Το έτος που φεύγει θα μπορούσε να είναι το «χρυσό έτος» για το μεταναστευτικό. Αλλά, παρόλο που έγιναν βήματα μπροστά, δεν έγιναν όλα εκείνα που μπορούσαν και έπρεπε να γίνουν.
Με την άνοδο στην εξουσία του ΠΑΣΟΚ, και αφού είχε μεσολαβήσει ένα μεγάλο διάστημα πλήρους αδράνειας από την προηγούμενη κυβέρνηση της Ν.Δ., και το όλο και διογκούμενο μεταναστευτικό κύμα, αντί να αντιμετωπιστεί με ανθρωπιστικούς όρους, (παρα)δόθηκε στην αστυνομία να το καταστείλει, οι ελπίδες αναπτερώθηκαν και πολλοί μετανάστες είδαν αρχικά, με το σχέδιο νόμου που κατέθεσε το ΥΠΕΣ για διαβούλευση, να πραγματοποιούνται επιτέλους τα όνειρα τους για επίλυση του προβλήματος.
Η ανάγκη της κυβέρνησης να βρει συμπαραστάτες στη Βουλή για να περάσει τα σκληρά οικονομικά μέτρα είχε ως αποτέλεσμα οι κραυγές του ΛΑΟΣ να εισακουστούν εν μέρει και να ψηφιστεί ένας κουτσουρεμένος νόμος. Οι επί μακρόν διαμένοντες έλαβαν μέρος στις δημοτικές εκλογές, αλλά η ελλιπής ενημέρωση απέτρεψε πολλούς από τους περίπου 60-70.000 που είχαν το δικαίωμα ψήφου να πάνε στις κάλπες (οι κραυγές τις ακροδεξιάς για «αλλοίωση του εκλογικού σώματος» κρίνονται ως αστείες και «πατριωτικές» σκοπιμότητες). Μπήκαν κανόνες στην απόδοση ιθαγένειας, αλλά παραμένει άλυτο το θέμα με τους μετανάστες χωρίς χαρτιά.
Ευχή μας, να αποκτήσει επιτέλους η χώρα μεταναστευτική πολιτική και υπουργείο Μετανάστευσης.
*Γράφτηκε για την ΑΥΓΗ
