Η Ελλάδα των αντιθέσεων | Greqia e kontradiktave

Δύο συμβάντα αυτών των ημερών, με έκαναν ως ξένο που ζει στην Ελλάδα ,να αναρωτηθώ αν η δημοκρατία στη χώρα που, κατά πολλούς γεννήθηκε έχει ωριμάσει.
Μετά τους εορτασμούς για το πραγματικά μοναδικό Μουσείο της Ακρόπολης, τα θετικότατα σχόλια από ντόπιους και ξένους επισκέπτες, οι Έλληνες ανακάλυψαν τον τρόπο να στρέψουν το ενδιαφέρον του κόσμου μακριά από το ίδιο το Μουσείο. Πάντα, είναι η αλήθεια, τουλάχιστον στα χρόνια που ζω σε αυτήν τη χώρα, μετά από μεγάλες επιτυχίες και κατακτήσεις, όλο και κάτι θα ανακαλυφθεί που θα επισκιάσει τη χαρά. Να μην απαριθμήσω περιπτώσεις αλλά πρώτο μου έρχεται στο μυαλό η Ολυμπιάδα του 2004. Τότε που όλος ο κόσμος θαύμαζε την Ελλάδα για την οργάνωση και το αθλητικό πνεύμα που ξαναέδωσε στους Αγώνες. Και μόλις αρχίσαμε να …χαιρόμαστε, κάποια δίκυκλα άρχισαν να… γλιστράνε . Να γλιστράνε και να γκρεμοτσακίζονται μαζί με τις προσδοκίες των Ελλήνων για μετάλλια και πανηγυρισμούς.
Και ερχόμαστε εκεί που ξεκινήσαμε, στο νέο Μουσείο. Ακόμα δεν πρόλαβε να κορυφωθεί ο ενθουσιασμός, βρέθηκε ο τρόπος που θα τον προσγειώσει. Λογοκρίθηκε με εντολή των κληρικών και συναίνεση του υπουργού Πολιτισμού και του διευθυντή του μουσείου, το φιλμάκι του Κώστα Γαβρά που έκανε αναδρομή στην ιστορία της Ακρόπολης.
Ο ίδιος, ένας Έλληνας που βρήκε την Ιθάκη του στα ξένα δήλωσε: «Σκοπός μου ήταν να δείξω – βασιζόμενος σε αναμφισβήτητα ιστορικά γεγονότα – ότι η σταδιακή «συρρίκνωση»’ του Παρθενώνα δεν πρέπει να αποδοθεί σε τυχόν φθορές μέσα στο χρόνο ή σε ενδεχόμενες αδυναμίες της κατασκευής του, αλλά αντίθετα οφείλεται στον φανατισμό των ανθρώπων καθώς και στην βαρβαρότητα των διαδοχικών εισβολέων, χωρίς να ξεχνά κανείς τις ασύστολες λεηλασίες του λόρδου Eλγιν, πρέσβη της Μεγάλης Βρετανίας.

Στη σκηνή που κόπηκε βλέπουμε μερικούς βανδάλους «παλαιοχριστιανούς» να καταστρέφουν τα γλυπτά που κοσμούσαν το αέτωμα του ναού θεωρώντας τα είδωλα και αναπαραστάσεις ακολασίας. Φαίνεται ότι ο ελληνικός κλήρος ζήτησε στη Διοίκηση του Μουσείου της Ακρόπολης όπου προβάλλεται η ταινία να κόψει αυτή τη σκηνή.

Η ιστορία επαναλαμβάνεται: οι θρησκόληπτοι που άλλοτε ακρωτηρίαζαν τα αγάλματα, σήμερα επεμβαίνουν και κόβουν τις εικόνες.
Νόμιζα ότι η Ελλάδα είχε ξεφύγει απ’ όλες αυτές τις μικρότητες… Λυπάμαι πολύ!».
Αν αυτό το λέει ο Γαβράς, εμείς τι να πούμε;
Την Παρασκευή στις 24 Ιουλίου, η Ελλάδα γιόρτασε την 35 επέτειο της αποκατάστασης της δημοκρατίας της. Ανάμεσα στους περίπου 1200 καλεσμένους του Προέδρου της Δημοκρατίας , βρέθηκαν και 20 μαθητές από ένα Λύκιο του Γαλατσίου. Μεταξύ τους και η κόρη μου. Πέρα από τη χαρά και την περηφάνια του πατέρα που βλέπει το παιδί του να προοδεύει, το μάτι μου έπεσε και σε κάτι άλλο. Παρατηρώντας τη λίστα των μαθητών που θα έμπαιναν μαζί με τους άλλους προσκεκλημένους στην ομιλία του πρόεδρου Παπούλια, διαπίστωνα πως δώδεκα (12) από αυτούς ήταν από την Αλβανία! Οι μαθητές επιλέχτηκαν βάση των βαθμών που έβγαλαν τη σχολική χρονιά που τελείωσε. Και ο διευθυντής του σχολίου, αφήνοντας στην άκρη τους «πατριωτισμούς» και την «εθνική υπερηφάνεια», πήρε μαζί του τους καλύτερους. Έλληνας είναι κι αυτός…. Τελικά, τι να πιστέψει κανείς για τη δημοκρατία της Ελλάδας; Έχει ωριμάσει, άραγε;
Tο χθεσινό μου άρθρο στο FAQ (σελίδα 10)

Dy ngjarje të ditëve të fundit, më bën si i huaj që jeton Greqi, të pyes veten nëse demokracia, në vendin që të shumtët thonë se lindi, është pjekur.
Pas festimeve për muzeun ,vërtet të veçantë të Akropolit, mbresat pozitive që la tek vizitorët vendas dhe të huaj, grekët gjetën mënyrën të kthejnë interesin e njerzëve larg nga muzeu. Gjithnjë,është e vërteta,të pakëtn në vitet që unë jetoj këtu, pas çdo triumfi apo arritje të madhe, gjendet diçka që do hedh mbi gëzimin hije. Të mos filloj numërimin e rasteve por e para që më vjen ndërmend është Olympiada 2004. Atëherë kur i gjithë rruzulli admironte Greqinë për organizimin dhe për frymën sportive që u ridha Lojrave. Dhe sapo nisëm të …gëzoheshim, disa motoçikleta nisën të …rrëshqasin. Të rrëshqasin dhe bashkë me to të thërrmohen edhe shpresat e grekëve për medalje dhe kremtime.
Dhe vijmë atje ku e nisëm,tek muzeu i ri. Ende pa arritur kulmi i entuziazmit, u gjet mënyra për ta “tokëzuar”. U censurua me urdhër të klerikëve dhe me pajtimin e ministrit të Kulturës dhe të drejtorit të muzeut, filmi i regjisorit me famë Kostas Gavras, i cili bënte një retrospektivë në historinë e Akropolit.
Ai vetë, një grek që gjeti Itakën në mërgim u shpreh: “ qëllimi im ishte të tregoja-i mbështetur në ngjarje të pamohueshme historike-që “rrënimi” i shkallëzuar  i Parthenonit nuk duhet t’i vishet faktorit kohë ose ndonjë dobësi e të mundshme të ndërtimit të tij, por në të kundërt, e ka rrënjën tek fanatizmi i njerzëve dhe tek barbarizmat e pushtuesve të njëpasnjëshëm, pa harruar ndokush edhe vjedhjet e paturpshme të lordit Elgin, ambasador i Britanisë së Madhe.
Në skenën që u censurua, shohim disa vandalë “paleokristianë” tek shkatërrojnë statujat që zbukurojnë ballin e tempullit pasi i quajtën ataoidhuj dhe riprodhim shthurjeje. Duket se klerizmi grek kërkoi nga Drejtoria e Muzeut të Akropolit ku dhe shfaqet filmi, të censurohet kjo pjesë.
Hisoria ripërsëritet: fanatikët besimtarë që dikur gjymtonin statujat, sot ndërhyjnë dhe censurojnë pamjet.
Besoja se Greqia kishte ikur nga të gjitha këto vogëlsi… Më vjen shumë keq!”
Nëse këtë e thotë Gavras, ne çfarë të shtojmë?!
Të Premten më 24 Korrik,Greqia festoi 35 vjetorin e rivendosjes së Demokracisë. Midis 1200 të ftuarve të Presidentit të Republikës, u gjendën edhe 20 nxënës nga një lice i Athinës. Midis tyre edhe ime bijë. Përtej kënaqësisë dhe krenarisë së prindit që sheh fëmijën të përparojë, shikimi im u ndal dhe diku tjetër. Duke vështruar listën e nxënësve që do hynin bashkë me të ftuarit e tjerë në fjalimin e Presidentit të Republikës, konstatova se dymbëdhjetë(12) nga ata, ishin shqiptarë! Nxënësit ishin zgjedhur sipas mesatares së vitit shkollor që u mbyll. Drejtori i asaj shkolle, duke lënë mënjanë “patriotizmat” dhe “krenarinë kombëtare”, mori me vete më të mirët. Grek është edhe ky… Përfundimisht, çfarë të besoj ndokush për demokracinë e Greqisë? Vallë, është e pjekur?
Artikulli i djeshëm në FAQ (faqja 10)

Αλήθεια, η εμπάθεια δεν πάει διακοπές; | Vërtetë, urrejtja nuk shkon me pushime?

Η αλήθεια είναι (και το έχω επιλέξει εγώ να είναι αυτή) πως δεν ανήκω, δεν άνηκα και δεν θα …ανήκω σε κανένα στέκι και καμία σκεπή. Δεν τα έχω ανάγκη. Δεν εκπροσωπώ κανέναν και δεν θέλω και να με εκπροσωπεύσει κανένας. Σε αυτή τη σύντομη ζωή μας, μόνοι ερχόμαστε και μόνοι φεύγουμε.
Υπάρχει όμως ένα ζήτημα:
άλλο το να μην σου αρέσει μια φυλή, μια ράτσα, ένας άνθρωπος και άλλο να τους αποκαλείς συλλήβδην μαφία! Έλα ρε συ φίλε. Ειλικρινά το λεω, ούτε ο ίδιος ο Άδωνης δεν έχει τολμήσει να το πει αυτό.
Είπαμε, ούτε ανήκω και ούτε με εκπροσωπεί και κανένας. Δεν ξέρω καν ποιοί είναι, που είναι και τι κάνουν. Αλλά έλεος.
Και η εμπάθεια κάνει …διακοπές!
υ.γ.:Μην σου κανει εντύπωση το …αφηρημένο του ποστ. Αυτός που απευθύνομαι, είναι τόσο έξυπνος που θα καταλάβει αμέσως μολις τον βγάλει ο Δρόμος (με τις Φάμπρικες) απέδω.

E vërteta është (dhe kam zgjedhur unë për të qenë e tillë) se nuk bëj pjesë, nuk bëja dhe nuk kam për të bërë, në asnjë Strehë Emigrantësh dhe në asnjë …çati!
Nuk i kam nevojë.
Nuk përfaqësoj askënd dhe nuk dua të më përfaqësoj askush.
Në këtë jetë të shkurtër, vetëm vijmë e vetëm ikim.
Mirëpo lind një problem: tjetër të të mos pëlqej një rracë, një komb apo një njeri dhe tjetër ti quash të gjithë mafia.
Byrazer, e ke tepëruar! Sinqerisht e them, as vetë Adhoni (deputet i të djathtës ekstreme), nuk ka guxuar ta thotë këtë.
E thamë, as bëj pjesë ndokund dhe as përfaqësoj ndokënd. Nuk i di hiç as cilët janë dhe as çfarë bëjnë. Mirëpo, mëshirë!
Edhe urrejtja bën …pushime!
p.s.:mos u çudit nga abstraksioni i postimit. Ai për të cilin shkruaj, është i zgjuar dhe sapo ta nxjerrë këtej Rruga (e Fabrikave) do ta kuptoj.

Ετσι …αγαπάει η Ελλάς | Kështu …dashuron Greqia

Υπάρχει μεγαλύτερη απόδειξη αγάπης από αυτή;
Τους μετανάστες που πήραν από τη ΧΙΟ με χειροπέδες για να τους …φιλοξενήσουν, για 21 ώρες τους είχαν στο γκαράζ του πλοίου, μέσα στα λεωφορεία και δεμένους ανά δυο! Ανάμεσά τους και δυο ανήλικες: ένας 17 άχρονος Παλαιστίνιος που ζήτησε πολιτικό άσυλο αλλά δεν κατέγραψαν καν το αίτημά του και ένας 15 άχρονος Σομαλός που τον χώρισαν από τη μητέρα του. Την οποία την έβαλαν σε άλλο στρατόπεδο …φιλοξενίας στη ΧΙΟ.

Ka argument më bindës dashurie nga ky?
Emigrantët që morën nga ishulli Hios me pranga për t’i …mikpritur, për 21 orë rresht i kishin në garazhin e anijes, brenda në autobusa dhe të lidhur dy nga dy. Midis tyre edhe dy të mitur : një 17 vjeçar palestinez që kërkoi strehim politik por kërkesa e tij nuk u shqyrtua as formalisht si dhe një 15 vjeçar nga Somalia të cilin e ndanë nga e ëma. Nënën e mbajtën të burgosur në një tjetër kamp …mikpritjeje në Hios.

Φιλοξενία με χειροπέδες | Mikpritje me pranga

Μεγάλη η προσπάθεια και μεγαλύτερη είναι η αγωνία της κυβέρνησης αλλά και των μέσων που την υποστηρίζουν, να μας πείσουν όλο αυτόν τον καιρό πως οι χώροι που θα κρατούνται οι μετανάστες που συλλαμβάνονται να έχουν μπει στην Ελλάδα χωρίς τα απαιτούμενα δικαιολογητικά, δεν πρέπει να ονομάζονται στρατόπεδα συγκέντρωσης αλλά με την πιο εξωραϊσμένη ονομασία «Κέντρα φιλοξενίας».

Και, εντάξει, εγώ δεν έχω λόγο να μην πιστέψω την καλή πρόθεση της πολιτείας να… φιλοξενήσει τους μετανάστες σε αυτά τα κέντρα που με τόση βιασύνη και προθυμία τα έφτιαξε. Και βέβαια, δεν αναγκάστηκε καθόλου από τον Καρατζαφέρη…

Αλλά δεν μπορώ να καταλάβω, όπως φαντάζομαι και οι ίδιοι οι μετανάστες αλλά και ο απλός κόσμος, γιατί, ενώ τους πάνε να τους φιλοξενήσουν, τους παίρνουν δεμένους χειροπόδαρα, αντί… να τρέχουν οι ίδιοι από χαρά;
Σήμερα στην Αυγή

Përpjekje e madhe dhe po kaq e madhe edhe agonia që ka kapur qeverinë greke si dhe mediat që e përkrahin, të na bindin gjatë gjithë kësaj kohe se ambientet ku do të mbahen emigrantët që kapen të kenë hyrë në Greqi ilegalisht, nuk duhet të emërtohen “kampe përqëndrimi” por me emrin më të zbukuruar “qendra mikpritjeje”.
Në rregull, unë nuk kam ndërmend të vë në dyshim qëllimin e mirë të shtetit të …mikpresë emigrantët në këto qendra që me kaq nzell dhe dëshirë i përgatiti. Dhe natyrisht, aspak nuk u shty nga Karaxhaferi…
Mirëpo nuk mundem të kuptoj, sikurse ma do mendja edhe vet emigrantët por edhe populli i thejshtë, përse, ndërkohë që i shpien për t’i mikpritur, i marrin të lidhur me pranga, në vend të …rendin ata vetë nga gëzimi?!
Sot në AVGI

Η Εύα Μπράουν ο Michael Jackson και το σεξ | Eva Braun, Michael Jackson dhe sex

Το είχα γράψει και άλλη φορά αλλά δεν με πιστεύατε. Εδώ και πολύ καιρό, μεγάλος αριθμός επισκεπτών μου στο blog με βρίσκει ψάχνοντας ένα πολύ περίεργο όνομα. Συγκεκριμένα τη μούσα του Χίτλερ, την Εύα Μπράουν. Απορώ, μετά από πενήντα και χρονια, υπάρχουν άνθρωποι που την ζητάνε με αγωνία; Μερικοί βέβαια έρχονται ψάχνοντας φωτογραφίες της. Δηλαδή , δεν θέλουν να δουν τη Kerry Katona ούτε τη Jennifer Lopez ούτε καν τη Leona Lewis ή την Angelina Jolie.
Επιμένουν στην Εύα του Χίτλερ!
Και από άνδρες, ενώ σχεδόν δεν χρησιμοποίησα καθόλου το όνομα του “βασιλιά της pop” ( και των μεσημεριανών εκπομπών στην Ελλάδα όπως και του δελτίου ειδήσεων του STAR) Michael Jackson, πολλά κτυπήματα δέχεται το blog μου με το όνομα του.
Βέβαια, τα περισσότερα κτυπήματα τα έχω από αυτούς που ψάχνουν …σεξ, μετανάστες, Εντι Ράμα, Σαλί Μπερίσα και Αλβανία.
Δηλαδή, άντε να βγάλεις άκρη με τον κόσμο.

E pata shkruar dhe kohë më parë por nuk më besuat. Këtu e shumë kohë,një numër i madh vizitorësh në blog më gjejnë duke kërkuar një emër të çuditshëm. Pikërisht , muzën e Hitlerit,Eva Braun! Habitem, pas pesëdhjetë e ca vitesh, ka akoma njerëz që e kërkojnë me ankth? Disa, megjithatë, vijnë duke kërkuar fotografi të saj. Domethënë, nuk duan të shohin Kerry Katona as Jennifer Lopez as Leona Lewis apo Angelina Jolie.
Këmbëngulin tek Eva e Hitlerit.
Kurse për nga burrat, edhe pse pothuajse nuk e kam përdorur pothuajse fare emrin e “mbretit të pop-it” (por edhe të emisioneve të thashethemeve në Greqi dhe lajmeve të kanalit grek STAR) Michael Jackson, shumë kërkime ka në blogun tim me emrin e tij.
Natyrisht, kërkimet më të shumta janë për …sex, emigrantët, Edi Rama,Sali Berisha dhe Shqipëria.
Doemthënë, hajde të nxjerrësh konkluzion me njerëzit.

Ελλάς Ελλήνων …εξαγριωμένων χριστιανών | Greqi e grekëve …kristianë të irrituar

Δεν χρειάζεται κανένας ξένος να κανει κατι να δυσφήμιση την Ελλάδα. Μια χαρά τα καταφέρνει η ίδια. Εκεί που θαυμάσαμε το Μουσείο της Ακρόπολης, παρακολουθούμε τα μαλλιοτραβήγματα και το Μεσαιωνικό σκοτάδι που επέβαλαν οι παπάδες. Λογόκριναν το φιλμάκι του Γαβρά που αναφέρεται στους βανδαλισμούς των πρώτων χριστιανών στην Ακρόπολη.

Nuk është e nevojshme të bëj asnjë i huaj përpjekje për të prishur imazhin e Greqisë. Mrekullueshëm mundet ajo vetë. Atje ku u habitëm me Muzeun e Akropolit, ndjekim këto ditë terrin mesjetar që vendosën klerikët.Censuruan video të të famshmit Kostas Gavras, ngaqë u referohet vandalizmave të kristianëve të parë mbi Akropol.

Το λουκέτο της ντροπής | Kyçi i turpit

Και ύστερα προσπαθούμε να αποδείξουμε στους ξένους πως όσα τους λένε για μας, είναι υπερβολές. Τρέχουμε που λέει ο λόγος, να μαζέψουμε το τραχανά. Εμείς είμαστε, όμως, αυτοί που κάνουμε τα πάντα για να μας δουν οι ξένοι και να μην πιστεύουν στα μάτια τους. Πριν από λίγο καιρό, στη εκπομπή μου στο ραδιόφωνο αναδείξαμε ένα γεγονός το όποιο είναι βέβαιο πως δεν κάνει κανέναν ευτυχισμένο όταν το ακούει. Κανέναν, εκτός από τη κυβέρνηση που το προκαλεί, ενδεχομένως…
Στην Σουηδία μια μετανάστρια με καταγωγή από την Σιέρα Λεόνε, συνελήφθη από την αστυνομία ως παράνομη. Ακλουθώντας τις οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης- οδηγίες που, παρεμπίπτοντος, έχει υπογράψει και η Ελλάδα και πολλές φόρες τις επικαλείται σε τέτοια ζητήματα- έπρεπε να την επιστρέψει πίσω στη χώρα από την οποία ταξίδεψε. Και τη συνέβη λέτε; Η σουηδική κυβέρνηση αποφάσισε, τελικά, να μην την στείλει «πακέτο» στη χώρα μας, φοβούμενη πως δεν θα τύχει σωστής μεταχείρισης και δεν θα αντιμετωπιστεί με ανθρωπιστικούς όρους. Δηλαδή, στα μούτρα και ανοιχτά, μια κυβέρνηση που ανήκει στην ίδια Ένωση με την Ελλάδα μας λέει πως δεν “είστε καθόλου έτοιμη να σας προωθήσουμε μετανάστες που κανονικά θα έπρεπε, επειδή υπολείπεστε ακόμα σε υποδομές και παιδεία ώστε να έχετε ανθρώπινη συμπεριφορά απέναντί τους».
Εννοείται πως η περίπτωση της συγκεκριμένης μετανάστρια είναι μόλις μία από τις χιλιάδες. Λες και έχει βαλθεί να χαλάσει όσο το δυνατόν περισσότερο την εικόνα της χώρας με όλους τους πιθανούς και απίθανους τρόπους, η ελληνική πολιτεία δεν χάνει την ευκαιρία να πράξει τα αδιανόητα και να τα παρουσιάζει ως αυτονόητα. Για παράδειγμα ,μόλις την προηγούμενη εβδομάδα, με απόφαση της Νομαρχίας Αθηνών, έκλισε οριστικά ο μοναδικός παιδικός σταθμός για παιδιά μεταναστών που λειτουργούσε στα Κάτω Πατήσια. Ναι, δεν ήταν πολυτελείας, δεν είχε τις κατάλληλες συνθήκες που θα «επέτρεπε» ακόμα και στον μέσο Έλληνα να στείλει εκεί το παιδί του, δεν είχε ειδικευμένο προσωπικό ούτε τις ανέσεις των ιδιωτικών παιδικών σταθμών. Όμως, ο συγκεκριμένος παιδικός σταθμός λειτουργούσε εδώ και χρόνια με τη φροντίδα των γυναικών από τη Σιέρα Λεόνε και προσπαθούσε να μαζέψει εκεί – και τα κατάφερνε μια χαρά μέχρι ενός σημαντικού βαθμού και δεδομένων των συνθηκών- παιδιά από τις φτωχότερες των φτωχών οικογενειών των μεταναστών.
Όλων αυτών των μεροκαματιάρηδων, δηλαδή, που δεν είχαν τα λεφτά να στείλουν το παιδί τους σε κάποιον ιδιωτικό παιδικό σταθμό ή που δεν μπορούσαν να συγκεντρώσουν τα απαραίτητα δικαιολογητικά για να το στείλουν σε κάποιον κρατικό. Κι όμως, μια ωραία πρωία η Νομαρχία έβαλε λουκέτο σε αυτό τον παιδικό σταθμό, πετώντας ουσιαστικά στον δρόμο παιδιά που δεν είχαν συμπληρώσει καλά καλά το πέμπτο έτος της ηλικίας τους. Και όλο αυτό μάλλον δεν μπορεί να θεωρηθεί «δείγμα ευαισθησίας» απέναντι σε «ευπαθείς ομάδες»!
Αν σας έλεγα πως αυτά δεν συμβαίνουν ούτε στη Σιέρα Λεόνε, θα με πιστεύατε; Ακόμα και στη Σιέρα Λεόνε, η πολιτεία βλέπει με μεγαλύτερη συμπάθεια έναν παιδικό σταθμό και διστάζει να τα βάλει με βρέφη… Αλλά, τι ξέρουν αυτοί, μωρέ;

Γράφτηκε για το FAQ

Dhe pastaj, mundohemi t’u vërtetojmë të huajve se, ato çka u thonë për ne, janë hiperbolizma. Bredhim, kur thotë fjala, të mbledhim trahananë. Ndërkohë, jemi vet ne që, bëjmë të pamundurën për të na parë të huajt dhe të mos u besojnë syve. Pak kohë më parë, në emisionin tim radiofonik, trasmetuam një lajm që është më se e sigurtë se askënd nuk bën të lumtur. Askënd, përveç qeverisë e cila e shkakton, ndoshta…
Në Suedi, një emigrante me origjinë nga Sierra Leone, u ndalua nga policia si ilegale. Duke ndjekur direktivat e Bashkimit Evropian-direktiva që duhet shënuar këtu se i ka nënëshkruar edhe Greqia dhe në mjaft raste u referohet atyre- duhej ta rikthente në vendin nga ku kishte udhëtuar. Por çfarë ndodhi, thoni ju? Qeveria suedeze vendosi përfundimisht të mos e dërgojë në Greqi, me ndrojtjen se nuk do të trajtohet me kritere humanitare. Domethënë, në fytyrë dhe hapur, një qeveri aleate në të njëjtit Bashkim me Greqinë, na thotë se “nuk jeni hiç të gatshëm t’ju rikthejmë emigrantë që normalisht duhej, ngaqë keni mungesa në ifrastrukturë dhe kulturë për të patur sjellje humane ndaj tyre”.
Padyshim, rasti i emigrantes në fjalë, është njëri nga mijrat. Thua se ka vendosur të dëmtojë me të gjitha mënyrat e mundshme dhe të pa mundshme imazhin e vendit, qeveria greke nuk humbet rastin që paradoksalet t’i paraqesë për të natyrshme. Për shembull, javën e kaluar, me vendim të Prefekturës së Athinës, u mbyll përfundimisht kopështi i vetëm për fëmijët e emigrantëve që funksiononte në Kato Patisia (lagjie e Athinës).
Sigurisht që nuk ishte modern, nuk kishte as kushtet e nevojshme që do “lejonin” akoma dhe një familje të zakonshem greke të çonte fëmijën e saj, nuk kishte personel të kualifikuar as komoditetet e kopështeve private. Mirëpo, kopështi i fëmijëve në fjalë, funksiononte këtu e vite ndën kujdesin e grave nga Sierra Leone dhe përpiqej të mblidhte-dhe në një mase të madhe e kishte arritur, patur parasysh edhe kushtet-fëmijë nga familjet më të varfëra të emigrantëve.
Të gjithë atyre punëtorëve, domethënë, që nuk u mjaftonin paratë për të çuar fëmijën e tyre në kopështe private ose nuk mundnin të plotësonin kriteret e duhura për ta shpurë në në ndonjë kopësht shtetëror. E megjithatë,Prefektuara, një mëngjes të bukur, i vuri kyçin këtij kopështi duke hedhur në rrugë fëmijë që nuk kishin mbushur ende vitin e pestë të jetës së tyre. Dhe kjo, me siguri nuk mund të konsiderohet “shenjë sensibiliteti” ndaj “grupeve në nevojë”!
Në se ju thosha se këto nuk ndodhin në Sierra Leone, do më besonit? Akoma edhe në Sierra Leone, shteti sheh me simpati më të madhe një kopësht fëmijësh dhe ngurron të ndeshet me foshnje… Mirëpo, ku dinë ata, more?

U shkruajt për javoren FAQ

Εξάγοντας τη γρίπη | Eksporti i gripit

Επιβεβαιώθηκε τελικά (!) το πρώτο κρούσμα της γρίπης των χοίρων και στη γειτονική Αλβανία. Πολύ αγχωμένους τους έβλεπα τους συναδέλφους συμπατριώτες μου τελευταία και είχα ανησυχήσει. Καταρχήν πρέπει να παραδεχτούμε πως στους γείτονές μας Αλβανούς όλα τα νέα (καλά ή κακά) αργούνε να φτάσουν. Ασορτί με την ίδια τη χώρα, θα έλεγε κανείς, που σχεδόν πάντα στα μεγάλα ραντεβού με την ιστορία, αργεί. Κατά δεύτερο και σημαντικότερο, είναι η πρώτη φορά που τα Τίρανα «κατηγορούν» την Ελλάδα για ελλιπή φύλαξη των συνόρων.

Έτσι, το κρούσμα που εντοπίστηκε σε μια νεαρή κοπέλα προερχόταν από την Ελλάδα και η Αλβανία έχει όλο το δίκιο με το μέρος της να κάνει παράπονα προς το Υπουργείο Υγείας. Έστω και αν δεν το θέλει στα σοβαρά, η Ελλάδα στέλνει και αυτή λαθραία… αγαθά στην Αλβανία.
Γράφτικε για την Αυγή

U vërtetua përfundimisht(!) gripi i derrave edhe në Shqipërinë fqinje. Shumë të tensionuar i shihja kohët e fundit kolegët e mi bashkatdhetarë dhe isha shqetësuar. Fillimisht duhet të pranojmë se tek fqinjët* tanë shqiptarë, të gjitha të rejat (të mira apo të këqija) vonojnë të shkojnë. Do thoshte ndokush me ritmin e vetë vendit, që zakonisht në takimet e mëdha me historinë, përherë vonon. E dyta dhe më e rëndësishmja, është hea e parë që Tirana “akuzon” Greqinë për ruajtje jo serioze të kufijve!
Kështu, rasti u konstatua tek një vajzë e ardhur nga Greqia dhe Shqipëria ka të gjithë të drejtën me vehte të bëj ankesa në Ministrinë e Shëndetësisë. Edhe pse nuk e do seriozisht, Greqia kësaj here po çon në Shqipëri produkte…ilegale.

* përdoret shprehja ngaqë shkrimi botohet në të përditshmen greke AVGI

Η Ελλάδα οι μετανάστες και το Βέλγιο | Greqia, emigrantët dhe Belgjika

Ενώ στην Ελλάδα πάνε να μας πείσουν πως η ρίζα του κακού είναι οι μετανάστες και ως εκ τούτου με κάθε τρόπο πρέπει να διωχθούν ( συμφωνεί ακόμα και ο υπουργός …τουρισμού), τα παραδείγματα που έρχονται από κράτη της ΕΕ χαλάνε τη πιάτσα.
Η κυβέρνηση του Βελγίου αποφάσισε να νομιμοποιήσει τους περιπου 100.000 αιτούντες άσυλο, με μόνη προϋπόθεση να έχουν μείνει στη χώρα τα τελευταία πέντε χρονια. Ενώ στις περιπτώσεις που ο μετανάστης έχει εργασία , απαιτούνται μόνο δυο χρονια.
Μήπως και στην Ελλάδα, αντί η κυβέρνηση ,κάτω από το φόβο του κόμματους της ακροδεξιάς, να ψάχνει τρόπους πως θα καταστρέψει κάθε μέρα εκατοντάδες ζωές ανθρώπων που έχουν έρθει εδώ για ένα κομμάτι ψωμί, θα έπρεπε να βρει έναν τρόπο να πράξει όπως και οι άλλες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις;
Εκτός και αν το μόνο παράδειγμα σωστής αντιμετώπισης των μεταναστών για την Ελλάδα είναι το παράδειγμα του Μπερλουσκόνι.
Αν είναι έτσι να μας το πουν για να μην έχουμε καμία ελπίδα.

Ndërkohë që në Greqi mundohen të na bindin se rrënja e së keqes janë emigrantët dhe kësisoj, me çdo mënyrë duhet të dëbohen (me këtë madje është dakord akoma edhe ministri i …turizmit), shembujt nga Komuniteti Evropian vijnë dhe “prishin pazarin”.
Qeveria blege vendosi legalizimin e mbi 100.000 ilegalëve azilkërkues, me kusht të vetëm plotësimin e pesë vjetëve në territorin belg. Madje, në rastet kur azilkërkuesi ka një punë, mjaftojnë dy vjet qëndrim.
Mos vallë,edhe në Greqi, në vend që qeveria, edhe ndën presionin e partisë ultra të djathtë, të kërkojë mënyra për të shembur çdo ditë jetët e qindra të rraskapiturve që kanë ardhur këtyre anëve për një kafshatë goje, do të qe më mirë të kërkonte mënyra e të vepronte si qeveritë e tjera evropiane?!
Veç nëse i vetmi shembull për trajtimin e mirë emigrantëve për Greqinë është shembulli i Berluskonit.
Nëse është kështu, të na i thonë dhe të mos kemi asnjë shpresë.

Britain’s Got Talent 2009 – The Final

Κάτι που δεν χρειάζεται να γράψω…

Diçka që nuk është e nevojshme të shkruaj…

Οι bloggers σε απεργία | Blogger-istët në grevë

Οι bloggers της Ιταλίας απεργούν αύριο και με φίμωτρο στο στόμα διαδηλώνουν στην piazza Navona της Ρώμης. Μαζί τους διανοούμενοι, πολιτικοί, δημοσιογράφοι και προσωπικότητες που ανησυχούν για τις κινήσεις φίμωσης των blogs.

Οι Ιταλοί bloggers διαδηλώνουν για:

- την ελευθερία στην πληροφόρηση
- τις συνεχείς δηλώσεις βουλευτών που επιδεικνύουν την «ανησυχία» τους
- μια καταδίκη ενός blogger με τον χαρακτηρισμό του blog ως «παράνομο τύπο»
- τη διαφαινόμενη πολιτική να φιμώσουν τα blogs
- τα σχέδια νόμου που ετοιμάζουν έναν νόμο που δολοφονεί το διαδίκτυο και
επικαλούνται τη σωστή γραφειοκρατική λειτουργία…
- τις απειλές εναντίον αδέσμευτων bloggers και τις προσπάθειες να κάνουν το βίο αβίωτο στους bloggers.

Πηγή: TVXS.gr
Bloggeristët në Itali dalin nesër në grevë dhe me gojën të mbyllur demonstrojnë në sheshin Navona të Romës. Sëbashku me intelektualë,politikanë,gazetarë dhe figura të tjera që shqetësohen për lëvizjet që kanë të bëjnë me çensurimin e blogjeve.
Bloggeristët italianë demonstrojnë për:
-lirinë e informacionit
-deklaratat e vazhdueshme të deputetëve që “tregojnë” shqetësimin e tyre
-dënimin e një bloggeri me karakterizimin e blogut si “shtyp i paligjshëm”
-kundër një projektligji që përgatitet, i cili me pretekst funksionimin e mirë burokratik, atenton internetin
-kërcënimet ndaj bloggeristëve të pavarur dhe përpjekjet për të vështirësuar jetën e tyre.

Informacioni nga TVXS.gr

Disidenca aksidentale e militantëve të djeshëm.

Mundohu të sjellësh pak ndërmend ngjarjet e fillimvitit 1991. Kaos i plot politik dhe shoqëror, një parti e vetme në pushtet që mundohet me mish e me shpirt të mos dorëzoj asnjë grimcëz pushtet, pasi konsideron se pushteti është diçka që i përket vetëm asaj, gjithandej përpjekje të militantëve dhe anëtarëve të PPSH-së për të përgojuar partitë e sapokrijuara opozitare, anëtarësime masive të të gjithë administratës shtetërore, ushtrisë dhe policisë në parti me dhënien e teserës në kohë rekord kur, përpara ’90-s, për të ndodhur diçka e tillë duhej të kalonte një periudhë e mirë kandidimi dhe më pas i ashtuquajturi “stazh i partisë”, lëshime “demokratike” ndaj të të pakënaqurve etj. E frikësuar deri në palcë për rrëshqitjen nga duart e pushtetit, partia-shtet bënte të pamundurën për të ruajtur atë që ajo e quante pronë të sajën: pushtetin që buronte nga populli!

Ο πανούργος Μπερίσα και οι αδύναμοι σοσιαλιστές | Dinaku Berisha dhe socialistët e dobët

Εξαιρετικά εύθραυστη αποδεικνύεται η δημοκρατική διαδικασία στη γειτονική Αλβανία. Έχουν περάσει δύο εβδομάδες από την ημέρα των εκλογών και ακόμα δεν υπάρχει τελική κατάταξη των κομμάτων. Οι σοσιαλιστές του Έντι Ράμα κατηγορούν το κυβερνών κόμμα του Σαλί Μπερίσα για πρόκληση δυσκολιών στην καταμέτρηση ψήφων σε περιφέρειες όπου, σύμφωνα με αυτούς, το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης έχει κερδίσει με μεγάλη διαφορά. Σενάριο που, αν επαληθευτεί και με το τελικό ξεκαθάρισμα των αποτελεσμάτων, πιθανόν να επιφέρει κάποιες ανατροπές.

Ενάντια σε όλες τις προβλέψεις, οι οποίες ήθελαν τον δημοφιλή δήμαρχο των Τιράνων και πρόεδρο του Σοσιαλιστικού Κόμματος, Έντι Ράμα, να κατακτά μεγάλη νίκη και να ρίχνει από την εξουσία τον Μπερίσα, ο τελευταίος όχι μόνο άντεξε, αλλά με αξιοθαύμαστο τρόπο κατάφερε να διαιρέσει τους αριστερούς-σοσιαλιστές, κάνοντας συμμαχία για σχηματισμό κυβέρνησης με τον πρώην σοσιαλιστή πρωθυπουργό Ιλίρ Μέτα, τον πάλαι ποτέ νούμερο δύο του Σοσιαλιστικού Κόμματος, όταν ακόμα έλαμπε το αστέρι του Φατός Νάνο.

Τους πιάνει κορόιδα ο Μπερίσα και το ευχαριστιούνται | I kalon për injorantë Berisha dhe e shijojnë

Είναι γνωστό πως η Αλβανία είναι μια φτωχή χώρα για τα ευρωπαϊκά δεδομένα. Μετά τη πτώση του υπαρκτού σοσιαλισμού προσπαθεί να κάνει βήματα προόδου σε όλους τους τομείς. Πρέπει να παραδεχτούμε ότι οι μετανάστευση την έχει βοηθήσει αρκετά. Πάνω από το 1/3 του πληθυσμού της είναι στο εξωτερικό με αποτέλεσμα να μπει στη χώρα αρκετό νόμισμα.
Η οικονομική δυσκολία, όμως, δεν αντανακλάται και στο κυβερνών κόμμα. Δεν μπορεί να εξηγηθεί αλλιώς το γεγονός πως στις τελευταίας εκλογές, το δεξιό κόμμα του κου. Μπερίσα είχε ενοικίαση από την Ιταλία(!) δεκάδες διαφημιστικά αυτοκίνητα που έκαναν το γύρο των Τιράνων διατυμπανίζοντας την “ευημερία που προσέφερε η κυβέρνηση” στους πολίτες της. Ούτε για τα πρόσχημα δεν είχε μεριμνήσει ούτος ώστε να χρησιμοποιούσε αυτοκίνητα με αλβανικές πινακίδες.
Πακτωλός χρημάτων σε μια χώρα που ο μέσος μισθός δεν ξεπερνά τα 120-130 ευρώ.
Αλλά στους αλβανούς φαίνεται πως δεν κάνει εντύπωση πλέον τίποτα. Έχουν εθιστεί στο να τους πιάνουν κορόιδα.

Është e njohur se Shqipëria është një shtet mjaft i varfër për standartet Evropiane . Pas rënies së realizmit socialist mundohet të bëj hapa përpara në të gjitha fushat. Duhet të pranojmë gjithashtu se emigracioni i ka ardhur në ndihmë. Patur këtu parasysh faktin se 1/3 e popullsisë jeton jashtë, në vend hyn sasi e madhe monedhe të huaj.
Megjithatë, vështirësitë ekonomike nuk pasqyrohen edhe tek partia në pushtet. Nuk mund të shpjegohet ndryshe fakti që partia e djathtë e drejtuar nga z.Berisha, në zgjedhjet e fundit pati marrë me qera nga Italia (!) dhjetra makina reklamuese të cilat vinin vërdallë Tiranës duke i bërë jehonë “mirëqënies që ka sjellë qeveria” për qytetarët. Kaq indiferente ishte për reagimet saqë, qoftë dhe për sy e faqe, nuk përdori makina me targa shqiptare
Harxhime pafund në një vend ku rroga mesatare nuk i kalon 120-130 euro në muaj. Mirëpo tek shqiptarët duket se asgjë nuk bën më përshtypje. Kanë fituar imunitet kur i kalojnë për injorantë.

Ρατσισμός εναντίων Ελλήνων | Racizëm ndaj grekëve

Το 1/3 των ελλήνων θα κολλήσουν τη νέα γρίπη. Και οι υπόλοιποι τι θα κάνουν αδέλφια; Δεν έχετε καμιά ιδέα; Αντέχει ο Έλληνας να δει τον διπλανό του με κάτι νέο που να μην το έχει αυτός πρώτος;
Έστω και αρρώστια.
Αν και ο υπουργός είπε ότι ανάμεσα σε αυτούς θα έχουμε και μερικούς θανάτους.
Αυτός, όμως, δεν είναι λόγος να καταλαγιάσει την επιθυμία των 2/3 για ισοτιμία.

1/3 e grekëve do preken nga gripi i ri. Po të tjerët,çfarë do bëjnë byrazer? Duron greku të shohë gjitonin me diçka të re dhe të mos e ketë vet i pari?
Edhe pse Ministri i Shëndetësisë paralajmëroi se midis pacientëve do ketë dhe disa të vdekur.
Mirëpo kjo, nuk është arsye kaq e fortë saqë të zbusë dëshirën e 2/3-ave për barazi.

Σιωπή πάνω στο αίμα | Heshtje mbi gjak

Εγραψα σήμερα στην Αυγή:
Η απόλυτη σιωπή. Αυτή χαρακτηρίζει τη Δύση στο θέμα της Κίνας. Οι ηγέτες των 8 πλουσιοτέρων χωρών μαζεύτηκαν στην Ιταλία (όπου ο Μπερλουσκόνι έκανε επίδειξη των δημαγωγικών του ικανοτήτων πηγαίνοντάς τους στην Άκουιλα) και μίλησαν για πολλά. Διακήρυξαν ξανά την ετοιμότητά τους να πολεμήσουν τη φτώχια. Αλλά δεν βρήκαν λέξη να καταδικάσουν τη φοβερή σφαγή των Ουιγούρων στη μακρινή Κίνα. Προφανώς δεν θέλουν να κακοκαρδίσουν τον οικονομικό γίγαντα της Ανατολής.

Αλλά αυτό δεν μπορεί να κρύψει το αίμα. Δεν μπορεί να δικαιολογήσει την εθνοκάθαρση που συντελείται. Είναι από τις λίγες φορές που, έστω και για τα μάτια του κόσμου, οι κυβερνήσεις της δύσης και οι ΗΠΑ δεν βγάζουν ούτε μια ανακοίνωση.

Τι να πιστέψει κανείς για την εκκωφαντική σιωπή; Μετά το Τιέν Αν Μεν, η δημοκρατική Κίνα επανέρχεται δριμύτερη.

Εκεί απαγορεύεται ο έρωτας…| Atje ndalohet dashuria

Το άρθρο μου σήμερα στη σελίδα 10 του FAQ:

Τον συνάντησα στη Κοκκινιά. Ξεχώριζε εύκολα από τους συμμαθητές του μετανάστες. Οι περισσότεροι από τους μαθητές του Ανοιχτού Σχολίου Μεταναστών εκεί, δείχνουν από το πρόσωπό τους τη ταλαιπωρία και τη κούραση που κουβαλάνε. Προσέχουν ,όμως, αρκετά την εμφάνισή τους την ημέρα του μαθήματος αν και άνθρωποι του μεροκάματου είναι.

«Εδώ έρχονται όπως εμείς πάμε την Κυριακή στην εκκλησία» μου λένε οι δάσκαλοί τους. Καθαροί, ξυρισμένοι, καλοντυμένοι… Ο φίλος μας όμως κάπως διαφέρει. Μοντέρνο και αρκετά περιποιημένο μαλλί, με το ζελεδάκι του και με ένα βλέμμα που δεν μπορείς να το προσπερνάς εύκολα .
Τα ελληνικά του ήταν επίσης καλύτερα από των περισσοτέρων. Μόλις έμαθε τη καταγωγή μου έβαλε «μέσον» τη δασκάλα του για να μου μιλήσει. Καθίσαμε στα σκαλιά του σχολίου και αρχίσαμε τη κουβέντα μας. Δεν πρόλαβα να τον ρωτήσω πολλά πράγματα. Ο ίδιος είχε να μου πει περισσότερα…

Οι Έλληνες και οι μετανάστες | Grekët dhe emigrantët

Τελικά τι να πιστέψουμε πως συμβαίνει στην κοινωνία; Οι μετανάστες είναι βάρος, είναι περιττοί, πρέπει να τους στείλουμε κι από πού ήρθαν; Αν πιστέψουμε έρευνα του Public Issue, ο κόσμος είναι εναντίον των μεταναστών και καλά θα κάνουμε να το πάρουμε χαμπάρι. Αν, όμως, δεν το πολύ πιστέψουμε αυτό και δούμε τι έγινε στο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ, με χιλιάδες κόσμο να συρρέουν και να συμπαραστέκονται στους ίδιους μετανάστες που υποτίθεται πως είναι οι ίδιοι που δεν τους θέλουν, θα μπερδευτούμε σίγουρα.

Καπάκι μετά την έρευνα, πάντως, που μας ενημέρωνε ότι οι μετανάστες είναι ανεπιθύμητοι, η καλή και αντικειμενική τηλεόραση του ΣΚΑΙ είχε πάρει όλα τα μέτρα για να το στηρίξει: εμφάνισε έρευνα όπου μας ενημέρωνε ότι οι μετανάστες είναι φορείς της φυματίωσης και καλά θα κάνουμε να προφυλαχτούμε. Και αυτό το εμπεδώσαμε.

Γράφτικε για την Αυγή
Përfundimisht, çfarë të besojmë se πο ndodh?!
Emigrantët janë barrë, janë të tepërt, duhet ti dërgojmë andej nga kanë ardhur? Nëse besojmë sondazhin e Public Issue, shoqëria është kundër emigrantëve dhe mirë do bëjmë ta koncentrojmë këtë.
Por, nëse nuk i besojmë dhe kaq shumë dhe shohim Festivalin kundër Racizmit, ku mijra vetë ishin prezentë në mbështetje të emigrantëve, që presupozohet se janë po këta që nuk i duan, me siguri kemi për tu ngatërruar.
Menjëherë pas sondazhit, gjithsesi, që na bënte me dijeni se emigrantët janë të padëshirueshëm, televizioni i mirë dhe objektiv SKAI, kishte marrë të gjitha masat për ta mbështetur : paraqiti një tjetër kërkim shkencor ku na vuri në dijeni se emigrantët janë përçues të malaries dhe mirë do bënim të ruheshim.
Edhe këtë e kuptuam…

U shkruajt për AVGI

Αγαπάνε την Ελλάδα οι Αλβανοί; | E duan Greqinë shqiptarët?

Δεν μιλώ για αυτούς που ζούμε κι εργαζόμαστε στην Ελλάδα. Για μας είναι αυτονόητο από τη στιγμή που έχουμε συνδέσει τη ζωή μας και το μέλλον των παιδιών μας με τη χώρα αυτή. Ο λόγος είναι για τους Αλβανούς που ζουν στην Αλβανία.
Θα ήταν ρίσκο να απαντούσα με ένα ναι η ένα όχι. Μπορώ όμως να αναφέρω γεγονότα. Σε αρκετά σημεία της πρωτεύουσας της Αλβανίας, συναντάς εμπορικά καταστήματα ή εστιατόρια με ελληνικά ονόματα. Είδα ας πούμε στα Τίρανα μπαρ και ταβέρνα με ονόματα όπως Πειραιάς, Ακρόπολη, Αθήνα κλπ.
Και δεν νομίζω να είναι στα πλαίσια της ξενομανίας που την έχει σε πολύ ανεπτυγμένο βαθμό η Αλβανία. Αυτό συμβαίνει κυρίως με τα αμερικανικής προέλευσης ονόματα ή ιταλικής. Τα ελληνικά, ειδικά στη κεντρική Αλβανία και προς το βορρά, δεν μπορούν να επηρεάσουν.
Άρα το συμπέρασμά μου είναι πως οι αλβανοί που επιστρέφουν στην Αλβανία παίρνουν μαζί τους και αγάπη για τη χώρα που έκαναν τη περιουσια. Έτσι συμβαίνει με όλους αυτούς που επιστρέφουν από τη ξενιτιά.

Nuk flas për ne që jetojmë dhe punojmë në Greqi. Për ne është e padiskutueshme nga momenti që me të kemi lidhur jetesën tonë por edhe të ardhmen e fëmijëve tanë. Fjala është për shqiptarët që jetojnë në Shqipëri.
Do të qe risk nëse përgjigjesha me një “po” ose një “jo”. Mundem, gjithsesi, t’u referohem fakteve. Në disa vende në Tiranë, ndeshesh me pika tregëtare apo restorante me emra grek. Vura re ,bie fjala, bar dhe taverna me emra siç janë Pirea,Akropol,Athina etj..
Dhe kjo, nuk besoj se lidhet me maninë për emra të huaj që kanë shqiptarët në masë tejet të kultivuar. Kjo ndodh përgjithësisht me emra dhe emërtime amerikanë ose italianë. Greqishtja, sidomos në Shqipërinë e mesme dhe atë veriore, nuk është në gjendje të ndikojë.
Pra, konkluzioni im është se shqiptarët që kthehen në Shqipëri, marrin me vete edhe dashuri për vendin ku krijuan pasurinë. Kështu ndodh me të gjithë ata që kthehen nga mërgimi.

Όλα για σένα γιατρέ μου | Çdo gjë për ty, doktor

-Κύριε Μέτα, γιατί ντυθήκατε με άσπρη ποδιά;
-Για να δείχνω ως νοσοκόμος και να χαρεί το αφεντικό μου ο Μπερίσα που είναι γιατρός.

-Zoti Meta, pse u veshët me përparëse të bardhë?
-Që të dukem si infermier e ti bëhet qejfi eprorit tim Berisha që është doktor.

Ιλίρ Μέτα ο ηθικός…| Ilir Meta, i ndershmi…

Το να κανει ένα λαθος ένας πολιτικός και να απαρνιέται τις αρχές του για χάρη της εξουσίας (μπορεί να)είναι αποδεκτό. Η προσπάθεια ,όμως, να δικαιολογήσει τη πράξη του, εμπλέκοντας τον αντίπαλο σε απεχθή σενάρια και συνωμοσίες, τον κάνει νάνο. Αυτό συμβαίνει τώρα στην Αλβανία με τον πρώην σοσιαλιστή πρωθυπουργό Ιλίρ Μέτα.
Συμφώνησε με τον νυν πρωθυπουργό για σχηματισμό κυβέρνησης, προσφέροντας έτσι δεκανίκι στον μέχρι χθες εχθρό του, χάριν της καρέκλας που του υποσχέθηκε, αλλά για να δικαιολογήσει την απεχθή του πράξη κάνει αγώνα να μπλέξει και τον Έντι Ράμα.
Σε συνέντευξή του στη Φωνή της Αμερικής ισχυρίζεται ούτε λίγο ούτε πολύ πως ο Έντι του υποσχέθηκε το αξίωμα του πρωθυπουργού σε μια κυβέρνηση συνεργασίας όπου θα μεριμνούσε ο Πρόεδρος των Σοσιαλιστών να …αγοράσει έναν βουλευτή του Μπερίσα.
Και ο Μέτα, ως… ηθικό στοιχείο δεν το δέχτηκε! Βέβαια και οι πέτρες γνωρίζουν στην Αλβανία το παζάρι που έκανε με τον Ράμα εδώ και καιρό , ζητώντας επίμονα τη θέση του Πρωθυπουργού σε μια ενδεχόμενη κυβέρνηση συνεργασίας. Και όταν ο Ράμα του απέκλισε αυτή τη πιθανότητα, άρχισε να τον πολεμάει λυσσαλέα, μέχρι που έφτασε να κανει συμμαχία με τον Σαλί Μπερίσα που αν μαζέψει κανείς τις βρισιές που έχει εκτοξεύσει ο ένας στον άλλον, θα στρώση ένα χαλί σαν κι αυτό που έστρωσε ο Μπερίσα να τον υποδεχτεί, από δω μέχρι τα Τίρανα.
Μερικοί άνθρωποι, μαζί με την πολιτική τους αξιοπρέπεια χάνουν και την ανθρώπινη.

Gabimi i një politikani, me të cilin mohon parimet e tij për hatër të pushtetit, ndoherë edhe (mund të) pranohet. Përpjekja, veç, për të mbleksur edhe kundërshtarin e tij në skenare të fëlliqura, me qëllim që të justifikohet, e bën xhuxh.
Kjo po ndodh sot në Shqipëri me Ilir Metën, ish-kryeministrin socialist.
Ra në ujdi me kryeministrin aktual për formimin e qeverisë, duke i dhënë kështu armikut të tij të djeshëm një patericë shpëtuese, për hatër të karriges që i premtoi,por që të justifikojë veprimin e tij të pështirë, bën të pamundurën të kompromentojë edhe Edi Ramën.
Në intervistën dhënë Zërit të Amerikës, as më shumë dhe as më pak mbron tezën se, Edi i premtoi karrigen e Kryeminsitrit në një qeveri socialiste, ku ndër të tjera ky i fundit do blinte edhe deputetë nga të Berishës.
Dhe Iliri, si njeri i njohur për…ndershmërinë e tij, nuk e pranoi!
Tjetër se në Shqipëri, edhe gurët e dinë pazarin që bëri për kohë të tëra me Ramën për postin e kryeministrit në një qeveri të mundshme bashkëpunimi. Dhe kur Edi e përjashtoi këtë mundësi, nisi ta luftonte me tërbim, deri sa arriti të bëj koalicion me Sali Berishën që, nëse mbledh njeri sharjet që ka hedhur njëri për tjetrin, do shtrohej një qylym i kuq, si ai që i shtroi Berisha për ta pritur në qeveri, nga këtu e në Tiranë.
Disa njerëz, bashkë me ndershmërinë e tyre politike,humbasin edhe atë njerëzore.

Το στήριγμα του ‘Εντι Ράμα | Mbështetja e Edi Ramës

Τη φωτογραφία τη τράβηξα εντελώς τυχαία μια μέρα στα Τίρανα. Δεν ήξερα πως σήμερα θα συμβόλιζε τη στήριξη που προσέφερε ο Ιλίρ Μέτα σε αυτόν, μετά τη συμφωνία που έκανε με τη δεξιά, αφήνοντας τον ‘Εντι Ράμα ως τον μοναδικό εκφραστή των σοσιαλιστών στην Αλβανία.
Πολλές φόρες, οι ήττες αποδεικνύονται πιο καλές και από τις νίκες.

Fotografinë e bëra krejt rastësisht një ditë në Tiranë. Nuk më pati shkuar në mendje se sot do simbolizonte mbështetjen e Ilir Metës për Edi Ramën, duke e shëndërruar atë tashmë në referencën kryesore të socialistëve shqiptarë, pas marrëveshjes me të djathtën për të bërë qeveri.
Ka raste që humbjet rezultojnë më produktive edhe nga fitoret.

Δημοκρατία υπό κηδεμονία | Demokraci ndën kontroll

Έτσι είναι, όταν λείπεις για πολύ από την πατρίδα σου, δείχνεις στα μάτια των γηγενών ως εξωγήινος. Μετά από δεκαοκτώ χρόνια ουσιαστικής απουσίας από τα πεπραγμένα της Αλβανίας, επέστρεψα ως απεσταλμένος της “Αυγής” την προηγούμενη εβδομάδα. Και κατέληξα στο συμπέρασμα, πως παρά τις πραγματικά εντυπωσιακές αλλαγές που έχουν συντελεστεί, ακόμα δεν έχει βρεθεί το φάρμακο που θα καταπραΰνει τα πάθη και τις παιδικές αρρώστιες του συστήματος.

Παραπονούμαστε πάντα στην Ελλάδα για την ελαττωματική λειτουργία της δημοκρατίας. Τουλάχιστον, όμως, έχει χρόνια που λειτουργεί (ομαλά ή με ελλείψεις) από μόνη της. Στην άλλη μου πατρίδα, είναι υπό κανονική κηδεμονία της αμερικανικής πρεσβείας.

Kështu është kur mungon kaq gjatë nga atdheu; në sytë e bashkëkombasve ngjan me jashtëtokësor. Pas tetëmbëdhjetë vjetësh mungese nga ngjarjet e Shqipërisë,u ktheva kësaj here si korrespodent i gazetës AVGI javën e kaluar. Dhe dola në përfundimin se, megjithë ndryshimet thelbësore që kanë ndodhur, ende nuk është gjetur ilaçi që do shërojë pasionet dhe sëmundjet fëmijënore të sistemit.
Ankohemi gjithnjë në Greqi për funksionin me çrregullime të demokracisë. Të paktën,ama,ka vite që funksionon ( rregullisht apo me mangësi) me forcat e veta. Në atdheun tim të parë,ndodhet nën kontrollin e plotë të ambasadës amerikane.

Έτοιμος για συνεργασία | Gati për bashkëpunim

Μετά από πολλές σκέψεις και ενδοιασμούς, ο πρώην σοσιαλιστής πρωθυπουργός της Αλβανίας Ιλίρ Μέτα, αποφάσισε να ενδώσει στη πρόταση του νυν πρωθυπουργού και δέχτηκε να μπει στη κυβέρνηση. Για το καλό της πατρίδας και όχι το δικό του, όπως έσπευσαν αν τον κατηγορήσουν.

Pas shumë mendimesh dhe po kaq ngurrimesh, ish-kryeministri socialist i Shqipërisë Ilir Meta,vendosi të pranojë ftesën e kryeminsitrit aktual për t’u futur në qeveri.
Për të mirën e atdheut dhe jo të tijën, sikurse nxituan ta akuzonin.

Ο Αλβανός εφιάλτης | Makthi shqiptar

Τελικά κάθε εποχή και κάθε χώρα έχει τον εφιάλτη της.
Κάποτε, τη δεκαετία του ’60, η Ελλάδα είχε τον αποστάτη της που τον ονόμασαν εφιάλτη. Κι αυτός ήταν ο Κ.Μιτσοτάκης. Έφυγε από την Ένωση Κέντρου του Γεωργίου Παπανδρέου και πέρασε στην απέναντι όχθη.
Η ιστορία επαναλαμβάνεται σήμερα στην Αλβανία ως φάρσα.
Ο πρώην σοσιαλιστής πρωθυπουργός και κάποτε νούμερο δυο του Σοσιαλιστικού Κόμματος Ιλίρ Μέτα, που στις τελευταίες εκλογές κέρδισε με το κόμμα του τέσσερις έδρες για τη Βουλή (όσες χρειαζόταν ο νυν πρωθυπουργός για να μπορεί να μείνει στην εξουσία), πέρασε στην απέναντι όχθη και συμφώνησε με τον Σαλί Μπερίσα και τη δεξιά για να σχηματίσει κυβέρνηση στην Αλβανία.
Η απληστία και ο καιροσκοπισμός αυτού του ανθρώπου, δεν έχει όρια. Προτίμησε τον αιώνιο στιγματισμό του παρά να καθίσει στην αντιπολίτευση.
Τελικα μοιάζουμε τόσο πολύ οι δυο λαοί,και στη προδοσία…

Përfundimisht, çdo epokë dhe çdo shtet, ka makthin e tij.
Dikur, në vitet ’60,Greqia kishte renegatin e saj që e quajtën makth. Dhe ky ishte Kostas Micotaqis.
Iku nga Bashkimi i Qendrës( së majtë) të Jorgo Papandreut (gjyshit të të sotmit) dhe kaloi në bregun tjetër.
Historia ripërsëritet sot në Shqipëri si farsë. Ish kryeministri Ilir Meta ,dikur numri dy i Partisë Socialiste, që në zgjedhjet e së dielës fitoi katër mandate (të mjaftueshme për të qendruar në pushtet kryeministri aktual) kaloi në “repartin përballë” dhe ra dakort me Sali Berishën dhe të djathtën për të krijuar qeverinë.
Makutëria dhe oportunizmi i këtij njeriu nuk njohka kufinj. Preferoi damkosjen shekullore nga qëndrimi në opozitë.
Ngjajmë kaq shumë si popuj, edhe në tradhëti…