Με ΝΑΤΟ (αλλά) δίχως ταυτότητα | Me NATO (por) pa identitet

Αν μη τι άλλο, η χρονιά που πέρασε θα μείνει στη μνήμη των αλβανών για πολλά και διάφορα που συνέβησαν στη χώρα. Η χώρα προσκλήθηκε για να γίνει μέλος του ΝΑΤΟ. Ο μέχρι το 1990, «θανάσιμος εχθρός» του έθνους, εξελίσσεται στο μεγαλύτερο ατού για την κυβέρνηση. Διαφημίστηκε και πανηγυρίστηκε σαν να πρόκειται για τη μέγιστη κατάκτηση της ιστορίας μας. Πίσω και κάτω από τη σημαία του ΝΑΤΟ, σκεπάστηκαν για τα καλά, τα μεγάλα προβλήματα της καθημερινότητας. Η ανεργία, η διαφθορά, η έλλειψη ανταγωνισμού. Ο χαμηλός ρυθμός ανάπτυξης, η ασταθής κοινοβουλευτική ζωή, οι μικροπολιτικές διενέξεις. Το τρομερό δυστύχημα του χωρίου Gërdec όπου έχασαν τη ζωή τους περίπου 40 άτομα και εκατοντάδες οικογένειες έμειναν άστεγες κι ο θάνατος σε τροχαίο (;) του μοναδικού αξιόπιστου μάρτυρα για το έγκλημα αυτό. Η απίστευτη επίθεση του πρωθυπουργού μέσα στη βουλή με φρασεολογία δρόμου σε βουλευτή της αντιπολίτευσης και οι κατηγορίες για διαφθορά ενάντια σε υπουργό της κυβέρνησης που τον υποχρέωσαν σε παραίτηση (αλλά μόνο για λίγο). Η συζήτηση για την ψήφο των μεταναστών και οι απίστευτες τοποθετήσεις στον τύπο που έφτασαν στα όρια της ναζιστικής προπαγάνδας και που ζητούσαν ακόμα και …επιλογή αυτών που θα ψήφιζαν!!! Η εξόφθαλμη αναξιοκρατία στις προσλήψεις . Η έλλειψη οράματος για να φτάσει η χώρα να γίνει μέλος της ΕΕ, στόχος που μπήκε από τη πρώτη μέρα που έπεσε το κομμουνιστικό καθεστώς και που ακόμα δεν φαίνεται καν στον ορίζοντα. Η ανύπαρκτη κοινωνική πολιτική. Η τραγική κατάσταση των περισσότερων νοσοκομείων και σχολικών ιδρυμάτων.

Η απελπιστική οικονομική κατάσταση στις βορειότερες περιοχές της χώρας όπου επικρατεί σε πολλές από αυτές ακόμα και σήμερα το φοβερό και τρομερό KANUN και που υποχρεώνει οικογένειες ολόκληρες να ζουν ως ζωντανές νεκρές. Η παντελής απουσία μέριμνας για τους συνταξιούχους. Το χάος στις συγκοινωνίες, η προχειρότητα στην ανοικοδόμηση , η αναρχία στην τουριστική ζώνη, η μηδαμινή βελτίωση της παροχής νερού και ρεύματος για τους πολίτες και τις επιχειρήσεις. Η μηδαμινή αρωγή στην αγροτική παραγωγή, η εχθρική στάση απέναντι στους ανθρακωρύχους, η αδυναμία ελέγχου της μάστιγας της καλλιέργειας ναρκωτικών φυτών. Η μηδαμινή βελτίωση των υπηρεσιών προς τον πολίτη από τους κρατικούς λειτουργούς που ακόμα έχουν την κομμουνιστική νοοτροπία. Κι αν κανείς προβάλει ως θετικό την αναγνώριση του Κοσσόβου από την Διεθνή Κοινότητα, απλά να υπενθυμίσω πως η αλβανική κυβέρνηση δεν είναι σε θέση σε διπλωματικό επίπεδο να λύσει ζητήματα ρουτίνας με τα γειτονικά κράτη όπως λόγου χάρη , οι άδεια οδήγησης που έχουν οι μετανάστες και που ακόμα δεν αναγνωρίζεται από την Ελλάδα και την Ιταλία, ή τη ταλαιπωρία που υποβάλλονται οι μετανάστες για να επικυρώσουν τα έγγραφά τους στην ελληνική πρεσβεία στα Τίρανα, αντί αυτό να γίνει στο Υπουργείο Εξωτερικών στην Αθήνα, όπως όλα τα χρόνια. Και για το τέλος το πιο παράλογο που δεν πρέπει να συμβαίνει ούτε στο Ζιμπάμπουε: ακόμα οι πολίτες τις Αλβανίας δεν έχουν … δελτίο ταυτότητας! Εχουμε όμως …πρόσκληση για το ΝΑΤΟ. Ασορτί με την πολιτική που ακλουθούν όλες οι κυβερνήσεις τα τελευταία 20 χρονια.

Pa dyshim, viti që iku, ka për të ngelur në kujtesën e shqiptarëve, për shumë gjëra që ndodhën në vend. Së përi, morëm ftesën për në NATO. “Armiku më i betuar” i kombit dje, u kthye sot në aleatin më të mirë të qeverisë. U reklamua dhe u festua sikur të bëhej fjalë për triumfin më të madh në historinë kombëtare. Poshtë dhe pas flamurit të NATO-s, u fshehën përsëmbari problemet më të mprehta që përjeton vendi. Papunësia, korrupsioni, mungesa e antagonizmit. Ritmi i ulët i zhvillimit, jeta e paqëndrueshme parlamentare, fërkimet mikropolitike. Fatkeqësia e tmerrshme e Gërdecit ku humbën jetën afro 40 vetë dhe ku qindra familje ngelën pa strehë. Dhe më pas, vdekja në aksident(?) automobilistik e të vetmit dëshmitar serioz. Sulmi i pabesueshëm i kryeministrit brenda në parlament ndaj një deputeti të opozitës, me fraza rrugaçërore dhe akuzat për korrupsion ndaj ish-ministrit i cili u detyrua të japë dorëheqjen(për pak kohë). Diskutimi për votën e emigrantëve dhe qëndrimet e pabesueshme në shtyp ku u arrit në kufijtë e propagandës naziste dhe që u kërkua akoma dhe …”përzgjedhja e atyre që duhet të votojnë”. Përzgjedhja e nëpunësve shtetërorë me kriter të vetëm devocionin ndaj partisë. Mungesa e planit që vendi një ditë të anëtarësohet në BE, synim ky që u vu qysh në ditën e parë të rrëzmit të sistemit komunist, dhe që akoma nuk duket në horizont. Mungesa e dukshme e politikave sociale. Gjëndja e mjerueshme e shërbimeve dhe ambienteve spitalore dhe shkollore.

Gjendja e mjerueshme ekonomike e zonave veriore të vendit, ku midis të tjerash, në mjaft prej tyre mbizotëron KANUNI i famshëm, i cili ka detyruar familje të tëra të jetojnë në jetëvdekje të vërtetë. Mungesa e pashpirt e kujdesit për pensionistët. Kaosi në mjetet e qarkullimit publik, ndërtimet shkel e shko dhe pa asnjë projekt qendror, anarshia e zhvillimit të zonave turistike, përmirësimi zero i nivelit të shërbimeve energjitike dhe ujore për qytetarët dhe bisneset. Mbështetja zero për bujqësinë, qëndrimi krejt armiqësor ndaj minatorëve, pamundësia e kontrollit të fatkeqësisë kombëtare që e ka emrin “kultivim i bimëve narkotike”. Mospërmirësimi i shërbimeve ndaj qytetarit nga punonjësit shtetërorë që, në të shumtën e rasteve, kanë akoma mentalitetin arrogant komunist. Dhe nëse pas gjithë këtyre dhe mjaft të tjerave, ndokush nënvizon si arritje njohjen e pavarësisë së Kosovës nga faktori ndërkombëtar, thjesht dua t’i kujtoj se, qeveria shqiptare, nuk është në gjendje nga ana diplomatike, të zgjidhë probleme rutine me shtet fqinje, sikurse bie fjala, mosnjohja e patentave të drejtimit të automjeteve nga shqiptarët në Itali dhe Greqi, ose akoma më keq, torturimi i mijra emigrantëve shqiptarë që detyrohen të noterizojnë dokumentat në ambasadën Greke në Tiranë, dhe jo më në Ministrinë e Jashtme Greke në Athinë, sikurse bëhej deri pak kohë më parë. Dhe për mbyllje, çudia më e madhe që nuk duhet të ndodhë as edhe në Zimbabue: akoma dhe sot, shtetasit shqiptarë, nuk kanë …karta identiteti! Kemi gjithsesi…ftesë për në NATO. Pa identitet, sikurse politikat e ndjekura këto 20 vietet e fundit nga të gjitha qeveritë.