Σιωπή πάνω στο αίμα | Heshtje mbi gjak

Εγραψα σήμερα στην Αυγή:
Η απόλυτη σιωπή. Αυτή χαρακτηρίζει τη Δύση στο θέμα της Κίνας. Οι ηγέτες των 8 πλουσιοτέρων χωρών μαζεύτηκαν στην Ιταλία (όπου ο Μπερλουσκόνι έκανε επίδειξη των δημαγωγικών του ικανοτήτων πηγαίνοντάς τους στην Άκουιλα) και μίλησαν για πολλά. Διακήρυξαν ξανά την ετοιμότητά τους να πολεμήσουν τη φτώχια. Αλλά δεν βρήκαν λέξη να καταδικάσουν τη φοβερή σφαγή των Ουιγούρων στη μακρινή Κίνα. Προφανώς δεν θέλουν να κακοκαρδίσουν τον οικονομικό γίγαντα της Ανατολής.

Αλλά αυτό δεν μπορεί να κρύψει το αίμα. Δεν μπορεί να δικαιολογήσει την εθνοκάθαρση που συντελείται. Είναι από τις λίγες φορές που, έστω και για τα μάτια του κόσμου, οι κυβερνήσεις της δύσης και οι ΗΠΑ δεν βγάζουν ούτε μια ανακοίνωση.

Τι να πιστέψει κανείς για την εκκωφαντική σιωπή; Μετά το Τιέν Αν Μεν, η δημοκρατική Κίνα επανέρχεται δριμύτερη.

Εκεί απαγορεύεται ο έρωτας…| Atje ndalohet dashuria

Το άρθρο μου σήμερα στη σελίδα 10 του FAQ:

Τον συνάντησα στη Κοκκινιά. Ξεχώριζε εύκολα από τους συμμαθητές του μετανάστες. Οι περισσότεροι από τους μαθητές του Ανοιχτού Σχολίου Μεταναστών εκεί, δείχνουν από το πρόσωπό τους τη ταλαιπωρία και τη κούραση που κουβαλάνε. Προσέχουν ,όμως, αρκετά την εμφάνισή τους την ημέρα του μαθήματος αν και άνθρωποι του μεροκάματου είναι.

«Εδώ έρχονται όπως εμείς πάμε την Κυριακή στην εκκλησία» μου λένε οι δάσκαλοί τους. Καθαροί, ξυρισμένοι, καλοντυμένοι… Ο φίλος μας όμως κάπως διαφέρει. Μοντέρνο και αρκετά περιποιημένο μαλλί, με το ζελεδάκι του και με ένα βλέμμα που δεν μπορείς να το προσπερνάς εύκολα .
Τα ελληνικά του ήταν επίσης καλύτερα από των περισσοτέρων. Μόλις έμαθε τη καταγωγή μου έβαλε «μέσον» τη δασκάλα του για να μου μιλήσει. Καθίσαμε στα σκαλιά του σχολίου και αρχίσαμε τη κουβέντα μας. Δεν πρόλαβα να τον ρωτήσω πολλά πράγματα. Ο ίδιος είχε να μου πει περισσότερα…