Η Π.Α.Ε Πανιώνιος Γ.Σ.Σμύρνης ενημερώνει οτι το Σάββατο 4 Σεπτεμβρίου 2010 στις 19.00, θα διεξάγει φιλικό αγώνα πρός τιμήν του πρώην τερματοφύλακα της ομάδας και νύν προπονητή τερματοφυλάκων της, Φώτη Στρακόσια.
Ο αγώνας θα γίνει μεταξύ των ομάδων Πανιώνιος Γ.Σ.Σμύρνης και την πρωταθλήτρια Αλβανίας Ντινάμο Τιράνων, πρώτη όμαδα του Φώτη Στρακόσια, στο γήπεδο της Νέας Σμύρνης.
Στο ημίχρονο της αναμέτρησης θα πραγματοποιηθεί τιμητική εκδήλωση πρός τιμήν του Φώτη Στρακόσια, όπου θα βραβευτεί για την πολυετή προσφορά του στους δυο Συλλόγους.
Η Π.Α.Ε Πανιώνιος Γ.Σ.Σμύρνης σας προσκαλεί σε αυτή τη γιορτή του ποδοσφαίρου, σε μια άκρως ενδιαφέρουσα αναμέτρηση.
Υποστηρικτής αγώνα είναι η εταιρία moneygram.
Klubi sportiv Panionios G.S. Smyrnis, vë në dijeni se ditën e shtunë dhe data 4 Shtator 2010 në orën 19:00, do zhvillojë ndeshje miqësore për nder të ish-portierit të skuadrës dhe trajnerit aktual të portierëve, Foto Strakosha.
Ndeshja do të zhvillohet midis skuadrave Panionios G.S.Smyrnis dhe kampiones së Shqipërisë, Dinamo Tirana, skuadra e parë e Foto Strakoshës, në stadiumin e Neas Smyrnis.
Në pushimin e ndeshjes do të zhvillohet aktivitet festiv, ku Foto Strakosha ku do të nderohet për kontributin e tij shumëvjeçar sportiv tek të dy klubet.
Klubi sportiv Panionios G.S.Smyrnis ju fton në këtë festë sportive, në një sfidë tejet interesante.
Μηνιαία αρχεία: Αυγούστου 2010
Ο μετανάστης κουβαλάει μαζί του και λίγη πατρίδα
Ο Λουάν Τζούλι είναι ποιητής, αλβανικής καταγωγής. Έχει εκδώσει στην Ελλάδα τις ποιητικές συλλογές “Μυρίζω μήλο” (Καστανιώτης), “Η βιογραφία των ματιών” (Ελλ. Γράμματα), “Πού να ζητήσω συγγνώμη” (Ελλ. Γράμματα), “Το κυπαρίσσι που τά ‘βαλε με τον ουρανό” (Ελλ. Γράμματα).
Για την Κυριακάτικη Αυγή
* Ποιο είναι το άρωμα της πατρίδας;
…Είναι αυτό που το έχει μόνο η μάνα που σε γέννησε. Το μητρικό σου γάλα. Που δεν μπορείς να το μπερδεύεις με κανένα.
Το άρωμα της πατρίδας για μένα είναι το “Μυρίζω μήλο”, το “Βιογραφία των ματιών” και το “Πού να ζητήσω συγγνώμη” .
* Έχει η ποίηση πατρίδα;
Φυσικά. Κάθε πράγμα που κουβαλάς απαντάει με ποίηση. Εμείς οι μετανάστες πάντα είμαστε σε διπλή φόρτιση: σ’ αυτή που ζεις, που είναι τόπος και τρόπος ζωής, και της γενέτειράς σου. Καθένας από εμάς έχει μια μικρή πατρίδα μέσα του, που ποτέ δεν πουλάει…, παρ’ όλο που φύγαμε από αυτήν. Βιαστικά πήραμε ένα μεγάλο κομμάτι της. Δεν μπορούσαμε πιο πολύ. Γι’ αυτό καμιά φορά δηλώνουμε υπερβολικό πατριωτισμό, μέχρι εθνικισμό. Η ποίηση της πατρίδας μου είναι μια γιγάντια μεταφορά, που σε κάθε έμπνευση κομματιάζω ένα κομμάτι. Η πατρίδα μου είναι μια ποιητική χώρα, με μεγάλο πνεύμονα δημιουργίας…
Τι είδε ο τουρίστας στην Αλβανία;
Του Δημήτρη Χρήστου
Έλα στην Αλβανία, έλα στα Εξαμίλια, θα περάσεις υπέροχα. Αυτά μου έλεγε συνεχώς ο συνάδελφος και συνεργάτης της “Αυγής” Νίκο Άγκο. Έψαξα την περιοχή ακριβώς απέναντι από την Κασιόπη της Κέρκυρας στα στενά που δημιουργεί το νησί με τα εδάφη της Αλβανίας. Εκεί είναι τα Εξαμίλια, σε απόσταση μιας ώρας από την Ηγουμενίτσα, εφτά χιλιόμετρα νότια των Αγίων Σαράντα. Μπήκα και στο google earth για να δω περί τίνος πρόκειται, εντυπωσιάστηκα και τελικά το αποφάσισα. Έφτασα την Κυριακή 1η Αυγούστου αργά το απόγευμα σε ένα διαμέρισμα με όλα τα κομφόρ και ευρύχωρο μπαλκόνι. Κουζίνα, μπάνιο, κλιματισμός τηλεόραση με όλα τα ελληνικά κανάλια συν Nova παρακαλώ. Να μην τα θέλω όλα δικά μου, δεν είχα θέα στη θάλασσα και η απόσταση από την παραλία ήταν περί τα 200 μέτρα. Ημερήσιο κόστος διαμονής 25 ευρώ.
Άλλωστε το παραλιακό κομμάτι των Εξαμιλίων, με πολλές μικρές και γραφικές παραλίες, μπροστά από τις οποίες βρίσκονται 4 καταπράσινα νησάκια στα οποία εύκολα πας κολυμπώντας, αφού η μεγαλύτερη απόσταση δεν υπερβαίνει τα 300 μέτρα από την ακτή, δεν είναι οικοπεδοποιημένο. Στα Εξαμίλια πριν την πτώση του κομμουνισμού, το 1991, υπήρχαν όλες και όλες 5 μικρές πολυκατοικίες για στρατιώτες, φυλακισμένους που δούλευαν στις αγροτικές δουλειές (πορτοκάλια, λεμόνια και ελιές) συν τη θερινή κατοικία του ηγέτη Εμβέρ Χότζα σε ένα λόφο μπροστά στη θάλασσα. Στο σημείο αυτό ολοκληρώνεται μια μεγάλη ξενοδοχειακή μονάδα γαλλικών συμφερόντων. Σήμερα τα Εξαμίλια είναι μια εντελώς νέα κωμόπολη με 6.000 μόνιμους κατοίκους, που το καλοκαίρι τριπλασιάζει τον πληθυσμό της αφού αποτελεί το κορυφαίο κομμάτι της χώρας για θερινές διακοπές.
Πότε έγινε τόσο μεγάλος σεισμός;
Vera e turbullt e Himarës
Nga Plator Nesturi
Për Himarën, vera e këtij viti nuk do të mbahet aq shumë mend për turizmin, detin e kaltër dhe vizitorët e shumtë. Ndonëse kryeministri Berisha, i stacionuar me pushime në Dhërmi, vijonte të priste shiritat e rrugëve të shtruara përgjatë bregdetit,duke i paraqitur ato si arritje të qeverisë së tij në politikat për turizmin, pakkush mund të mendonte se mund të cënohej kjo atmosferë e krijuar. Por perdja e panoramës ekzotike së rrugëve të shtruara dhe plazheve të virgjër ra menjëherë pas vdekjes së Aristotel Gumës të përplasur me makinë nga 21 vjeçari Ilir Muka. Akuza se kjo ishte një vrasje me sfond etnik shërbeu si katalizator që vuri në lëvizje median dhe shoqërinë, të interesuar direkt apo interesa periferike, politikanë, shoqata, përfaqësues fetarë e deri qarqet diplomatike në dy anët e kufirit. Ajo çfarë kish ndodhur nuk ish e lehtë. Jo për faktin se kish ndodhur një vdekje ( kronika e zezë është e mbushur me plot të tilla në Shqipëri), por për motivet që çuan në të dhe që natyrisht kishin hapur një polemikë të re në shoqërinë shqiptare. Ishim mësuar që për çështje identiteti apo kombësie, e pësonin veç shqiptarët në vende fqinje, porse dukej e huaj që për të njëjtat shkaqe ta pësonte në Shqipëri një bashkështetas i një tjetër etnie.
Vdekja tragjike e himariotit Guma, pavarësisht dhimbjes që shkaktoi tek familiarët e të afërmit, mund të shërbente si një pikënisje e një debati të shëndoshë shoqëror për të gjetur ilaçin e shmangies së konfliktit dhe sigurisë së bashkëjetesës pavarësisht etnisë apo fesë, duke hequr çdo mundësi që ajo të nxisë urrejtjen e paprinciptë. Por inisiativa e opinionit publik për të qenë ai më aktivi në këtë cështje u sabotua dhe debati mbi ngjarjen u infektua nga virusi i politikës që e shfrytëzoi atë për të rënë më tepër në sy e për të nzjerrë sa më shumë përfitime elektorale. Krijimi i dy kampeve të zhurmshëm antagonistë nuk i la vend të dëgjoheshin zërave të arësyes që argumentonin se nga gjithë kjo përplasje e paarsyeshme dhe debat butaforik ata që e pësojnë jemi të gjithë ne që ndajmë të njëjtën tokë me emrin Republika e Shqipërisë.
Υπερπατριώτες φαντάσματα
| του Σταύρου Θεοδωράκη | |
 Η είδηση πέρασε στα ψηλά των εφημερίδων και δεν έπρεπε. Την Παρασκευή πριν τον Δεκαπενταύγουστο κάποιοι μπήκαν στο μουσουλμανικό νεκροταφείο της Κομοτηνής και κατέστρεψαν σχεδόν όλους τους τάφους. Κανείς δεν τους είδε και η αστυνομία δεν ξέρει τίποτα, υποσχέθηκε όμως ότι από εδώ και πέρα ένα περιπολικό θα κόβει βόλτες έξω από το νεκροταφείο. Δεν είναι βέβαια η πρώτη φορά που κάποιοι Έλληνες Ορθόδοξοι καταστρέφουν ένα μουσουλμανικό νεκροταφείο.Η τελευταία όμως έφοδός τους, δεν πρέπει να περάσει απαρατήρητη. Έγινε την ημέρα που στην Τραπεζούντα, την Κερασούντα και τις άλλες πόλεις του Πόντου, συγκεντρώνονταν χιλιάδες Έλληνες προσκυνητές, αναμένοντας την λειτουργία του Πατριάρχη στην Παναγία τη Σουμελά. Ο στόχος ήταν προφανής. Να μάθουν οι Τούρκοι ότι οι Έλληνες κατέστρεψαν το μουσουλμανικό νεκροταφείο στην Κομοτηνή, να δουν μπροστά τους τα ελληνικά πούλμαν, να πετάξουν μια πέτρα, να γίνει φασαρία και να χαλάσει όλο αυτό που με κόπο και περισσή διπλωματία κατάφερε ο Βαρθολομαίος. Να λειτουργεί δηλαδή ως ναός κάθε Δεκαπενταύγουστο, το μουσείο της Σουμελά. Ευτυχώς για όλους, οι Τούρκοι δεν πήραν πολύ στα σοβαρά την σύληση των μουσουλμανικών τάφων. Και η τουρκική αστυνομία έκανε αυτό που δεν μπορεί να κάνει η ελληνική αστυνομία στη Ξάνθη και την Κομοτηνή, να προστατεύσει δηλαδή τα εναπομείναντα μουσουλμανικά μνημεία. Αξίζει τώρα που ολοκληρώθηκε με επιτυχία ο εορτασμός στην Παναγία Σουμελά – και επέστρεψαν οι ταξιδιώτες – να σκεφθούμε πώς θα αντιδρούσαν κάποιοι υπερπατριώτες πολιτικοί και δημοσιογράφοι αν οι Τούρκοι με αφορμή την έναρξη του Ραμαζανίου ζητούσαν να επισκεφθούν μαζικά κάποιο από τα μουσουλμανικά μνημεία της Ελλάδας. Πώς θα δεχόμασταν ας πούμε την επίσκεψη 10.000 Τούρκων στο σπίτι του Κεμάλ στη Θεσσαλονίκη ή σε ένα από τα (ερειπωμένα) τζαμιά (της Έδεσσας, της Μυτιλήνης ή της Ρόδου); Μόνο που σκέφτομαι τις κραυγές στα δελτία των οκτώ, ανατριχιάζω. Μια ολόκληρη διακομματική παρέα που ζει 30 χρόνια τώρα πουλώντας πατριωτισμό και προστασία. Το πόσο αποτελεσματική βέβαια είναι η προστασία τους αρκεί να δει κανείς το πρόσφατο δημοσίευμα της Die Welt. Η Ελλάδα έχει τον μεγαλύτερο αριθμό τεθωρακισμένων στην Ευρώπη, δεν έχει βέβαια επαρκή πυρομαχικά, σημειώνει η έγκυρη γερμανική εφημερίδα, αλλά αυτό δεν είναι πρόβλημα. Οι μίζες άλλωστε έρχονται με τα άρματα. |
Οι Εβραίοι, πληρώνουν φόρους; Ο αντισημιτισμός ανθεί, δυστυχώς!
…”Ουτε δραχμή δημόσιου χρήματος δεν πάει σε αυτές τις δραστηριότητες, ενώ οι δικοί μου φόροι καλύπτουν τις μισθοδοσία των ορθόδοξων ιερέων και μουσουλμάνων μούφτηδων στην Δυτ.Θράκη, την μεταφορά του Αγίου Φωτός με αεροπλάνο από το Ισραήλ, τις επιχορηγήσεις του κράτους σε διάφορα ορθόδοξα εκκλησιαστικά ιδρύματα και το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως και άλλα τέτοια ωραία. Βέβαια η Εκκλησία της Ελλάδας έχει κάθε νομικό δικαίωμα ως ΝΠΔΔ να προχωρήσει σε εισαγωγή παρόμοιας συνδρομής για τα μέλη της, αλλά το αποφεύγει γιατί θα πρέπει να εισάγει κατάλογο μελών και εύλογα φοβάται για το μέγεθος του”…
Διάβασε τη συνέχεια σε ένα εξαιρετικό post του Abravanel!
Η τελευταία αποστολή μιας ιδεολόγου νοσηλεύτριας
Αφησε μια καλή θέση στο Λονδίνο για να βοηθήσει τους Αφγανούς και εισέπραξε τις σφαίρες των Ταλιμπάν!
Η νοητή γραμμή που χωρίζει την ευτυχία από τη δυστυχία και τη χαρά από τη λύπη είναι πολύ λεπτή, ειδικά στην περίπτωση της βρετανής ιατρικής εθελόντριας Κάρεν Γου, η οποία δολοφονήθηκε το περασμένο Σαββατοκύριακο από τους Ταλιμπάν σε μια απομακρυσμένη περιοχή του Αφγανιστάν.
Πατρίδα είναι η βούληση της συνύπαρξης
Μίλησα μαζί του για την Κυριακάτικη Αυγή
Ο Σαντιάγο Ρονκαλιόλο (Λίμα, 1975) θεωρείται το νέο μεγάλο αστέρι της λατινοαμερικάνικης λογοτεχνίας. Σεναριογράφος, δραματουργός, συγγραφέας παιδικών βιβλίων, μεταφραστής, shadow writer και δημοσιογράφος, ο Ρονκαλιόλο έγινε από πολύ νωρίς γνωστός στον λατινοαμερικάνικο χώρο με το μυθιστόρημά του Ντροπή(μτφρ. Μαργαρίτα Μπονάτσου, Eκδ. Καστανιώτη 2008). Ακολούθησαν τα μυθιστόρηματά του Κόκκινος Απρίλης(μτφρ. Μαργαρίτα Μπονάτσου, Eκδ. Καστανιώτη 2007) και Aναμνήσεις μιας κυρίας (μτφρ. Μαργαρίτα Μπονάτσου, Eκδ. Καστανιώτη 2009). Aπό τα γνωστότερα σε όλον τον κόσμο έργα του και η μονογραφία που έγραψε για τον Γκουσμάν, ηγέτη του «Φωτεινού Mονοπατιού», με τίτλο H τέταρτη ρομφαία.
* Πότε καταλάβατε ότι θέλετε να γίνετε συγγραφέας;
Μεγάλωσα στο Μεξικό, και όταν επέστρεψα στο Περού μπήκα σε ένα κολέγιο μόνο για αγόρια, που ήταν μια φρίκη, και επιπλέον η οικογένειά μου άρχισε να διαλύεται. Έτσι τα βιβλία μου πρόσφεραν έναν κόσμο καλύτερο από αυτόν που μου πρόσφερε η πραγματικότητα. Πάντα ήξερα πως η δουλειά μου έπρεπε να έχει σχέση με τα βιβλία, με τον άλφα ή βήτα τρόπο. Έχω γράψει τα πάντα, από άρθρα μέχρι σίριαλ για την τηλεόραση και πολιτικούς λόγους. Ποτέ δεν είχα σκεφτεί ότι θα μπορούσα να ζήσω γράφοντας βιβλία, αλλά άρχισε να συμβαίνει, και τώρα είναι η μοναδική δουλειά την οποία αισθάνομαι ευτυχής να κάνω.
*Κάποιος από την οικογένεια σας επηρέασε;
Η μητέρα μου είναι συγγραφέας, αλλά δεν έγραψε κάτι περισσότερο από μερικά διηγήματα γιατί έπρεπε πάντα να δουλεύει. Ο πατέρας με επηρέασε πολύ στο να διαβάζω. Όταν έγινα οκτώ χρονών αποφάσισε πως δεν ήμουν τόσο μικρός ώστε να διαβάζω κόμικς, με πήγε σε ένα βιβλιοπωλείο και μου είπε «διάλεξε όποιο βιβλίο θέλεις για μεγάλους, χωρίς κόμικς, κι εγώ στο αγοράζω». Διάλεξα ένα βιβλίο που λεγόταν “Καρχαρίας“, του Πίτερ Μπένσλεϊ, γιατί στο εξώφυλλο είχε έναν καρχαρία ο όποιος κυνηγούσε μια γυμνή γυναίκα. Ο πατέρας δεν ήταν πολύ σίγουρος ότι αυτό το βιβλίο έπρεπε να το διαβάσω, το πήγε στον πωλητή, τον ρώτησε, και αυτός του είπε ότι ήταν ένα βιβλίο επαναστατικό. Ο πωλητής εννοούσε πως ήταν ένα βιβλίο που έφερνε επανάσταση στην επιστημονική φαντασία, ο πατέρας, όμως, που ήταν στρατευμένος στην αριστερά, κατάλαβε ότι ήταν επαναστατικό με την πολιτική έννοια, ενθουσιάστηκε και το πήρε. Αυτό ήταν το πρώτο μυθιστόρημα που διάβασα.
* Η αριστερά είχε ρόλο στη διαμόρφωσή σας ως συγγραφέα;
Επέστρεψε στη βάση του το ματωμένο πλοίο
Το τουρκικό πλοίο Μαβί Μαρμαρά, που συμμετείχε στον διεθνή στολίσκο με τη βοήθεια για τη Γάζα που δέχθηκε επίθεση στις 31 Μαΐου από ισραηλινούς καταδρομείς, κατέπλευσε σήμερα στην Τουρκία μετέδωσαν τα τοπικά μέσα ενημέρωσης.
Οι εικόνες που προέβαλε το ενημερωτικό τηλεοπτικό δίκτυο NTV έδειξαν το Μαβί Μαρμαρά να ρυμουλκείται στον λιμένα του Ισκεντερούν, στις μεσογειακές ακτές της Τουρκίας.
Οι αρχές εφάρμοσαν αυστηρά μέτρα ασφάλειας για την άφιξη του πλοίου, απαγορεύοντας στους δημοσιογράφους την πρόσβαση στο λιμάνι, μεταδίδει το πρακτορείο Ανατολή.
Ένα άλλο τουρκικό πλοίο, που είχε καταληφθεί από τους Ισραηλινούς κατά την επιδρομή, που είχε στοιχίσει τη ζωή σε εννέα τούρκους ακτιβιστές, κατέπλευσε χθες βράδυ στο Ισκεντερούν, ενώ άλλο ένα αναμένεται να επιστρέψει αργότερα σήμερα.
Και τα τρία πλοία είχαν ρυμουλκηθεί από το Ισραήλ από την Πέμπτη.
Όπως τόνισε ο λιμενάρχης του Ισκεντερούν στο πρακτορείο Ανατολή, τα τρία πλοία θα επιθεωρηθούν από τούρκους ειδικούς, πριν την επιθεώρησή τους από την αποστολή του ΟΗΕ που θα διεξάγει διεθνή έρευνα για την διαμάχη που έχει ξεσπάσει μεταξύ της Τουρκίας και του Ισραήλ για τη νομιμότητα της επίθεσης, διαφορά που έχει προκαλέσει ρήγματα στις σχέσεις των δύο χωρών.
ΑΠΕ/ΜΠΕ
Υποχρεωτική εξάμηνη άδεια άνευ αποδοχών για 28 υπέρβαρους ιπταμένους της Turkish Airlines μέχρι να χάσουν βάρος.
Η τουρκική αεροπορική εταιρία Τurkish Airlines καθήλωσε στο έδαφος 28 υπαλλήλους, μέλη του ιπτάμενου προσωπικού, επειδή είναι υπέρβαροι, δίνοντάς τους διορία έξι μηνών να χάσουν βάρος για να μπορέσουν να επιστρέψουν στην εργασία τους, αναφέρει σημερινό δημοσίευμα της εφημερίδας Haber Turk.
Οι υπάλληλοι, 13 από τους οποίους είναι γυναίκες, θα βρίσκονται σε υποχρεωτική άδεια άνευ αποδοχών μέχρι να χάσουν τα κιλά που πρέπει, αναφέρει η εφημερίδα, επικαλούμενη ανακοίνωση των Τουρκικών Αερογραμμών. Η εταιρία είχε προειδοποιήσει από καιρό τους 28 υπαλλήλους ότι πρέπει να χάσουν βάρος.
“Βάρος και ύψος είναι δυο πολύ σημαντικοί παράγοντες για όλες τις εταιρίες. Αποτελούν σημαντικά κριτήρια για την εμφάνιση και την ικανότητα κίνησης”, τονίζεται στην ανακοίνωση της εταιρίας.
Ο Ιζέτ Λεβί, επικεφαλής της ένωσης πληρωμάτων καμπίνας δήλωσε στην Xaber Turk ότι πρέπει να χάσει δέκα κιλά και να φθάσει τα 96 κιλά εάν θέλει να επιστρέψει στη θέση του.
ΑΠΕ/ΜΠΕ
Ελληνική ιθαγένεια με τη μεζούρα!
Οι παρακάτω διάλογοι είναι φανταστικοί ενώ τα πρόσωπα και τα γεγονότα ,φανταστικότερα!
Η επιτροπή που επιλέγει τους νέους πολίτες μιας χώρας, έχει απέναντί της μια ομάδα νεαρών. Δεν χάνει χρόνο και ξεκινά την αξιολόγηση, κάνοντας απλές και κατανοητές ερωτήσεις.
-Εσύ, παιδί μου, μπορείς να σηκώσεις βάρη;
-Εγώ, κύριε, σπάω και ρεκόρ άμα θες. Μόνο αυτό ξέρω να κάνω.
-Ωραία, εσύ μας κάνεις! Κάτσε κάτω από τη μπάρα! Έλληνας από σήμερα. Επέλεξε ένα όνομα αρχαίου Έλληνα και ετοιμάσου να πάρεις και αξίωμα στο στρατό.
Από “λαθρομετανάστης” στην Εθνική Ελλάδος!
Ο Αλφα είναι από τους τυχερούς… Από αυτούς που ένα βράδυ τον περσινό Ιούνιο πέρασε με άλλους πολλούς το θαλασσινό ποτάμι μεταξύ Ευρώπης και Ασίας. Φορτωμένος σε μια φουσκωτή βάρκα αποβιβάστηκε σε μια ακτή της Μυτιλήνης… Εσκυβε για να μη φαίνεται… Από την πρώτη στιγμή τού το είχαν πει, έλεγε στους φίλους του… Να σκύβεις να μη σε διακρίνουν στο σκοτάδι.
Ο Αλφα, που ήρθε πέρυσι με το φουσκωτό στη Μυτιλήνη. Το ύψος του τον έσωσε
Ο Αλφα, που ήρθε πέρυσι με το φουσκωτό στη Μυτιλήνη. Το ύψος του τον έσωσε
Ο Αλφα ο λαθρομετανάστης. 16 χρόνων παιδί, που μια μέρα αποβιβάστηκε στη Μυτιλήνη… Ενας από τους χιλιάδες που είχαν βγει πέρυσι στη Μυτιλήνη… Κι από κει για ταυτοποίηση στο κολαστήριο της Παγανής. Και μετά, μαζί με πολλά άλλα ανήλικα παιδιά πρόσφυγες στο παλιό σανατόριο της Αγιάσου, στο Κέντρο Περίθαλψης Ανήλικων Προσφύγων, τη γνωστή «Βίλα Αζάντι» («βίλα ελευθερία» στα αφγανικά)…
Κοίτα όμως η ζωή παιχνίδια που παίζει… Ο Αλφα ο ψηλός λαθρομετανάστης σε ένα χρόνο έγινε Ελληνας. Και το τεράστιο κορμί του, δύο μέτρα και 10 εκατοστά, δεν το κρύβει πια. Χάρη σε δαύτο ζει το όνειρο… Από το κολαστήριο της Παγανής και την ανάσα ελευθερίας στην ορεινή Αγιάσο μαζί με τα άλλα ανήλικα προσφυγόπουλα, ο Αλφα Ντιόλο Φανσέκας, Ελληνας πια, γιατί ανακαλύφθηκε λέει ότι είχε Ελληνα πατέρα, παίκτης στην Εθνική Ελλάδος Εφήβων, Αλφα Ακιμπού Ντιάλο Φανσέκας γράφει το ελληνικό διαβατήριό του, και με συμβόλαιο παρακαλώ στον Παναθηναϊκό… Και σαν να μην έφτανε αυτό, με χαρακτηρισμούς «ακατέργαστο διαμάντι» ο Αλφα και τους αθλητικούς συντάκτες να συναγωνίζονται μεταξύ τους στις προβλέψεις για το πόσο καλύτερη θέση θα είχε η εθνική ομάδα μπάσκετ εφήβων στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα πριν από λίγες μέρες αν ένας Γερμανός δεν του ‘σπαγε τη μύτη…
Έλληνες τουρίστες στην Αλβανία, η νέα πραγματικότητα
*Δημοσιεύτηκε σήμερα στην Κυριακάτικη Αυγή
Είναι βέβαιο πως όλοι μας έχουμε ακούσει το (σχεδόν) ρατσιστικό και περιφρονητικό «Αλβανός τουρίστας» που ακουγόταν στην Ελλάδα τη δεκαετία του ’90. Η φράση αυτή είχε τη ρίζα της σε μια από τις πολλές δικαιολογίες που “ανακάλυψαν” οι Αλβανοί μετανάστες, όχι και τόσο εμπνευσμένη είναι η αλήθεια, για να αιτιολογήσουν την παρουσία τους στην Ελλάδα. Και πώς να πιστέψεις ότι υπάρχει Αλβανός, και δη εκείνη την εποχή, που είχε την άνεση να κάνει τουρισμό. Μιλάμε για ανθρώπους που τους έλειπαν τα βασικά.
Με το πέρασμα των χρόνων, όμως, τα πράγματα άλλαξαν άρδην. Πλέον, είναι εκατοντάδες χιλιάδες οι Αλβανοί που έχουν τη δυνατότητα να έρθουν για τουρισμό στην Ελλάδα ή να πάνε σε άλλα μέρη. Πλέον, το βιοτικό επίπεδο των Αλβανών ανέβηκε, η χώρα τους αναπτύχθηκε και αναπτύσσεται ραγδαία, η εθνική οικονομία καλυτέρευσε, οι ευκαιρίες αυξήθηκαν, η ελευθέρια του πληθυσμού διευρύνθηκε, αν και δεν κατακτήθηκε ολόκληρη. Αφού η Αλβανία είναι από τις λιγοστές ευρωπαϊκές χώρες που δεν είναι μέλος της συνθήκης Σένγκεν και οι πολίτες της χρειάζονται ακόμη βίζα για να ταξιδέψουν. Κάτι τέτοιο, όμως, δεν θα διαρκέσει πολύ διότι μέσα στο 2010 ή το πολύ στις αρχές του 2011 θα επιτραπεί και στους γείτονές μας να ταξιδέψουν ελεύθερα στην Ευρώπη.
