Τελικά κάθε εποχή και κάθε χώρα έχει τον εφιάλτη της.
Κάποτε, τη δεκαετία του ’60, η Ελλάδα είχε τον αποστάτη της που τον ονόμασαν εφιάλτη. Κι αυτός ήταν ο Κ.Μιτσοτάκης. Έφυγε από την Ένωση Κέντρου του Γεωργίου Παπανδρέου και πέρασε στην απέναντι όχθη.
Η ιστορία επαναλαμβάνεται σήμερα στην Αλβανία ως φάρσα.
Ο πρώην σοσιαλιστής πρωθυπουργός και κάποτε νούμερο δυο του Σοσιαλιστικού Κόμματος Ιλίρ Μέτα, που στις τελευταίες εκλογές κέρδισε με το κόμμα του τέσσερις έδρες για τη Βουλή (όσες χρειαζόταν ο νυν πρωθυπουργός για να μπορεί να μείνει στην εξουσία), πέρασε στην απέναντι όχθη και συμφώνησε με τον Σαλί Μπερίσα και τη δεξιά για να σχηματίσει κυβέρνηση στην Αλβανία.
Η απληστία και ο καιροσκοπισμός αυτού του ανθρώπου, δεν έχει όρια. Προτίμησε τον αιώνιο στιγματισμό του παρά να καθίσει στην αντιπολίτευση.
Τελικα μοιάζουμε τόσο πολύ οι δυο λαοί,και στη προδοσία…
ilir-meta
Përfundimisht, çdo epokë dhe çdo shtet, ka makthin e tij.
Dikur, në vitet ’60,Greqia kishte renegatin e saj që e quajtën makth. Dhe ky ishte Kostas Micotaqis.
Iku nga Bashkimi i Qendrës( së majtë) të Jorgo Papandreut (gjyshit të të sotmit) dhe kaloi në bregun tjetër.
Historia ripërsëritet sot në Shqipëri si farsë. Ish kryeministri Ilir Meta ,dikur numri dy i Partisë Socialiste, që në zgjedhjet e së dielës fitoi katër mandate (të mjaftueshme për të qendruar në pushtet kryeministri aktual) kaloi në “repartin përballë” dhe ra dakort me Sali Berishën dhe të djathtën për të krijuar qeverinë.
Makutëria dhe oportunizmi i këtij njeriu nuk njohka kufinj. Preferoi damkosjen shekullore nga qëndrimi në opozitë.
Ngjajmë kaq shumë si popuj, edhe në tradhëti…