Μπορούμε να συνυπάρχουμε στα Βαλκάνια

Κάποτε υπήρχε μια μεγάλη χώρα που την έλεγαν Γιουγκοσλαβία. Εκεί ζούσαν μαζί Σέρβοι, Κροάτες, Σλοβένοι, Βόσνιοι, Κοσοβάροι, Αλβανοί, Σλάβοι της σημερινής ΠΓΔΜ, Μαυροβούνιοι και άλλες μειονότητες. Αυτό μέχρι το 1990. Τότε, ένας απίστευτος στρατιωτικός ανεμοστρόβιλος παρέσυρε στο διάβα του και κατέστρεψε τα πάντα. Γκρέμισε και ισοπέδωσε ένα οικοδόμημα που φαινόταν ότι κουβαλούσε τρομακτικές φθορές κι ας έδειχνε σχεδόν άτρωτο.

Και όμως. Κανένας δεν σκεφτόταν τότε ότι μια μέρα οι χθεσινοί γείτονες, οι συμμαθητές, οι φίλοι θα μετατρέπονταν σε θανάσιμους εχθρούς. Θα κυνηγάνε ο ένας τον άλλον δίχως έλεος και δίχως μνήμη. Η λησμονιά τού χθες ανακατεμένη με το εθνικιστικό “θέλω” του σήμερα, τροφοδοτούμενο από το βαθύ μίσος που βγήκε στην επιφάνεια και κυρίευσε τους πάντες, εκδηλώθηκε με εκκωφαντικό θόρυβο. Θαρρείς πως περίμενε απλώς το σήμα για να ισοπεδώσει το σύμπαν.

Και όταν το σήμα το έδωσαν αυτοί που το ονειρεύονταν καιρό, τον κατακερματισμό της Γιουγκοσλαβίας, στο όνομα του ελέγχου και του έθνους που “κινδύνευε από την πολλή αυτονομία”, αλλά και ακολουθώντας το ντόμινο που επακολούθησε την πτώση του τοίχους του Βερολίνου και την περεστρόικα του Γκορμπατσόφ, χάθηκαν χιλιάδες ζωές και τη θέση της πανίσχυρης και ενωμένης Γιουγκοσλαβίας πήραν τα σημερινά μικρά και ανεξάρτητα (;) βαλκανικά κράτη.

Πότε εύκολα (σπάνια) και πότε δυσκολότερα (το συνηθισμένο), οι λαοί αυτής του χερσονήσου, που, όχι άδικα, αποκαλείται και πυριτιδαποθήκη της Ευρώπης, μετά τη λαίλαπα των πολέμων προσπαθούν να συνυπάρχουν. Δεν είναι ούτε εύκολο ούτε, όμως, ακατόρθωτο. Αρκεί, όπως μας λέει ο βραβευόμενος Βόσνιος σκηνοθέτης και σεναριογράφος Ιβάν Ραμαντάν, να αποφασίσουμε πως στα Βαλκάνια χωράμε όλοι. Πάντα χωρούσαμε, έστω κι αν πάντα βρίσκαμε έναν τρόπο να συγκρουόμαστε. Μα, αν δεν το κάναμε, δεν θα ήμασταν Βαλκάνιοι.

Διαστρεβλώνοντας ηθελημένα την ιστορία | Shtrembërimi me dashje i historisë

Όταν ένα κόμμα εκμεταλλεύεται την εξουσία και διαστρεβλώνει δίχως ίχνος ντροπής την ιστορία του έθνους που κυβερνά, προκύπτει η παρακάτω αηδία που αναγράφεται στο βιβλίο ιστορίας της τρίτης Λυκείου στην Αλβανία!

“Η αντιπολίτευση, εκμεταλλευόμενη και την κατηφόρα των πυραμίδων στην πατρίδα μας, μπόρεσε να οργανώσει την κομμουνιστική εξέγερση του ’97 και μέσα σε λίγο χρόνο συνέβη η έκρηξη των στρατιωτικών αποθηκών, η έννομη τάξη καταργήθηκε με δραματικά αποτελέσματα… -2001,τη χώρα να την διαπερνά ένα απίστευτο κύμα διαφθοράς, η κυκλοφορία(!) και μια μεγάλη ανασφάλεια, παρά το γεγονός πως η Αλβανία ήταν στο δρόμο προς το ΝΑΤΟ και την υποβολή αιτήματος για την ΕΕ. Η οικονομία σερνόταν. Η επιχειρηματικότητα δεν έκανε τα απαιτούμενα βήματα… Αυτή η κατάσταση είχε ως αποτέλεσμα τη νίκη το 2005 του Δημοκρατικού Κόμματος και την επιστροφή στην εξουσία του Σαλί Μπερίσα, ο οποίος με τα σχέδιά του στον πόλεμο με την διαφθορά, με τη σημαία ενάντια στο οργανωμένο έγκλημα και με ένα πρόγραμμα για την γρήγορη οικονομική εξέλιξη, άνοιξε μια νέα εποχή για την πρόοδο της πατρίδας μας…!”

Η διαφορετικά : ο νέος Σουλτάνος της Αλβανίας…

Kur një parti shfrytëzon pushtetin dhe shtrembëron pas pikën e turpit historinë e kombit që qeveris, lind bajatizmi i mëposhtëm që shkruhet në librin e historisë së vitit të fundit të gjimnazit në Shqipëri.

“Opozita, duke shfrytëzuar edhe tatëpjetën që morën firmat piramidale në vendin tonë, arriti që të organizojë rebelimin komunist të vitit 1997 dhe brenda një kohe të shkurtër, u shpërthyen depot e armëve, u shthur rendi me pasoja dramatike…. – 2001, vendin e përfshiu një valë e paparë korrupsioni, trafiku dhe një gjendje e madhe pasigurie, ndonëse Shqipëria kishte filluar rrugën drejt NATO-s dhe MSA për në BE. Ekonomia ecte ngadalë. Biznesi nuk ecte me hapat e duhur… Kjo gjendje solli që në zgjedhjet e vitit 2005 të fitonte PD dhe të vinte sërish në pushtet Sali Berisha, i cili me projektet për luftën antikorrupsion, me flamurin e luftës kundër krimit të organizuar dhe me një program për zhvillimin e shpejtë ekonomik çeli një epokë të re zhvillimi për vendin tonë…”

Ose thënë ndryshe: Sulltani i ri i Shqipërisë…

Ένας φίλος που στηρίζω, ένας άξιος άνθρωπος

Που τολμάει και λέει δημόσια τη γνώμη του και για τους μετανάστες και κυρίως για τα παιδιά των μεταναστών και τα δικαιώματά τους.

Τα γενέθλια ενός “μετανάστη”…

Σήμερα ο φίλος μου ο Μανώλης, γνωστός και ως  Mc Yinka, γίνεται 28 χρονών. Γεννήθηκε το 1981, τότε που ο Ανδρέας Παπανδρέου οραματίστηκε και πέτυχε τη μεγάλη αλλαγή. Και όμως, ο φίλος μου ακόμα δεν έχει την ελληνικη υπηκοότητα. Όταν τραγουδάει μαζί με τον Φίλλιπο Πλιάτσικα , δεν θα είναι λίγοι αυτοί που θα τον μπερδεύουν με κάποιον “μετανάστη που απλά έτυχε να έχει καλή φωνή και συμπληρώνει την ομάδα του Φίλιππου”. Και όμως, ο Μανώλης είναι όσο Έλληνας είναι και ο Πλιάτσικας, όσο Έλληνας είσαι εσύ, όσο Έλληνας είναι ο καθένας που γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Ελλάδα, όσο ο καθένας  που αγαπά την Ελλάδα σαν πατρίδα του. Αλλά ο Μανώλης δεν είναι Έλληνας στα χαρτιά. Ανανεώνει την άδεια παραμονής του στη δική πατρίδα!!!

Εκεί που γεννήθηκε και μεγάλωσε , εκεί που δημιούργησε και δημιουργεί. Σε λίγο το ΠΑΣΟΚ θα ξανάρθει στην εξουσία. Αυτή τη φόρα ο Μανώλης (αλλά και περίπου 250.000 παιδιά σαν τον Μανώλη) ελπίζει ότι θα πάψει να τρέχει στα γραφεία των αλλοδαπών για να πάρει μια βεβαίωση. Εξάλλου, την αλλαγή την οραματίστηκε ο Ανδρέας…

Ο Αλέξης Τσίπρας για τους μετανάστες

Οι απαντήσεις του επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ για τους μετανάστες και τους πρόσφυγες στην συνέντευξη στο Ζάππειο ενόψει των βουλευτικών εκλογών . Αναδημοσίευση από το περιοδικό Διαβατήριο.

Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ («ΣΚΑΙ»): Κύριε Πρόεδρε, εγώ θα αποστώ της επικαιρότητας. Λίγο καιρό πριν όταν ένας ανόητος Αστυνομικός έσκισε μια απλή φωτοτυπία σελίδας κορανίου από έναν λαθρομετανάστη βγάλατε λάβρες ανακοινώσεις, ζητώντας από την Αστυνομία ή την Πολιτεία να ζητήσει συγνώμη, γιατί έθιξε το θρησκευτικό του συναίσθημα.

Ελάχιστες μέρες αργότερα, σε μια από τις ομιλίες των ευρωεκλογών δηλώσατε υπερήφανος επειδή δια μιας Βουλευτού σας καταπατήσατε το άβατο του Αγίου Όρους. Για πέστε μου, γιατί είναι αριστερό να σέβεστε τη μεσαιωνική θρησκοληψία του κάθε λαθρομετανάστη και να μην σέβεστε την παράδοση ή έστω την θρησκοληψία των συμπατριωτών σας; Ευχαριστώ.

Α. ΤΣΙΠΡΑΣ: Κύριε Σιδέρη, πάντα τα ερωτήματά σας έχουν ενδιαφέρον γιατί είναι εκτός επικαιρότητας.

Θα σας πω λοιπόν το εξής, δεν υπάρχει μεσαιωνική θρησκοληψία, υπάρχουν απόλυτα σεβαστές θρησκείες για όλους τους πολίτες. Όλοι οι πολίτες, ανεξάρτητα το που πιστεύουν και σε τι πιστεύουν οφείλουμε να είναι σεβαστές οι απόψεις και οι πεποιθήσεις τους. Ως εκ τούτου το ίδιο σεβόμαστε και έναν μετανάστη που ασπάζεται το κοράνι, το ίδιο σεβόμαστε κι έναν Έλληνα που ασπάζεται τη θρησκεία του, το ίδιο σεβόμαστε όλους.

Άρα λοιπόν να μη συνδέουμε γεγονότα. Δηλώσαμε εμείς υπερήφανοι όχι γιατί κάναμε καμιά επαναστατική πράξη που μπήκε η Λίτσα Αμμανατίδου Βουλευτίνα της Β΄ Θεσσαλονίκης και πάτησε λίγα μέτρα από το άβατο του Αγίου Όρους, αλλά διότι αν θέλετε με αυτόν τον ακτιβισμό που ήταν οριακός ακτιβισμός, αναδείξαμε ένα τεράστιο ζήτημα γύρω από το οποίο υπήρχε μια ιερή σιωπή.

Συνέντευξη με τον Κώστα Μποτόπουλο

-Από το Ευρωκοινοβούλιο στην Α’Αθήνας. Ομοιότητες υπάρχουν η μόνο διαφορές;

Οι διαφορές είναι ασφαλώς περισσότερες. Το ένα Κοινοβούλιο, το ευρωπαϊκό, διαβουλεύεται αλλά δεν αποφασίζει μόνο του, το ελληνικό παίρνει κρίσιμες αποφάσεις για τη ζωή όλων μας (πολλές από τις οποίες έχουν βέβαια «προετοιμαστεί» στις Βρυξέλλες) αλλά κινείται σε μια λογική άσπρου-μαύρου: υπέρ ή κατά της κυβέρνησης. Η εκλογική πάντως μάχη που οδηγεί στην ελληνική Βουλή μπορεί να είναι εξοντωτική και από κάποιες πλευρές άνιση, παρουσιάζει όμως το τεράστιο ενδιαφέρον της επαφής με τους πολίτες και τα πραγματικά προβλήματα και επιθυμίες τους.

-Γνωστός για τις πρωτοβουλίες σας στο Ευρωκοινοβούλιο σε θέματα μεταναστών, αν εκλεγείτε  θα συνεχίσετε να θέτετε ζητήματα και με ενδεχόμενη κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ;

Ασφαλώς. Το πρώτο θέμα το οποίο και ο Γιώργος Παπανδρέου έχει ρητά αναφέρει και εγώ δεσμεύομαι προσωπικά να προωθήσω, γιατί το θεωρώ υποχρέωση ανθρωπισμού, αφορά τη ρύθμιση της εθνικότητας των λεγόμενων «παιδιών δεύτερης γενιάς» μεταναστών, που σήμερα ζουν και μεγαλώνουν στην Ελλάδα αλλά είναι χωρίς επίσημη πατρίδα.

-Που απέτυχε η ΝΔ στο μεταναστευτικό και που το  ΠΑΣΟΚ πρέπει άμεσα να το διορθώσει;

Με μια μόνο λέξη: απέτυχε στην ένταξη. Αντιμετώπισε τους μετανάστες μόνο ως πρόβλημα και όχι ως μοχλό ενδυνάμωσης της οικονομίας και, γιατί όχι, της νέου τύπου κοινωνίας που είναι η Ελλάδα του 21^ου αιώνα. Προχώρησε σε μηχανιστικές ρυθμίσεις -νομιμοποιήσεις και σε θεαματικές επιχειρήσεις-σκούπες, χωρίς να σκύψει με ευαισθησία πάνω στα προβλήματα, χωρίς να χωρίσει την ήρα από το στάρι, χωρίς να σκεφτεί το ζήτημα σφαιρικά και ολοκληρωμένα. Η στάση του ΠΑΣΟΚ θα διέπεται από μια εντελώς διαφορετική φιλοσοφία. Γνωρίζετε δε την ειδική ευαισθησία του Προέδρου μας για αυτά τα θέματα.

-Η Ελλάδα έχει υψηλό ποσοστό παράνομα διαμενόντων μεταναστών όπως επίσης  και χαμηλό ρυθμό  νομιμοποίησής  τους. Μετά της εκλογές τι μεταναστευτική πολιτική θα εξακολουθήσει η Ελλάδα,  εθνική ή θα υιοθέτηση τη νέα Ενιαία Ευρωπαϊκή πολιτική που προετοιμάζεται;

Μια ευρωπαϊκή πολιτική μετανάστευσης πιστεύω ότι είναι απαραίτητη. Χωρίς αυτή, η Ελλάδα, λόγω της γεωγραφικής της θέσης, δεν θα είναι σε θέση να επιβάλλει τους κανόνες εκείνους, ανθρωπιστικούς αλλά και σε σχέση μες τις κοινωνικές τους επιπτώσεις, που επιθυμεί και χρειάζεται. Ασφαλώς δε στη χάραξη μιας τέτοιας κοινής πολιτικής η ελληνική κυβέρνηση θα πρέπει να έχει σημαίνοντα λόγο, κάτι που δεν μπορεί να κάνει η σημερινή αδύναμη και αναξιόπιστη κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, αλλά που είναι μέσα στις φιλοδοξίες και τις δυνατότητες της νέας κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ.

-Σε έκθεση του Ευρωπαικού Συμβουλίου για τους Πρόσφυγες και τους Εξορισμένους(ECRE) του Δεκέμβρη 2007 περιέχονται αποκαλυπτικές πληροφορίες για τις πρακτικές των αξιωματικών συνδέσμων μετανάστευσης και του Frontex. Πρακτικές που αποδεδειγμένα καταπατούν μια σειρά από διεθνείς συμβάσεις και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Ποιά είναι η θέση σας και ποιες παρεμβάσεις έχετε κάνει ή  σκοπεύετε να κάνετε σε περίπτωση εκλογής σας ;

Η Frontex  είναι  ένα εργαλείο που χρειάζεται. Διεθνοποιεί την αντιμετώπιση του προβλήματος της ανέλεγκτης μετανάστευσης και μιλά στο όνομα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η θέση μας είναι καθαρή: σαφείς και οριοθετημένες αρμοδιότητες, αύξηση των περιθωρίων δράσης, αλλά αυστηρά μέσα στο πλαίσιο των κανόνων δικαίου και του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

-Η σύμβαση της Γενεύης που είναι σήμερα το μοναδικό προοδευτικό κείμενο , παρόλο που έχει περάσει πάνω από μισός αιώνας από την υιοθέτησή του και παρόλο που οι νέες συνθήκες θα απαιτούσαν ένα πιο προοδευτικό και σύγχρονο σύστημα διεθνούς προστασίας, σήμερα καταστρατηγείται συστηματικά. Πως σκοπεύετε ως ΠΑΣΟΚ να προστατεύσετε την λεγόμενη οικογενειακή προστασία ή προστασία για ανθρωπιστικούς λόγους ?

Οι κανόνες υπάρχουν σε επίπεδο ευρωπαϊκού δικαίου. Η εφαρμογή τους, όμως, με τον τελευταίο μεταναστευτικό νόμο της αποχωρούσας κυβέρνησης, όπως παραδέχονται έγκυρες φωνές σαν της Εθνικής Επιτροπής Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, ήταν ελλειμματική.  Στο δικό μας νομοθετικό πλαίσιο θα φροντίσουμε να εφαρμοστούν σωστά. Όπως επίσης θα κάνουμε χρήση της προστασίας για ανθρωπιστικούς λόγους, όταν αυτοί, κατά περίσταση, πραγματικά συντρέχουν (όπως για τους πρόσφυγες από στυγνές δικτατορίες και εμπόλεμες χώρες).

-Αν το ΠΑΣΟΚ εκλεγεί κυβέρνηση και είστε στη Βουλή, μπορείτε να δεσμευτείτε  δημόσια ότι θα υποστηρίξετε το πάγιο αίτημα των παιδιών των μεταναστών για απόδοση ιθαγένειας;

Το είπα ήδη και μόνος μου. Και επιθυμώ να κριθώ από τους συμπολίτες μου με κριτήριο την τήρηση των δεσμεύσεων μου.

Σας ευχαριστώ και σας εύχομαι καλή επιτυχία

Info: http://www.botopoulos.gr/

Στην απέναντι όχθη

Κάποιος τον έχει χαρακτηρίσει Έλληνα Ισμαήλ Κανταρέ. Ο ίδιος δεν κρύβει τον θαυμασμό του για τον τρόπο γραφής του Κανταρέ αλλά και γενικά της αλβανικής λογοτεχνίας. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αλβανία, αλλά γνωστός έγινε όταν ήρθε στην Ελλάδα, όπου έχει εκδώσει μέχρι σήμερα οκτώ λογοτεχνικά έργα και έχει μεταφράσει μια σειρά από έργα Ελλήνων και Αλβανών συγγραφέων.

Ο Τηλέμαχος Κώτσιας είναι από αυτή την σπάνια «ράτσα» συγγραφέων που ανδρώθηκαν ηλικιακά σε μια πατρίδα και λογοτεχνικά σε μια άλλη πατρίδα. Από αυτούς που αλλού έριξαν τον σπόρο του ταλέντου τους και αλλού φύτρωσε. Έλληνας της μειονότητας στην Αλβανία ο Κώτσιας, γεννήθηκε και έζησε μέχρι τα σαράντα του χρόνια στη Δρόπολη. Και οι ήρωές του συνήθως από ‘κεί κατάγονται. Με δυο πατρίδες ο ίδιος, με δυο και αυτοί. Ο Κώτσιας αποτελεί αναμφίβολα τον καλύτερο αφηγητή για όποιον θέλει να ταξιδέψει στο παρελθόν της μειονότητας, αλλά και της αποκομμένης από τον υπόλοιπο κόσμο Αλβανίας.

* Από πότε θέλατε να γίνετε συγγραφέας;

Από τότε που θυμάμαι να γράφω και να διαβάζω. Από τα κείμενα που κάναμε στο δημοτικό, έβαζα στοίχημα με τον εαυτό μου ότι και εγώ θα μπορούσα να γράψω τέτοια. Έγραφα και τα έβαζα σε ένα εντοιχισμένο ντουλάπι στο σπίτι. Θα πρέπει να ήταν καλά, γιατί τα είχαν φάει όλα τα ποντίκια και μάλλον μου ζητούσαν κι άλλα. Στο σπίτι μας είχαμε πολλά ποντίκια που καταβρόχθιζαν βιβλία, εφημερίδες και πάσης φύσεως χειρόγραφα.

*Τι οικογενειακές καταβολές έχετε;

Ο παππούς μου, αλλά κι ο πατέρας μου ήταν αυτοδίδακτοι. Και με αυτή τη λέξη δεν θέλω να κρύβω την έννοια του αγράμματου. Είχαν γνώσεις, αλλά και λεπτά γούστα για την πεζογραφία και την ιστορία, που την ζήλευαν και οι διανοούμενοι.

* Έλληνας στην Αλβανία νιώσατε πάντα, Αλβανός στην Ελλάδα νιώσατε ποτέ;

Ήρθα στην Ελλάδα με ενθουσιασμό, μέρος του οποίου διατηρώ ακόμα. Σε μερικές περιπτώσεις έχω νιώσει και Αλβανός. Μερικές φορές έχω πικραθεί και δεν θέλω να τις θυμάμαι, άλλες φορές το είχα διασκεδάσει.

*Πόσο έχουν επηρεάσει τους ήρωές σας τα σύνορα;

Νομίζω πάρα πολύ. Αυτή όμως την απάντηση καλύτερα από μένα θα μπορούσε να τη δώσει κάποιος αναγνώστης μου ή, αν υπάρχει, κάποιος μελετητής. Δεν μπορώ να έχω και απόλυτη επίγνωση για το τι έχω γράψει.

*Τι είναι πατρίδα;

Την Αλβανία ως χώρα δεν την είχα νιώσει δική μου πατρίδα. Είχα νιώσει μόνο τη γενέτειρά μου, τη Δρόπολη. Άρχισα να νιώθω πατρίδα την Ελλάδα, αλλά τώρα διαπιστώνω ότι, για να θεωρείς κάποια χώρα πατρίδα, εκτός από το να είναι η χώρα σου, το έθνος σου, και όσα ορίζουν οι θεωρητικοί, υπάρχει κάτι άλλο πολύ πιο σημαντικό: πρέπει να σε αποδέχονται και τα άλλα άτομα της κοινωνίας ως συμπατριώτη. Γιʼ αυτό και επανέρχομαι στην πρώτη μου θέση: πατρίδα είναι η γενέτειρά μου.

* Πριν έρθετε στην Ελλάδα και εκδώσετε τα βιβλία σας, πού δουλεύατε στη γενέτειρά σας;

Ήμουν αγρότης, ίσως το καλύτερο και το βασικότερο επάγγελμα της ανθρωπότητας. Το κακό ήταν ότι ήμουν καταδικασμένος να εργάζομαι ως αγρότης. Το καλό ήταν ότι στην πορεία αγάπησα αυτή τη δουλειά.

* Το ταλέντο συνοδεύει πάντα τον συγγραφέα ή κάπου στη διαδρομή χάνεται;

Το ταλέντο είναι προϋπόθεση για έναν συγγραφέα. Το θέμα είναι πώς να ξέρει κανείς ότι έχει ή δεν έχει ταλέντο. Αυτό δεν μας το λένε κατάμουτρα οι κριτικοί. Αν μας το έλεγαν, θα ήταν οι συγγραφείς λίγοι και καλοί. Από την άλλη, και στους κριτικούς, ποιος να τους πει αν έχουν ή αν δεν έχουν την ικανότητα να γράψουν κριτική;

* Νιώσατε ποτέ σας μετανάστης;

Όχι. Ή, για να είμαι ειλικρινής, ελάχιστα.

* Μεγαλύτερη σημασία για τη ζωή έχουν οι επιρροές ή οι επιλογές μας;

Ή δεν καταλαβαίνω την ερώτηση ή δεν ξέρω πώς να απαντήσω. Στην Αλβανία τις επιλογές σχετικά με το τι θα διαβάζαμε τις έκανε το καθεστώς. Μέσα σε αυτά τα περιθώρια δημιουργήθηκαν και τα γούστα μου και δέχτηκα κι εγώ τις επιρροές μου. Απʼ αυτή τη σκοπιά έχω τις ίδιες επιρροές με τους Αλβανούς συγγραφείς, καθώς μέχρι τα σαράντα μου έζησα στην Αλβανία.

* Τι είναι πιο σημαντικό για τον συγγραφέα, το κόστος τις επιτυχίας ή το όφελος της αποτυχίας;

Ο συγγραφέας γράφει για να πετύχει. Σε αντίθετη περίπτωση, δεν είναι συγγραφέας, παρά ένας λάτρης της λογοτεχνίας που κάνει απόπειρες γραφής. Το θέμα, όπως είπα και πιο πριν, είναι αν είναι σε θέση να καταλάβει ότι δεν πρέπει να γράψει. Αυτό το ζήτημα με απασχολεί.

* Τα μεταφράζετε τα όνειρά σας;

Είναι πολύ δύσκολη αυτή η ερώτηση. Τόσο δύσκολη, που η απάντησή της θα ήταν ένα ξεχωριστό δοκίμιο. Αυτό είναι ένα από τα ζητούμενα της λογοτεχνίας. Και είναι τόσο λεπτή η μεταφορά του ονείρου σε λόγο, τόσο άπιαστη, τόσο νεφελώδης, που τα λόγια, για να εκφράσουν το όνειρο, μοιάζουν σαν να προσπαθείς να φτιάξεις ένα βιολί με χοντρά απλάνιστα σανίδια.

* Από ποια λογοτεχνία είστε επηρεασμένος περισσότερο, την αλβανική ή την ελληνική; Μπορείτε να αναφέρετε και κάποια ονόματα προτύπων συγγραφέων σας;

Από την ελληνική είμαι ελάχιστα επηρεασμένος με εξαίρεση της νεοελληνικής ποίησης και των δημοτικών τραγουδιών. Από την αλβανική, θαυμάζω τη φοβερά λιτή εκφραστικότητά της. Είμαι επηρεασμένος κυρίως από την παγκόσμια λογοτεχνία του δέκατου ένατου αιώνα και πιο λίγο από αυτήν του εικοστού αιώνα.

* Τι ζηλεύετε από τα βιβλία σας;

Εγώ δεν ζηλεύω τίποτε. Δεν είμαι νάρκισσος. Άλλοι θα ήθελα να ζήλευαν.

Σας ευχαριστώ πολύ!

Info:

Βιβλία του συγγραφέα που κυκλοφορούν: Περιστατικό τα μεσάνυχτα (Κέδρος), Το τελευταίο καναρίνι (Κέδρος), Το τραγούδι εκείνης της νύχτας (Κέδρος), Βροχή στο μνήμα (Κέδρος), Τα εφτά παράθυρα (Κέδρος), Τρεις γενιές Αμερικάνοι (Κέδρος),Τεκμήριο αθωότητας (Κέδρος) και Στην απέναντι όχθη (Ψυχογιός).

Συνέντευξη για την Κυριακάτικη Αυγή

Δράμα | Dhrama

Τα θετικά μηνύματα της Αλβανίας | Mesazhet pozitive të Shqiërisë

Ενθαρρυντικά για την οικονομική ανάπτυξη ήταν τα “μηνύματα” που έλαβε, στη διάρκεια του 2008 και του 2009, η Αλβανία, σε σχέση με την εισροή των άμεσων ξένων επενδύσεων. Όπως προκύπτει από σχετική έκθεση του Οργανισμού των Ηνωμένων Εθνών για το Εμπόριο και την Ανάπτυξη (UNCTAD), η Αλβανία και το Μαυροβούνιο ήταν οι δύο χώρες της ευρύτερης περιοχής, στις οποίες σημειώθηκε θετική ανάπτυξη στις άμεσες ξένες επενδύσεις.

Χαρακτηριστικό είναι πως στην Αλβανία, οι άμεσες ξένες επενδύσεις το 2008 αυξήθηκαν κατά 45% σε σχέση με έναν χρόνο πριν.

Η βασική πρόκληση για την Αλβανία και τις υπόλοιπες χώρες της περιοχής είναι η συνέχιση των μεταρρυθμίσεων και των ιδιωτικοποιήσεων, οι οποίες εκτιμάται πως θα δημιουργήσουν νέες θέσεις εργασίας, επισημαίνεται- μεταξύ άλλων- στην έκθεση.

Στο μεταξύ, η Υπηρεσία Ανάπτυξης των Ηνωμένων Εθνών (UNDP) εγκαινίασε σχέδιο για το εμπόριο και τις επενδύσεις σε περιφερειακό επίπεδο. Στόχος του έργου, σύμφωνα με όσα ανακοινώθηκαν, είναι η ενίσχυση της ικανότητας των υπηρεσιών της Αλβανίας να συλλέξουν στοιχεία που θα τους βοηθήσουν να καταγράψουν τη σαφή εικόνα της οικονομικής ανάπτυξης στη χώρα και την ευρύτερη περιοχή.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ, ATA

Optimiste për zhvillimin ekonomik ishin “mesazhet” që mori gjatë viteve 2008 dhe 2009 Shqipëria,përsa I përket thithjes së investimeve direkte të huaja. Sikurse del nga raporti i Komisionit për Tregëti dhe Zhvillim i OKB-s (UNCTAD), Shqipëria dhe Mali i Zi ishin vendet e vetme të rajonit në të cilat u vërejt zhvillim pozitiv i investimeve direkte të huaja.
Karakteristike është se në Shqipëri, investimet direkte të huaja gjatë vitit 2008 u rritën në masën 45% në krahasim me një vit më parë.
Sfida më e madhe për Shqipërinë por edhe për vendet e tjera të rajonit, është vazhdimi i reformave dhe i privatizimeve, të cilat priten të krijojnë vende të reja pune, shënohet -midis të tjerash -në raport.
Ndërkohë , Zyra e Zhvillimit e OKB-së (UNDP) inaguroi plan për tregëtinë dhe investimet në rang rajonal. Plani ka për qëllim, sikurse bëhet e ditur, përforëcimin e aftësive të shërbimeve në Shqipëri për të mbledhur të dhëna që do t’i ndihmojnë të analizojnë qartë zhvillimet e ekonomisë në vend dhe në rajon.

Έχουν πολύ μεγάλη καρδιά τελικά οι Έλληνες παίκτες

Όταν δεν έχεις Παπαλουκά, Διαμαντίδη, Βασιλόπουλο και Τσαρτσαρή και παίρνεις μετάλλιο, σου περισσεύουν τα …καρύδια, λέω εγώ!
Και για να κάνω και λίγο τον …κακό(για όποιον αρνείται να δει την (πολυπολιτισμική)πραγματικότιτα που βιώνει η Ελλάδα: Καλύτερος παίκτης απόψε της εθνικής ήταν ένας Αφροέλληνας, ο Σοφοκλής Σχορτσιανίτης.  ;)
1000 μπράβο στα παιδιά και τους προπονητές τους!!!

Ο πρωθυπουργός σκέφτεται | Kryeminsitri mendohet

Ποιές σκέψεις να πλημμυρίζουν άραγε τον δεξιό (και πρώην κομουνιστή) πρωθυπουργό της Αλβανίας Σαλί Μπερίσα βλέποντας τον μέχρι 28 Ιουνίου μεγαλύτερο πολέμιό(;) του, τον πρώην σοσιαλιστή πρωθυπουργό(!) Ιλίρ Μέτα να υπογράφει ως αναπληρωτής πρωθυπουργός του και Υπουργός Εξωτερικών, το κυβερνητικό πρωτόκολλο τις ορκωμοσίας;
Çfarë mendimesh përmbytin vallë kryeminstrin e djathtë të Shqipërisë (dhe ish komunistin)Sali Berisha, duke parë kundërshtarin(?) e tij më të madh, ish kryeminstrin socialist(?) Ilir Meta, tek firmos protokollin e betimit qeveritar, si Zv/Kryeministër i tij dhe Ministër i Jashtëm?

Οι Ελληνες οι Αλβανοί και οι Τούρκοι | Grekët , shqiptarët dhe turqit

Ποτέ μου δεν κατάλαβα τη συμπάθεια των Αλβανών απέναντι στους Τούρκους και τη Τουρκία γενικά. Πεντακόσια χρόνια σκλαβιάς φαίνεται πως δεν ήταν αρκετά ούτος ώστε να υπάρχει τουλάχιστον αδιαφορία αν όχι αποστροφή. Προσωπικά δεν κρύφτηκα ποτέ και δεν δίστασα να γράψω την άποψή μου πως αν υπάρχει μια χώρα που δεν πρέπει οι Αλβανοί να προσκυνάνε, αυτή είναι η Τουρκία. Μιλάω φυσικά για την πολιτική και τους πολιτικούς.
Για αυτό και καταλαβαίνω απόλυτα τους Έλληνες φίλους μου όταν χαίρονται με την καρδιά τους μετά από κάθε νίκη απέναντι στους Τούρκους, σε κάθε επίπεδο. Χθες , μάλιστα, χάρηκα ακριβός το ίδιο κι εγώ τόσο πολύ για την νίκη της εθνικής ομάδας έναντι αυτής της Τουρκίας (που ευτυχώς αυτή τη φορά δεν έπαιζε με τους Τούρκους ο φίλος μου Ερμάλ Κούκιο).
Ξέρω ότι και αυτή τη φορά, θα κατηγορηθώ από Αλβανούς «πατριώτες» ότι είμαι επηρεασμένος από την διαμονή μου στην Ελλάδα και όπως και στο θέμα της Αμερικής, παίρνω υποκειμενικά το μέρος των Ελλήνων. Έστω κι αν είναι έτσι, υπάρχει αντίλογος για τα αίτια που πρέπει να συμπαθήσει ένας Αλβανός την Τουρκία έναντι της Ελλάδας ; Αν ναι, περιμένω να ακούσω.

*Τις φωτογραφίες τις δανείστικα απο τον φίλο Καλτσόβρακο

Asnjëherë nuk kuptova simpatinë e shqiptarëve ndaj turqve dhe Turqisë në përgjithësi. Pesëqind vjet skllavërie, mesa duket nuk ishin të mjaftueshme për të patur të paktën indiferencë, në mos antipati. Pesonalisht nuk u fsheha kurrë dhe nuk ngurrova të shpreh mendimin tim se, nëse ka një vend që shqiptarët nuk duhet t’i falen, ky është Turqia. Bëj fjalë, natyrisht, për politikën dhe politikanët.
Ndaj i kuptoj plotësisht miqtë e mi grekë kur gëzohen me gjithë shpirt për çdo fitore ndaj turqve, në çdo lloj fushe. Dje, madje, u gëzova po kaq sa edhe ata, për fitoren e kombëtares greke në basketboll ndaj Turqisë(fatmirësisht nuk luante edhe miku im Ermal Kuqo).
E di që , edhe kësaj here do akuzohem nga “atdhetarët” shqiptarë për se jam i ndikuar nga qëndrimi në Greqi dhe, ashtu sikurse me Amerikën, subjektivisht mbaj anën e grekëve. E zëmë se është kështu, ka mendim të kundërt për arsyet që një shqiptar duhet të simpatizoj Turqinë kudrejt Greqisë? Nëse po, pres ta dëgjoj.

To δώρο της δωρεάς

Αναδημοσίευση από το blog του Σπύρου Γιανναρά

Μπήκα όπως κάθε βράδυ στο μετρό, βρήκα ελεύθερο κάθισμα και κάθισα. Απέναντί μου καθόντουσαν δύο νεαρά μελαμψά παιδιά από την Ινδία ή το Πακιστάν, γεγονός που μάλλον εξηγούσε το γιατί σε ώρα αιχμής τα δυο αντικριστά τους καθίσματα παρέμεναν αδειανά. Μου χαμογέλασαν ζεστά, προσφέροντάς μου ένα βουβό, αλλά εύγλωττο καλωσόρισμα. Ενιωσα αμήχανα, αλλά εντούτοις τους κοίταξα στα μάτια, ανακαλύπτοντας δυο φωτεινά και προσηνή πρόσωπα. Δεν ξέρω γιατί αλλά μόλις το μάτι μου έπεσε στο μακρύ περίτεχνο κομποσχοίνι που ο ένας εκ των δύο είχε τυλιγμένο στην παλάμη, δεν βάσταξα και είπα, δείχνοντάς το με το χέρι: πολύ όμορφο κομποσχοίνι…
Εκείνος στράφηκε στον διπλανό του, που του μετέφρασε την ξεκάρφωτη φράση μου, κι αμέσως το ξετύλιξε από το χέρι και μου το προσέφερε. Πάρε το, συμπλήρωσε ο άλλος. Εμεινα άναυδος. Η αφοπλιστική κατάδηλη ειλικρίνεια της δωρεάς δεν άφηνε περιθώρια άρνησης του δώρου· κανένα περιθώριο ανούσιας υπακοής στις επιταγές της τυπικής δυτικοευρωπαϊκής «ευγένειας». Τα δύο παιδιά ήταν πολύ πρόχειρα ντυμένα, φτωχικά με τα σημερινά μικροαστικά δεδομένα. Ηταν φανερό ότι το δώρο προερχόταν από το υστέρημά τους. Θυμήθηκα τα λόγια του ταχυδρόμου του Ταρκόφσκι: «το δώρο πρέπει να είναι θυσία για να είναι δώρο». Συνειδητοποίησα ντροπιασμένος πως όχι μόνο δεν είχα τίποτε – παρά την τεράστια τσάντα που κρατούσα – να τους προσφέρω, αλλά και τίποτα που θα μου έλειπε αν το έδινα. Τίποτα που να μπορεί να λειτουργήσει, να κοινωνηθεί ως δώρο. Δεν ένιωσα απλώς βαθιά απογοητευμένος από τον εαυτό μου, αλλά ότι βρίσκομαι, ως γέννημα θρέμμα της Δύσης ενώπιον ενός υπέρμετρα ανώτερου, πανανθρώπινου πολιτισμού. Τότε έκανα άλλη μια απέλπιδα σκέψη: όλοι εμείς ετοιμαζόμαστε να πάμε στις κάλπες με μοναχικό εφόδιο τις ατομικές, εγωτικές μας απαιτήσεις για μια πιο εύκολη καταναλωτική ζωή. Ανίκανοι να κάνουμε το παραμικρό δώρο. Εδώ δουλεύω, μου είπε ο νεαρός καθώς περνούσαμε από τον σταθμό του Θησείου. Το βράδυ, το κρύο πολύ. Χαμογέλασα πονεμένα και σηκώθηκα. Εμένα κάνει παγωνιά μέσα μου, σκέφθηκα.

Η πρώτη απογοήτευση από τον Obama

Δεν έκρυψα ποτέ την μεγάλη συμπάθεια που έχω προς τον Barack Obama. Για πολλούς και διάφορους λόγους, αλλά κυρίως διότι ενσαρκώνει το όνειρο κάθε μετανάστη, που στο πρόσωπό του βλέπει την ελπίδα για το αύριο. Που βλέπει πως το παιδί του, όταν φυσικά είναι άξιος, θα μπορεί να προοδεύει, να είναι χρήσιμος και να προσφέρει σε μια ανοιχτή κοινονια. Και οι κινήσεις του Obama μέχρι τώρα ήταν πολύ διαφορετικές από τον προκάτοχό του. Που έβλεπε ή και κατασκεύαζε παντού εχθρούς. Η τελευταία του απόφαση όμως με απογοητεύει.

Αντιγράφω από το blog Foreign Press:

Μπορεί να εγκαινίασε μια νέα πολιτική προσέγγισης με την Αβάνα που γέννησε πολλές ελπίδες, αλλά παρά ταύτα, ο Αμερικανός πρόεδρος Barack Obama επέκτεινε την παράταση του εμπάργκο κατά της Κούβας για άλλον ένα χρόνο. “Η επέκταση αυτού του μέτρου κατά ένα χρόνο εξυπηρετεί το εθνικό συμφέρον, αναφέρεται στο σύντομο κείμενο που υπέγραψε ο Αμερικανός πρόεδρος και ανακοίνωσε ο Λευκός Οίκος.
Ο συγκεκριμένος νόμος αφορούσε επίσης τη Βόρεια Κορέα μέχρι πρότινος, αφού ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ, George Bush, εξαίρεσε το καθεστώς της Πιονγκγιάνγκ, έναντι της δέσμευσης της χώρας να τερματίσει το πυρηνικό της πρόγραμμα. Το εμπάργκο κατά της Κούβας, επιβλήθηκε το 1963. Στις 13 Απριλίου, ο Obama τροποποίησε ορισμένες κυρώσεις, επιτρέποντας τα ταξίδια των Αμερικανο-κουβανών προς το νησί, αλλά και το εμπόριο στον τομέα των τηλεπικοινωνιών.

Πολύ κρίμα πρόεδρε!!!

Ο Γκεμπελισμός στα blogs ξανακτυπά!

Πόσο εγκάθετος, τυφλός, ρατσιστής, μισαλλόδοξος και κρετίνος μπορεί να είναι κάποιος για να διαστρεβλώνει ηθελημένα και με σκοπό να δημιουργήσει εντυπώσεις, την πραγματικότητα;Πόσο άραγε; Ενώ το θέμα που έχω αναρτίσει εδώ , είναι αναδημοσίευση από το TVXS, όπως ευδιάκριτα αναφέρεται στο τέλος του κειμένου, ένας κακοπροαίρετος τύπος, ένας ρατσιστής από κάθε άποψη και εμφατικά μνησίκακος, προσπαθεί να κάνει το άσπρο μαύρο. Ώρες ώρες και οι λέξεις χάνουν το νόημά τους!
Αλλα ας το διευκρινίσω  επειδή υπάρχουν άτομα που δεν αντιλαμβάνονται(;) ούτε τα αυτονόητα: φυσικά και δεν θεωρώ όλους τους γιατρούς «χαφιέδες και ρουφιάνους». Μάλιστα, για να είμαι ειλικρινής, δεν θεωρώ ότι υπάρχει γιατρός που θα λειτουργούσε με αυτή τη νοοτροπία. Η ιστορία μας έχει διδάξει ότι ακόμα και στα χρόνια του ναζισμού, όπου κάθε απρόσεκτη ενέργεια θα κόστιζε ακόμα και τη ζωή του γιατρού, αμέτρητα είναι τα παραδείγματα όπου οι γιατροί έσωσαν ζωές Εβραίων(και όχι μόνο) που κινδύνευαν από την φοβερή κρεατομηχανή του Χίτλερ.
Σύμφωνα με τις καταγγελίες των εργαζομένων του 7ου Νοσοκομείου του ΙΚΑ, όμως, απόφαση « των ιθυνόντων του νοσοκομείου» ήταν «να καλέσουν την αστυνομία για να συλλάβει Πακιστανό μετανάστη που νοσηλεύτηκε και υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση κατά την έξοδό του από το νοσοκομείου επειδή δεν διέθετε άδεια παραμονής».

Μπορεί η λέξη “γιατρός” που χρησιμοποίησα μία μόνο φορά στα σχόλια να μην ήταν η ενδεδειγμένη, το παραδέχομαι. Αλλά έχω να ρωτήσω κι εγώ, αυτούς που ξέρουν καλύτερα(όπως λένε) από μένα το θέμα: οι ιθύνοντες σε ένα νοσοκομείο δεν είναι ιατροί;

Αν δεν είναι ιατροί οι υπεύθυνοι, και αν δεν ήταν ιατροί αυτοί που κάλεσαν την αστυνομία να συλλάβει τον Πακιστανό μετανάστη , τότε ναι,ζητώ συγγνώμη δημόσια από τους ιατρούς και οι χαρακτηρισμοί που δόθηκαν από μένα αλλά και από σχολιαστές τις συγκεκριμένης είδησης, πάνε σε αυτούς που συμπεριφέρθηκαν χωρίς ίχνος ανθρωπιάς σε έναν κυνηγημένο άνθρωπο που εκείνη τη στιγμή είχε ανάγκη συμπαράστασης λόγο ασθένειας.
Αυτά προς αποκατάσταση των πραγμάτων και για να μην χύνουν τσάμπα και βερεσέ το δηλητήριό τους μερικοί  θλυβεροί ανώνυμοι αριστερά και δεξιά. Αν το κάνουν για λόγους αυτοπροστασίας πάντως, με σκοπό να γλυτώσουν τη δηλητηρίαση σε περίπτωση που καταπιούν κατά λαθος, τους κατανοώ.

υ.γ.:Και επειδή εύκολα ξεχνάνε οι άνθρωποι η Αμαλία μας είπε κάποια πράγματα, κάποτε…

Συνεχίζεται ο εξευτελισμός των παιδιών των μεταναστών

Της Μαρίας Δεληθανάση

Σε 250.000 εκτιμώνται τα παιδιά (από γονείς μετανάστες ή πρόσφυγες) που έχουν γεννηθεί στην Ελλάδα ή έχουν έρθει εδώ σε πολύ μικρή ηλικία. Μοναδική πατρίδα που γνωρίζουν, η Ελλάδα και μοναδική γλώσσα τα ελληνικά. Κι όμως η ελληνική πολιτεία δεν τα αναγνωρίζει ως πολίτες της χώρας. Αμέσως μετά την ενηλικίωσή τους, εάν δεν βρουν άμεσα εργασία ή δεν γίνουν φοιτητές, μεταβαίνουν σε καθεστώς παρανομίας. Κι αυτή η συνθήκη έχει ως αποτέλεσμα μια σειρά «δυσμορφίες». Τα παραδείγματα είναι ενδεικτικά:

-Στις 11 Σεπτεμβρίου ένας 19χρονος αφρο-Ελληνας συνελήφθη ως παράνομος μετανάστης και από τότε κρατείται στο αστυνομικό τμήμα Βάρης μέχρι να εκδοθεί εναντίον του απόφαση διοικητικής απέλασης. Ενας από τους αστυνομικούς βάρδιας παρατήρησε κάποια στιγμή: «Ξέρεις τι καλά ελληνικά μιλά αυτός; Δεν καταλαβαίνεις ότι δεν είναι από εδώ»… Κι όμως, πρέπει να γίνει αντιληπτό ότι «είναι από εδώ». Οι γονείς του είχαν έρθει από το Σουδάν τη δεκαετία του 1980 στην Ελλάδα, όπου και γεννήθηκε. Ομως μετά την ολοκλήρωση της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης δεν ξεκίνησε άμεσα σπουδές ή εργασία. Οπότε αυτομάτως -όπως προβλέπει ο Νόμος- εξέπεσε της νομιμότητας. «Υπάρχουν εκατοντάδες τέτοιες υποθέσεις» σημειώνει η δικηγόρος του, κ. Παπαπαντολέων, και σχολιάζει ότι η έλλειψη νομοθετικής τακτοποίησης της 2ης γενιάς έχει ανοίξει τον δρόμο σε εκατοντάδες συλλήψεις και αποφάσεις απέλασης.

-Το μοναδικό νομιμοποιητικό έγγραφο που διαθέτει ο 25χρονος Μάνος είναι μια κάρτα αιτούντος πολιτικό άσυλο, που απέκτησε περιμένοντας ατελείωτες ώρες κάποιο Σάββατο ξημερώματα έξω από την υποδιεύθυνση αλλοδαπών στην Π. Ράλλη. Εβρεχε, θυμάται, καταρρακτωδώς. Το νερό έφθανε μέχρι τους αστραγάλους, οι αστυνομικοί κτυπούσαν με κλομπ και ζητούσαν από τους αλλοδαπούς να καθίσουν μέσα στις λάσπες. Ο Μάνος διαμαρτυρήθηκε, ο αστυνομικός άρχισε να τον απειλεί, εντυπωσιάστηκε από τα ελληνικά του και φώναξε τον ανώτερό του. Ο Μάνος διηγήθηκε για ποιο λόγο «είναι Ελληνας»: Γεννήθηκε το 1977 στην Ελλάδα από Ιρακινούς νόμιμους μετανάστες. Ο θάνατος του πατέρα λύγισε ψυχικά τη μητέρα, που πήρε το παιδί στα 15 του χρόνια και γύρισαν στο Ιράκ. Από τότε άρχισε η οδύσσεια του νεαρού που κατάφερε να επιστρέψει στην Ελλάδα ύστερα από δύο απόπειρες παράνομης διάβασης του Εβρου. Σε πόσες κάρτες αιτούντος άσυλο αναγράφεται «Χώρα Γέννησης: Ελλάδα»;

-Η 24χρονη, της οποίας οι γονείς είχαν έρθει από την Γκάνα, έχει ολοκληρώσει τις σπουδές της κοινωνικής λειτουργού σε ελληνικό ΑΕΙ. Αδυνατεί να προσληφθεί στην εργασία όπου την έχουν επιλέξει διότι δεν διαθέτει πιστοποιητικό αμοιβαιότητας. Οπως εξηγεί ο νομικός κ. Βασίλης Χρονόπουλος από το www. diavatirio.net, «για κάποια επαγγέλματα που απαιτείται άδεια άσκησης επαγγέλματος, η νομοθεσία ορίζει ότι υπήκοοι τρίτων χωρών έχουν δικαίωμα να τα ασκήσουν μόνο εάν στη χώρα καταγωγής τους δίνεται αντίστοιχο δικαίωμα σε Ελληνες πολίτες. Το σύστημα αμοιβαιότητας είναι θεμιτό για όσους έρχονται να εργασθούν από τρίτη χώρα. Δεν μπορεί, όμως, να αφορά παιδιά 2ης γενιάς. Αν μια χώρα καταγωγής δεν δίνει άδεια εργασίας σε κάποιες επαγγελματικές ειδικότητες, θα στερήσουμε τη δυνατότητα άσκησης επαγγέλματος σε νέους που έχουν σπουδάσει εδώ;».

Ενδελεχής έρευνα

Ηδη το πλήρες αδιέξοδο βιώνουν όσοι έχουν σπουδάσει εκπαιδευτικοί, αφού ο νόμος τούς στερεί τη δυνατότητα να εργασθούν ακόμη και στην ιδιωτική εκπαίδευση. «Χρειάζεται διερεύνηση και ενδελεχής έρευνα της νομοθεσίας», σημειώνει ο κ. Χρονόπουλος. «Και είναι φυσικό. Η δεύτερη γενιά δεν αφορούσε την ελληνική κοινωνία του 1950. Αφορά όμως αυτήν του 2010».

Μοναδικό ημίμετρο αποτελεί η απόδοση της ιδιότητας του επί μακρόν διαμένοντος μόνο σε όσους έχουν γεννηθεί εδώ, υπό την προϋπόθεση ότι οι γονείς τους διαμένουν μόνιμα στην Ελλάδα. Η υποβολή της σχετικής αίτησης συνοδεύεται από παράβολο 900 ευρώ.

υ.γ.: ο προτότυπος τίτλος του άρθρου είναι “Σε αδιέξοδο τα παιδιά μεταναστών”.

*Αναδημοσίευση από εφημερίδα “Καθημερινή” (17/09/09)

“Δημοκρατικές” διαγραφές | Përjashtime “demokratike”

Δεν κάνουν μόνο τα κόμματα προσθαφαιρέσεις προεκλογικά, αλλά και οι πολιτευτές τους. «Χ» βάζουν στους μη αρεστούς και αυτοί. Φρέσκο παράδειγμα, αυτό που μου συνέβη προσωπικά. Όταν ο υποψήφιος βουλευτής (και πρώην δημοσιογράφος) του ΛΑΟΣ Δημήτρης Κωνσταντάρας, ένας από αυτούς που χρησιμοποιεί τα μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης, αντιλήφθηκε την καταγωγή μου, δεν δίστασε καθόλου να με διαγράψει από την online λίστα των «φίλων» του. Προφανώς ευθυγραμμισμένος με τη θέση του κόμματός του για τους μετανάστες.

Αλλά και ο σοσιαλιστής(!) βουλευτής του αλβανικού κοινοβουλίου Παντελί Μάικο, αντιτιθέμενος με τη δημόσια κριτική μου για τη συμμετοχή του σε διάφορες εθνικιστικές ηλεκτρονικές ομάδες, ακολούθησε τον (σίγουρο) δρόμο της διαγραφής.

Nuk bëjnë vetëm partitë përjashtime dhe rregjistrime në pragzgjedhje, por edhe kandidatët e tyre. “X” vendosin tek jo të pëlqyeshmit edhe ata. Shembull i freskët ai që më ngjau edhe mua. Kur kandidati për deputet(dhe ish-gazetari) i LAOS-it Dhimitris Konstandaras, njëri prej atyre që përdor mjetet elektronike të komunikimit, mori vesh origjinën time, nuk ngurroi aspak të më fshijë nga lista e “miqve” virtualë. Sigurisht duke ndjekur edhe vijën e partisë së tij për emigrantët.
Mirëpo, edhe deputeti i majtë i parlamentit shqiptar Pandeli Majko, për të kundërshtuar kritikën që i bëra ngaqë është pjestar në grupe të ndryshme elektronike nacionaliste, ndoqi rrugën (e sigurtë) të fshirjes.

Κατόρθωμα να σε αγαπάνε οι εθνικιστές , και εσύ να φωνάζεις(χαμηλόφωνα) ότι είσαι αριστερός.

Πως τα καταφέρνεις ρε συ Μακ και μαζεύεις τόσους  θαυμαστές(!!!) ακροδεξιούς ,εθνικιστές και ρατσιστές στο , κατά τ’άλλα, αριστερών(;) αποχρώσεων blog σου;

χο χο χο!!!

Η Γαλλία κλείνει «τη ζούγκλα» των μεταναστών | Franca mbyll ”xhunglën” e imigrantëve

Ο Γάλλος Υπουργός της Μετανάστευσης (διότι εκεί υπάρχει και τέτοιος) Eric Besson, είπε πως ένα στρατόπεδο που σήμερα διαμένουν σε απαράδεκτες συνθήκες υγιεινής 1500 μετανάστες , το οποίο αποκαλείται και «ζούγκλα», θα κλίσει έως το τέλος της επόμενης βδομάδας.
Η πλειοψηφία των μεταναστών που βρίσκονται εκεί είναι Ιρακινοί και Αφγανοί.
Ο υπουργός ανέφερε ότι στους μετανάστες θα δοθεί η δυνατότητα υποβολής αιτήματος παραχώρησης ασύλου ή επιστροφής στις πατρίδες τους, αλλά όπως συμπλήρωσε, αυτό (το δεύτερο) θα γίνει υποχρεώνοντάς τους.
Πρέπει να αναφερθεί ότι το συγκείμενο κέντρο ήταν χώρος φιλοξενίας εκείνων των μεταναστών που επιθυμούσαν να περάσουν στη Μεγάλη Βρετανία.
Πηγή BBC NEWS
Franca ka njoftuar se do të mbyllë një kamp ilegal në portin e Kalesë, i cili përdorej për të strehuar emigrantët që kërkojnë të futen në Britani.

Ministri francez për Imigracionin, Eric Besson, tha se kampi, i cili njihet ndryshe dhe si “xhungla”, do të mbyllej deri në fund të javës së ardhshme.

Një pjesë e mirë e 1,500 refugjatëve që ndodhen në kamp janë nga Iraku dhe Afganistani.

Ministri tha se atyre do tu ofrohej mundësia që të aplikonin për azil ose të riktheheshin në vendet e origjinës, por shtoi se kjo nuk do të bëhej me detyrim.

Nga BBC NEWS

Οι γιατροί σε ρόλο χαφιέδων;

UPDATE: Διάβασε και αυτό: Ο Γκεμπελισμός της μπλογκόσφερας ξανακτυπά!

Ο όρκος του Ιπποκράτη περιλαμβάνει και την υποχρέωση του “καταδότη”;

Απαράδεκτη χαρακτηρίζουν οι εργαζόμενοι του 7ου Νοσοκομείου ΙΚΑ την απόφαση των υπεύθυνων να καλέσουν την αστυνομία για να συλλάβει Πακιστανό μετανάστη που νοσηλεύτηκε και υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση κατά την έξοδό του από το νοσοκομείου επειδή δεν διέθετε άδεια παραμονής.

Το περιστατικό σημειώθηκε την περασμένη Τετάρτη και τελικά ο μετανάστης συνελήφθη από την αστυνομία. Όπως τονίζουν με ανακοίνωσή τους οι εργαζόμενοι, αποτελεί «ένα γεγονός που μας θίγει σαν εργαζόμενους και χτυπάει το δικαίωμα κάθε κατοίκου αυτής της χώρας σε νοσοκομειακή και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη».

Αποθήκη 240 ψυχών και στο «Ελ. Βενιζέλος»!

Μετά τη Παγανή όπου οι περίπου 900 κρατούνται σε κανονική αποθήκη που με το ζόρι χωράει 250 άτομα, άλλο ένα κρούσμα άθλιας διαβίωσης για μετανάστες!

Στα κρατητήρια του Ελευθέριος Βενιζέλος σε χώρο που έχει σχεδιαστεί αρχικά να «φιλοξενεί» 26 άτομα, την προηγούμενη εβδομάδα κρατούνταν 240. «Σε πολλές περιπτώσεις υπάρχουν άτομα που παραμένουν κρατούμενοι ακόμη και για έναν μήνα σε αυτές τις συνθήκες», καταγγέλλει στα «ΝΕΑ» ο κ. Αντώνης Λιακόπουλος, μέλος της Ένωσης Αστυνομικών Αττικής.

Όπως αποκαλύπτει, η αρχική χωρητικότητα των κρατητηρίων ήταν για 19 άτομα, και ύστερα από διάφορες χωροταξικές παρεμβάσεις η χωρητικότητα αυξήθηκε στα 26. «Οι κρατούμενοι όμως σπάνια πέφτουν κάτω από τους 150. Άντρες, γυναίκες και παιδιά αναγκάζονται να κοιμούνται όλοι μαζί σε 20 τετραγωνικά. Ο ένας κοιμάται πάνω στον άλλο, αν βέβαια σταθεί τυχερός και βρει μέρος, γιατί δεν λείπουν και οι περιπτώσεις ανθρώπων που περνούν όλη την ημέρα όρθιοι στον τοίχο», καταγγέλλει αστυνομικός που υπηρετεί στο αεροδρόμιο. Για αυτούς τους ανθρώπους υπάρχουν μόλις 2 τουαλέτες, κανένας χώρος προαυλισμού και στη νυχτερινή βάρδια 2 αστυνομικοί φρουροί.

Κρούσματα φυματίωσης
Πριν από μερικές εβδομάδες κρατούμενος που έπασχε από φυματίωση μετέδωσε την ασθένεια και σε άλλους κρατουμένους, χωρίς να υπάρχει η δυνατότητα να μπει ο χώρος σε καραντίνα. «Τέτοια φαινόμενα δυστυχώς είναι πολύ συχνά. Στην καλύτερη θα έχουμε προβλήματα με ψώρα, στη χειρότερη να αντιμετωπίσουμε φυματίωση ή ηπατίτιδα», αναφέρει αστυνομικός του αεροδρομίου. Όπως προκύπτει από τις αναφορές των αστυνομικών που υπηρετούν στο «Ελ. Βενιζέλος», σχεδόν σε καθημερινή βάση συλλαμβάνονται 30 παράνομοι μετανάστες, οι οποίοι κρατούνται για διάστημα από 1 ημέρα μέχρι και 1 μήνα στην αποκαλούμενη από τους αστυνομικούς «τρύπα».

Η Ελληνική Αστυνομία πολλές φορές δέχθηκε τις παρατηρήσεις διεθνών οργανισμών για την κατάσταση που επικρατεί στα κρατητήρια του μεγαλύτερου αεροδρομίου της χώρας και μιας από τις μεγαλύτερες πύλες εισόδου και εξόδου για την Ελλάδα. Το μοναδικό μέτρο που έχει ληφθεί είναι να «κρύβεται» η πραγματικότητα κάθε φορά που επισκέπτεται την Ελλάδα κλιμάκιο του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες ή της Διεθνούς Αμνηστίας, με την κατεπείγουσα μεταφορά των κρατουμένων σε άλλα κρατητήρια. Αρκετές φορές αστυνομικοί «καρφώνουν» σε οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων τι συμβαίνει για να προκαλέσουν την επίσκεψή τους.

Πηγή: Τα Νέα

“Salade macédoine” και η λύση του Μακεδονικού Ζητήματος

Μεγάλη ήταν η γκάμα των ιστορικών αναφορών του προέδρου της ΠΓΔΜ Γκιόργκε Ίβανοφ κατά την ομιλία του στο ίδρυμα Κόνραντ Αντενάουερ που πρόσκειται στο Γερμανικό Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα. Ξεκίνησε από την αρχαία Μακεδονία, το Βυζάντιο, την Οθωμανική Αυτοκρατορία και δεν άφηνε απέξω ούτε το Δυτικό Βερολίνο του Ψυχρού Πολέμου. Παρομοιάζοντας την κατάσταση, στην οποία βρίσκεται η χώρα του, με αυτήν που επικρατούσε στο άλλοτε αποκλεισμένο από το Τείχος Δυτικό Βερολίνο ο κ. Ίβανοφ υποστήριξε ότι ένας σύγχρονος Τζον Φ. Κένεντι δεν θα έλεγε “Είμαι Βερολινέζος” αλλά “Είμαι Μακεδόνας”. Ως πρότυπο προς μίμηση παρουσίασε τη χώρα του στο Βερολίνο ο πρόεδρος της ΠΓΔΜ Γκιόργκε Ίβανοφ αναφορικά με τις υποχρεώσεις που έχει αναλάβει ως υποψήφιο μέλος του ΝΑΤΟ και της ΕΕ. “Καρφώνοντας” κατά κάποιο τρόπο την Ελλάδα ο κ. Ίβανοφ υποστήριξε ούτε λίγο ούτε πολύ ότι η χώρα του προσφέρει ήδη περισσότερα στην ευρωατλαντική συμμαχία: “Παρότι δεν είμαστε μέλος του ΝΑΤΟ, η Μακεδονία συμμετέχει στις στρατιωτικές αποστολές – τουλάχιστον πιο δραστήρια από την Ελλάδα – στο Αφγανιστάν. Η Μακεδονία συμμετέχει σε όλες τις αποστολές που την έχουν καλέσει. Και αυτό παρά την οικονομική κρίση που μαστίζει τη χώρα.”

Περί μακεδονικής σαλάτας…

Ο κ. Ίβανοφ υποστήριξε ακόμα ότι η χώρα του είναι παράγοντας σταθερότητας και ασφάλειας στα Βαλκάνια και ότι αποτελεί υπόδειγμα για τα κράτη της περιοχής. Για να περιγράψει την πληθυσμιακή σύνθεση στην ευρύτερη Μακεδονία ο κ. Ίβανοφ δε δίστασε να χρησιμοποιήσει τον όρο που καθιερώθηκε στη Δυτική Ευρώπη στα τέλη του 19ου αιώνα, δηλαδή, Salade macédoine/ Μακεδονική Σαλάτα. Η ΠΓΔΜ είναι εκείνη η χώρα των Βαλκανίων, όπου κατά τον κ. Ίβανοφ δημοκρατία και πολυεθνική σύνθεση της κοινωνίας δεν αποτελούν αντίφαση: “Διαβάσατε όλοι σας ιστορία και γνωρίζετε για τις συγκρούσεις που έχει προκαλέσει το Μακεδονικό Ζήτημα – ακόμα και πολέμους. Επιτέλους όμως το Μακεδονικό Ζήτημα βρήκε μια λύση, και αυτή φέρει το όνομα Δημοκρατία της Μακεδονίας. Η χώρα μου είναι εστία σταθερότητας στην περιοχή, είναι μια πολυεθνική, πολυθρησκευτική και πολύγλωσση δημοκρατία.”

…και αμιγών εδαφών

Αναφορικά με το θέμα του ονόματος ο κ. Ίβανοφ δεν έδειξε καμία προοπτική λύσης. Χαρακτηριστική ήταν η δήλωση του ότι δεν αναμένει άμεσα πρόοδο επειδή η Ελλάδα λόγω των κοινοβουλευτικών εκλογών τον Οκτώβριο και της εκλογής του προέδρου της Δημοκρατίας τον Μάρτιο του 2010 θα είναι περισσότερο απορροφημένη με προβλήματα εσωτερικής φύσεως.

Παρεμβαίνοντας σε αυτό το σημείο ο Έλληνας πρέσβης στο Βερολίνο Τάσος Κριεκούκης σημείωσε ότι οι κοινοβουλευτικές εκλογές στην Ελλάδα θα διεξαχθούν πάρα πολύ σύντομα και σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται να επηρεάσουν τη ροή των διαπραγματεύσεων. Προσπαθώντας να μετριάσει τις εντυπώσεις περί ελληνικής αδιαλλαξίας στο θέμα του ονόματος ο Έλληνας πρέσβης αναφέρθηκε στην πρακτική που ακολουθεί η ΠΓΔΜ να δίνει σε αεροδρόμια, αυτοκινητόδρομους, στάδια το όνομα του Μεγάλου Αλεξάνδρου και του Φιλίππου ΙΙ. Αυτό δεν εμπνέει οπωσδήποτε εμπιστοσύνη. Καθώς υπάρχει και ελληνική Μακεδονία και προς αποφυγή παρεξηγήσεων θα πρέπει το μελλοντικό όνομα της ΠΓΔΜ να έχει γεωγραφικό προσδιορισμό, πχ. Βόρεια Μακεδονία, και να είναι ένα και μοναδικό, υποστήριξε ο Έλληνας πρέσβης. Η αντίδραση του προέδρου της ΠΓΔΜ ήταν η εξής: “Η Ελλάδα έχει το 51% και εμείς το 39% της Μακεδονίας. Τα δικά μας 39% είναι κατά 100% μακεδονικά εδάφη. Το ελληνικό κομμάτι της Μακεδονίας είναι όμως μόνο το 1/5 της ελληνικής επικράτειας. Ποιος έχει λοιπόν το δικαίωμα να ονομάζεται Μακεδόνας;”

Παναγιώτης Κουπαράνης, Βερολίνο

υ.γ.: Θα μπορούσε να προστεθεί η είδηση αυτή, στη κουβέντα που έχει ανοίξει ο φίλος μου ο mac ,που όταν δεν πιάνεται με τους μετανάστες και τους τρόπους που θα εξαλείψει τη «λαθρομετανάστευση» … λύνει τα μεγάλα εθνικά ζητήματα.

«Κατηγορώ» για Ρομά, μετανάστες και αιτούντες άσυλο

Η Ελλάδα κατηγορείται ευθέως ότι δεν έχει επικυρώσει, ακόμη, το Πρωτόκολλο 12 της Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων που, όπως υποστηρίζεται, αποτελεί το πιο σημαντικό εργαλείο για την καταπολέμηση των διακρίσεων και του ρατσισμού σε εθνικό επίπεδο, καθώς και για το ότι η ελληνική νομοθεσία δεν αναγνωρίζει, ως ιδιαίτερης μορφής έγκλημα, τον ρατσισμό και την ξενοφοβία.

Αναφέρονται οι ρατσιστικές επιθέσεις ενόπλων εναντίον Πακιστανών στο Αιγάλεω, ο θάνατος Αλβανού από τρεις Ελληνες στο Βόλο και υπογραμμίζεται ότι οι ελληνικές αρχές δεν έχουν πληροφορήσει, ακόμη, την επιτροπή για την κατάληξη αυτών των υποθέσεων.

Στο πόρισμα αναγνωρίζεται ότι οι ελληνικές αρχές έχουν θέσει σε εφαρμογή ένα πρόγραμμα για την καταπολέμηση του ρατσισμού και της ξενοφοβίας στην εργασία, από το οποίο έχουν ήδη επωφεληθεί 11.300 μετανάστες, αλλά γίνεται ιδιαίτερη αναφορά στην υπόθεση Κούνεβα, που έπεσε θύμα ρατσιστικής επίθεσης με βιτριόλι.

Σημειώνεται ότι δεν έχουν βρεθεί ακόμη οι ένοχοι αυτής της επίθεσης, για να οδηγηθούν στη Δικαιοσύνη, ενώ στηλιτεύεται η απραξία της Ελλάδας στην αντιμετώπιση του προβλήματος των διακρίσεων στην εργασία.

«Το πρόβλημα εντοπίζεται στους Ρουμάνους, Βούλγαρους και Αλβανούς μετανάστες που εργάζονται στον αγροτικό τομέα και στις Φιλιππινέζες που δουλεύουν ως οικιακοί βοηθοί.

Η ελληνική οικονομία έχει ένα από τα υψηλότερα ποσοστά μη δηλωμένων εργαζομένων στην Ε.Ε., που αντιπροσωπεύει το 30-50% του ΑΕΠ.

Δεκάδες χιλιάδες μετανάστες, Αφρικανοί, Αλβανοί, Μπανγκλαντέζοι, Πακιστανοί, Φιλιππινέζοι και Αιγύπτιοι πέφτουν θύματα διακρίσεων στην αγορά εργασίας και οι ελληνικές αρχές δεν έχουν κάνει τίποτα για την αντιμετώπιση του προβλήματος», τονίζει η επιτροπή.

Υποστηρίζεται, μάλιστα, ότι το προσωπικό των δημόσιων νοσοκομείων αρνείται να προσφέρει ιατρικές υπηρεσίες σε παράνομους μετανάστες, με εξαίρεση τους ανήλικους και τα επείγοντα περιστατικά.

Για τους αιτούντες άσυλο η επιτροπή ζητάει ενίσχυση των μεταφραστικών υπηρεσιών και της παροχής νομικής βοήθειας σ’ όσους ζητούν άσυλο, καθώς και βελτίωση των συνθηκών στα κέντρα κράτησης.

Εκφράζει, τέλος, την ανησυχία της για εκδηλώσεις αντισιωνιστικών πράξεων στην Ελλάδα, όπως οι βανδαλισμοί στο εβραϊκό κοιμητήριο Ιωαννίνων και οι επιθέσεις στο Βόλο, την Κέρκυρα και στη Ρόδο σε μνημεία μνήμης των Εβραίων.

Το κείμενο και η φωοτογραφία είναι της Ελευθεροτυπίας

Δικός μας και…δικός τους | Yni dhe i …tyre

Δικός μας και…δικός τους, ο Λουάν Τζούλις, ποιητής απ’ την Αλβανία, γεννημένος έξω απ’ την Κορυτσά, βραβεύεται σαν καλύτερος λυρικός ποιητής του 2008 απ’ τους συμπατριώτες του. Συγκεκριμένα, σε ειδική εκδήλωση στην Αλβανική Πρεσβεία της Αθήνας θα του δοθεί το βραβείο “ Ali Asllani ” (απ’ τους πλέον καταξιωμένους ποιητές στην χώρα).
Η βράβευση γίνεται για την ποιητική του συλλογή “Την μέρα ονειρεύομαι, την νύχτα ξαγρυπνώ ” που κυκλοφόρησε στα αλβανικά και περιέχει και ποιήματα από συλλογές του που εκδόθηκαν στην Αθήνα απ’ τις εκδόσεις “ Ελληνικά Γράμματα”(“Η βιογραφία των ματιών”-2006 και “Που να ζητήσω συγνώμη”-2009 ) και εκδόσεις “Καστανιώτη” (“Μυρίζω μήλο”- 2003 ).
Την πρωτοβουλία της βράβευσης και την εκδήλωση ανέλαβαν ο Σύλλογος Αλβανών Συγγραφέων “ Drita ” ( “Φως” ) σε συνεργασία με την Αλβανική Πρεσβεία της Αθήνας.
Η εκδήλωση θα γίνει το Σάββατο 19 Σεπτεμβρίου στα πλαίσια του εορτασμού των πέντε χρόνων του περιοδικού τέχνης και λόγου “ Pelegrin ”. Ξεκινά στις 7:00 μ.μ, με καλεσμένους συγγραφείς, επιστήμονες, καλλιτέχνες, Έλληνες και Αλβανούς που ζουν στην Ελλάδα.
Yni dhe …i tyre.Luan Xhulit,poetit shqiptar të lindur pak më tutje Korçës, i jepet çmimi i “Lirikut më të mirë për vitin 2008″ nga bashkatdhetarët e tij. Dhe pikërisht, në një aktivitet të posaçëm në Ambasadën e Shqipërisë në Athinë, do t’i jepet çmimi “Ali Asllani”.
Çmimi i jepet për ciklin poetik “Ditën ëndërroj,natën ngelem zgjuar” që qarkulloi në shqip dhe përmban vjersha nga librat e botuar në Athinë të shtëpisë botuese “Elinika Gramata” ( “Biografia e syve”-2006 dhe “Ku të kërkoj falje”-2009) dhe botimet “Kastanjoti” (“Mbaj erë mollë”-2003).
Iniciativën për dhënien e çmimit e mori Klubi i Shkrimtarëve Shqiptarë në Emigracion “DRITA” në bashkëpunim me Ambasadën e Shqipërisë në Athinë.
Evenimenti zhvillohet të shtunën më 19 Shtator edhe me rastin e pesë vjetorit të revistës periodike letrare “Pelegrin”. Çelet në orën 19:00 dhe të ftuar janë shkrimtarë, artistë, intelektualë, grekë dhe shqiptarë që jetojnë në Greqi.

Πέθαναν για να πάρουν αλεύρι

Απο το NEWS 24|7

Τουλάχιστον 20 γυναίκες και παιδιά σκοτώθηκαν σήμερα στο Καράτσι του νοτίου Πακιστάν, όταν ποδοπατήθηκαν προσπαθώντας να πάρουν αλεύρι που διανεμόταν δωρεάν από φιλανθρωπική οργάνωση σε ένα τζαμί για το ραμαζάνι, ανακοινώθηκε από αστυνομικές και νοσοκομειακές πηγές.

Παραλάβαμε μέχρι στιγμής τα πτώματα 20 γυναικών και κοριτσιών καθώς και τουλάχιστον 30 τραυματίες”, δήλωσε ο Αμίν Χαν, ιατροδικαστής σε μεγάλο νοσοκομείο της οικονομικής πρωτεύουσας του Πακιστάν.
“Τουλάχιστον 18 γυναίκες και παιδιά ποδοπατήθηκαν και πέθαναν από ασφυξία και δεκάδες τραυματίστηκαν”, δήλωσε από την πλευρά του ο αστυνομικός διοικητής του Καράτσι, επικαλούμενος πληροφορίες από νοσοκομεία της μεγαλούπολης.

Ο ίδιος πρόσθεσε ότι ο υπεύθυνος της διανομής συνελήφθη στο πλαίσιο της έρευνας που διεξάγεται για την τραγωδία αυτή, οι ακριβείς συνθήκες της οποίας δεν έχουν ακόμα διαλευκανθεί.

Τον Απρίλιο του 2006 είχαν χάσει τη ζωή τους κάτω από παρόμοιες συνθήκες 29 γυναικόπαιδα στη διάρκεια συγκέντρωσης στο Καράτσι για την επέτειο της γέννησης του προφήτη Μωάμεθ.