Μουγκαμάρα | Shurdhërim

Αποδεικνύεται πως οι μεταναστευτικές οργανώσεις στην Ελλάδα δεν έχουν δύναμη. Και αν έχουν, τη χρησιμοποιούν επιλεκτικά. Δεν εξηγείται αλλιώς η σιωπή στα τελευταία γεγονότα με τους νεότερους μετανάστες.

Ούτε ένα δελτίο Τύπου για τα μάτια του κόσμου δεν έχουν βγάλει.

Οι οργανωμένοι σε συλλόγους μετανάστες είναι κυρίως οι Αλβανοί, οι Φιλιππινέζοι, και διάφοροι αφρικανοί, λόγω του μεγάλου αριθμού τους αλλά και των πολλών ετών που βρίσκονται στην Ελλάδα.

Ενώ σε άλλες περιπτώσεις βρίσκουν τον τρόπο και διαδηλώνουν, κάνουν πορείες και ακούγονται, τώρα σιωπούν. Δεν θέλω να πιστέψω πως αυτό προέρχεται από κάποια συγκεκριμένη γραμμή. Θεωρώ ότι έχει να κάνει περισσότερο με το «βόλεμα». «Αφού δεν μας ενοχλεί κανένας, ας μην ακουγόμαστε».

Η ενδομεταναστευτική φαγωμάρα δεν είναι άγνωστο φαινόμενο. Ουδέποτε η πλειονότητα των μεταναστευτικών οργανώσεων χώνεψαν πως στην κεφαλή του «Ελληνικού Φόρουμ Μεταναστών» δεν βρίσκεται ένας ευρωπαίος αλλά ένας Σουδανός.

Θα περίμενε όμως κανείς να βρουν τη δύναμη και να συμπαρασταθούν.
Σήμερα στην Αυγή

Vërtetohet se shoqatat e emigrantëve në Greqi nuk kanë forcë. Dhe nëse kanë, e përdorin me përzgjedhje. Nuk shpjegohet ndryshe heshtja ndaj ngjarjeve të fundit me emigrantët e rinj.

As edhe një komunikatë shtypi për sy e faqe nuk kanë publikuar.

Emigrantët e organizuar janë kryesisht ata shqiptarë, filipinezë dhe disa afrikanë, për shkak të numrit të madh por edhe të periudhës së gjatë që ndodhen në Greqi.

Edhe pse në raste të tjera gjejnë mënyrën dhe demonstrojnë, bëjnë tubime dhe dëgjohen, tani heshtin. Nuk dua të besoj se kjo vjen nga ndonjë direktivë e caktuar. Jam i mendimit se më shumë ka të bëj me “rehatimin”. “Përdersia askush nuk na bezdis, le të mos dëgjohemi”.

Grindja ndëremigrative nuk është fenomen i panjohur. Asnjëherë shumica e shoqatave të emigrantëve mundi të kapërdijë faktin që në krye të Forumit Grek të Emigracionit nuk ndodhet një evropian por një sudanez.

Gjithsesi, do priste ndokush të gjenin forcën të solidarizoheshin.

Sot tek Avgi