέσης αυτές». Με την ευκαιρία ανακοίνωσε και τις προετοιμασίες για επίσκεψη στα Τίρανα του Σέρβου Προθυπουργού Μπόρις Τάντιτς.
πηγή : VOANews
Υ.Γ.:Ενα μεγάλο μπράβο απο μένα!
Në Tiranë, Kryeministri Sali Berisha njoftoi sot se do të akordojë një fond prej 400 mijë eurosh për komunën serbe të Graçanicës në Kosovë.
Deklarata e kryeministrit Berisha u bë në përfundim të takimit me një delegacion të përfaqësuesve politik të komunitetit serb në Kosovë, i kryesuar nga Sllobodan Petrovic.
Kryeministri saktësoi se komuna e Graçanicës do të përcaktojë projektet që do të financcohen nga ky fond modest. Nga ana e tij zoti Petrovic, i cili është kryetar i partisë liberale të serbëve të Kosovës dhe anëtar i krysisë së parlamentit të Kosovës, theksoi se me këtë gjest Shqipëria bëhet një shembull i mirë edhe për vendet e rajonit. Ai e vlerësoi rëndësinë e kësaj vizite në Tiranë, e cila nga kryeministri shqiptar u cilësua si historike.
Zoti Berisha u shpreh më tej për thellimin e marrëdhënieve mes Tiranës dhe Beogradit dhe vullnetin për hapjen e një kapitulli të ri në këto marrëdhënie. Ai njoftoi se ndërkohë për punohej për të përgatitur edhe një vizitë në Tiranë të presidentit serb Boris Tadiç.
Nga VOANews
P.S.: Një bravo të merituar nga unë!
Ελευθερία στα blogs ή στους ανώνυμους που απειλούν;
23/12/2009
Κατηγορία Προσωπικά | Personale, ρατσισμός | racizmi
Ετικέτες: blogs, Κοινωνικά | Shoqërore, Παράλογα | përçartje, Συμμετοχικά | Pjesmarrje, μετανάστες | emigrantët
Μόνο ως κακόγουστο αστείο μπορεί να εκλυφθεί η προσπάθεια από όμοιούς του, να παρουσιαστεί ως… «θύμα» ένας αδίστακτος και κοινός υβριστής, ένας κυνικός ρατσιστής που κρυμμένος πίσω από την ανωνυμία του, απειλούσε συνέχεια κάποιον που γράφει με το όνομά του πάντα αλλά που προπάντων δέχεται σχολιαστές στο μπλογκ του να τον απειλούν και αυτοί μόνιμα και ανοιχτά. Η μήπως δεν ήταν καν σχολιαστές;
Αν αυτό το έκανα εγώ, δηλαδή απειλούσα κάποιον ανοιχτά, βάζοντας ακόμα και τη φωτογραφία(!) του στο μπλογκ, όπως ο συγκεκριμένος έκανε πολλές φορές με μένα, και άφηνα ανεξέλεγκτα οποιονδήποτε ανώνυμο να τον βρίζει αλλά κυρίως να τον απειλεί, δεν θα ήμουν υπόλογος;
Και βεβαία, η τάχα μου διαμαρτυρία από συμπαραστάτες του για την ανθρώπινη και φυσιολογική μου κίνηση να απευθυνθώ στις αρμόδιες κρατικές αρχές και να ζητήσω προστασία, ακούγεται το λιγότερο …κουφό.
Δηλαδή τι να έκανα; Να έπαιρνα τον νόμο στα χέρια; Να απειλούσα κι εγώ; Να έβαζα άλλους να τον απειλούν ανώνυμα; Καλό το παραμύθι αλλά δεν εχει δράκο. Ως όφειλα τον ειδοποίησα (και δεν λειτούργησα ύπουλα και ανώνυμα όπως αυτός και οι σχολιαστές του το έκαναν τόσο καιρό), και μετά ενέργησα σεβόμενος στο ακέραιο τους νόμους της Ελλάδας. Και στο κάτω κάτω της γραφής, αν πράγματι σέβεστε την πατρίδα σας (όπως κομπορρημονώντας το λένε μερικοί λες και η Ελλάδα ανήκει σε μια χούφτα ακραίων και όχι στα εκατομμύρια των ελλήνων αλλά και τα εκατομμύρια των ξένων που την θαυμάζουν και την αγαπούν για τον Αρχείο πολιτισμό της) θα έπρεπε να σέβεστε εσείς πρώτα τους νόμους και τους θεσμούς της.
Εγώ πάντως, αν και δεν γεννήθηκα σε αυτή τη χώρα, τη σέβομαι και την αγαπώ σαν δική μου πατρίδα και φυσικά σαν πατρίδα των παιδιών μου, οσο και αυτό ενοχλεί μερικούς , ευτυχώς λίγους, που φοβούνται μήπως και χάσουν το προνόμιο της δικής τους αγάπης. Αντέχει η Ελλάδα να την αγαπούν πολλοί. Δεν αξίζει ,όμως, σίγουρα να την μικραίνουν, όπως εσείς που θέλετε να τη δείτε αφιλόξενη και μίζερη, μισαλλόδοξη και ξενόφοβη. Αυτή δεν είναι η πραγματική Ελλάδα. Η πραγματική Ελλάδα είναι ανοιχτή και δημοκρατική, φιλόξενη και πολυπολιτισμική που σέβεται τον εαυτό της , σέβεται τους άλλους και που κερδίζει με το σπαθί της των σεβασμό των ξένων της.
Εξιτήριο η Κούνεβα, (ακόμα) έξω οι δολοφόνοι
Μόλις προχθές βγήκε από τον Ευαγγελισμό η Κωνσταντίνα, το σύμβολο του συνδικαλισμού και το θύμα μιας απάνθρωπης επίθεσης από πληρωμένους δολοφόνους που σκόπευαν να της κλείσουν το στόμα, ένα χρόνο πριν. Φυσικά και δεν τα κατάφεραν αλλά ακόμα δεν εχει καταφέρει και η αστυνομία να τους εντοπίσει και να τους παραδώσει στη δικαιοσύνη με αποτέλεσμα να παραμένουν ακόμα έξω. Για να δούμε, η σημερινή κυβέρνηση που εχει ανακοινώσει σε όλους τους τόνους την απόφασή της να κυνηγήσει τους δολοφόνους, θα τα καταφέρει να τους πιάσει τελικά;
Με αφορμή την συμπλήρωση ενός έτους από τη δολοφονική επίθεση σε βάρος της , η Γενική Γραμματέας Ισότητας των Φύλων κα Μαρία Στρατηγάκη προέβη (εδώ) στην ακόλουθη δήλωση:
“Η εγκληματική ενέργεια εναντίον της Κωνσταντίνα Κούνεβα ένα χρόνο πριν, είχε χαρακτήρα έμφυλης βίας, ρατσιστικής βίας και ταξικής βίας. Αυτή η κυβέρνηση δεσμεύτηκε να βρει τους ενόχους και απέτρεψε την τοποθέτηση της υπόθεσης στο αρχείο των ανεξιχνίαστων εγκλημάτων.
Ερμηνεύοντας, πιστεύω, τα αισθήματα όλων των γυναικών δηλώνουμε ότι δεν θα ξεχάσουμε, δε θα ησυχάσουμε, έως ότου βρεθεί ποιοί έριξαν το βιτριόλι και ποιοί τους έβαλαν να το ρίξουν. Έως ότου λογοδοτήσουν την ελληνική δικαιοσύνη”.
