Δεν ξέρω αν το έχω ξαναγράψει αλλά γεγονός αξιοσημείωτο για τα Τίρανα είναι ο πολύ μικρός αριθμός ζητιάνων. Χωρίς φυσικά καμία διάθεση διακρίσεων, θα το περιόριζα μάλιστα το φαινόμενο μόνο στους αθίγγανους ή σε κάποιον ολοκληρωτικά ανάπηρο.
Σπάνια όμως, πολύ σπάνια.
Αντίθετα, σε ένα δρόμο σε μια από τις καλές περιοχές της πρωτεύουσας συνάντησα αυτό το μικρό παιδί που ζωγράφιζε και πούλαγε τα έργα του επιτόπου. Κανονικός καλλιτέχνης που προσέφερε και δεν ζητούσε.
Δεν είναι θαυμάσιο;

Nuk e di nëse e kam shkruar herë tjetër po për tu shënuar është fakti që në Tiranë ka një numër shumë të vogël lypësish. Pa ndonjë qëllim dallimi,natyrisht, mund ta izolonim fenomenin vetëm tek romët ose tek ndonjë krejtësisht të gjymtuar.
Përkundrazi, në njërën nga rrugët e një lagjeje të pasur të kryeqytetit u ndesha me këtë fëmijën e vogël që pikturonte dhe shiste aty për aty punët e veta. Artist i vërtetë që jepte dhe nuk kërkonte.
Nuk është fantastike?
07/07/2009 σε 22:42
Αυτό μπορεί να ερμηνευτεί με δύο τρόπους. Είτε δεν υπάρχουν μεγάλες ταξικές ανισότητες στην Αλβανία, είτε η κυβέρνηση σάρωσε με επιχείρηση σκούπα τους ζητιάνους λόγω τους εκλογών! Μιας και θα έρχονταν και πολλοί ψηφοφόροι μετανάστες που μπορεί να έλειπαν πολλά χρόνια από τα Τίρανα, είπαν να δείξουν στους ανθρώπους καλή εικόνα.
07/07/2009 σε 23:12
Θα προτιμούσα να ισχύει το πρώτο απ’ τα δύο τού Τσαλ
Μού’χουν κάνει πάντως εντύπωση οι πολλοί ζητιάνοι – τσιγγάνοι κυρίως – (δεν μπορώ να το συνηθίσω αυτό το πολιτικώς ορθό “ρομά”) σε (πλούσιες) δυτικοευρωπαϊκές πόλεις
(να μην πούμε για τη δικιά μας…δυτικοερωπαϊκή βέβαια να σού πετύχει…)
εσένα η ερμηνεία σου δλδ ποια είναι Νίκο;
υγ: το αγοράκι θαυμάσιο, όντως
08/07/2009 σε 00:33
Πάντως ο μικρός είναι ταλέντο (απο τα λίγα που ξέρω απο ζωγραφική)είναι πολύ καλός
08/07/2009 σε 12:06
@Tsalapeteinos
(ακόμα) δεν υπάρχουν τόσο μεγάλες ταξικές ανισότιμες αλλά σημαντικό είναι και οι οικογενειακοί δεσμοί που δεν έχουν διαρραγεί ακόμα στο βαθμό που συμβαίνει αλλού.
08/07/2009 σε 12:07
@Χάρη
Εδωσα την ερμηνεία μου στον Τσαλ.
Τη καλησπέρα μου.
08/07/2009 σε 13:54
N.Ago, είναι τιμή μας και χαρά μας που σε έχουμε εδώ. Σε διαβάζω και στην Αυγή.
Έχω πάει στα Τίρανα από τους πρώτους Έλληνες επισκέπτες, επί Ραμίζ Αλία.
Δίνεις τη σωστή εξήγηση.
Υπάρχει ισχυρός οικογενειακός ιστός.