Τα βρόμικα χέρια της Frontex…

Από το Ποντίκι

Μια αποκαλυπτικότατη μελέτη 62 σελίδων του Παρατηρητηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (Human Rights Watch ), που εκθέτει ανεπανόρθωτα τόσο την «Ευρωπαϊκή υπηρεσία διαχείρισης των επιχειρησιακών συνεργασιών στα σύνορα της Ηπείρου» (τη γνωστή και μη εξαιρετέα Frontex), όσο και την Ελλάδα, που τυγχάνει να είναι το απώτατο μέλος της Ένωσης προς ανατολάς, είδε χθες το φως της δημοσιότητας στις Βρυξέλλες. Το πόνημα των επιστημόνων του Παρατηρητηρίου φέρει τον εύγλωττο τίτλο «Τα βρόμικα χέρια της Ευρωπαϊκής Ένωσης: Εμπλοκή της Frontex σε περιπτώσεις κακομεταχείρισης κρατουμένων μεταναστών στην Ελλάδα» και περιγράφει λεπτομερώς τις άθλιες συνθήκες κράτησης των «παρείσακτων» που συνελήφθησαν στα ελληνοτουρκικά σύνορα από τις 2 Νοεμβρίου του 2010 μέχρι τις 2 Μαρτίου του 2011.

Μιλάμε δηλαδή για το διάστημα κατά το οποίο έδρασε η RABIT (Rapid Border Intervention Team ), η επίλεκτη δύναμη των 175 «ακριτών» (ή αλλιώς «προσκεκλημένων στρατιωτικών») που αποτέλεσαν τη ζωντανή συνεισφορά της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Νορβηγίας, το χειροπιαστό τους κληροδότημα υπέρ του… παρασιτοκτόνου έργου της ελληνικής κυβέρνησης. Και δεν ήταν μονάχα αυτή η συμμετοχή της πολιτισμένης Ευρώπης στον πόλεμο κατά της εισροής μεταναστών.

Πάγκαλος: Δεν έχω, Δεν πληρώνω, ας με συλλάβει ο Βενιζέλος!

Έναν απρόσμενο σύμμαχο βρήκαν όσοι πολίτες δεν μπορούν να πληρώσουν το τέλος των ακινήτων. Και όχι όποιον κι όποιον αλλά τον ίδιο τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης, Θ. Πάγκαλο.

Σε πρωϊνή εκπομπή του Mega, ο κ.Πάγκαλος δήλωσε ότι “για να μπορέσω να πληρώσει το φόρο μέσω της ΔΕΗ θα πρέπει να πουλήσω ένα από τα ακίνητα που έχω στην κατοχή μου”, καθώς ήδη το χαράτσι των ακινήτων που του αναλογούν έχει υπολογίσει ότι φτάνει τα 7.500 ευρώ.

Αποκάλυψε μάλιστα ότι λόγω των πολλών ακινήτων, τα οποία περιήλθαν στην κατοχή του μόνο από κληρονομιά, του “ήρθε συνολικός φόρος 17.500 ευρώ, περιλαμβανομένου και του τέλους ακίνητης περιουσίας”.

Πόσο αυτόνομος μπορεί να είναι ο αγώνας για τα δικαιώματα σε συνθήκες κρίσης;

του Δημήτρη Χριστόπουλου*

Ξεκινάω με δύο θέσεις. Η πρώτη είναι ότι κανένας επιμέρους αγώνας που διεξάγεται μέσα σε μια κοινωνία, είτε ο δικαιωματικός είτε ο οικολογικός είτε οποιοσδήποτε άλλος, δεν μπορεί να διεκδικήσει έκβαση ανεξάρτητη από τον κεντρικό κοινωνικό ανταγωνισμό, ο οποίος σε τελευταία ανάλυση, όπως έλεγε ο μεγάλος γάλλος φιλόσοφος, παραπέμπει στην οικονομία και την παραγωγή. Η δεύτερη είναι ότι αυτό που ισχύει σε συνθήκες κρίσης δεν μπορεί να είναι πλήρως διαφορετικό από τον γενικό κανόνα.

Ο αγώνας για δικαιώματα δεν είναι στεγανός…

Με ένα λόγο, ο αγώνας για τα δικαιώματα δεν μπορεί να είναι στεγανός, είτε διάγουμε περίοδο κρίσης είτε όχι· δεν νοείται δηλαδή αγώνας που να λέει: «Εμένα δεν με ενδιαφέρει τίποτε άλλο, παρά τα δικαιώματα του Ανθρώπου». Μιλώντας έτσι για τον «Άνθρωπο» (με κεφαλαίο Α), μια ουσία υπεράνω όλων, αδιαφορούμε για τους ανθρώπους στην καθημερινότητά τους. Αυτή είναι, ας μου επιτραπεί σχηματικά, η νόσος των human rights, η οποία όμως δεν απασχολεί το παρόν κείμενο, παρά μόνο υπαινικτικά. Σε γενικές γραμμές λοιπόν, αυτό που ισχύει εκτός κρίσης ισχύει και εντός, με τη διαφορά ότι σε συνθήκες όπως αυτές που ζούμε σήμερα τα ερωτήματα τίθενται φυσικά με οξύτερο και οριακό τρόπο. Η οριακότητα αυτή απασχολεί το παρόν κείμενο.

Η Ελλάδα, η Αργεντινή και το ΔΝΤ

Της Kajsa Ekis Ekman*

Η Ελλάδα βυθίζεται όλο και περισσότερο στην οικονομική κρίση. Η Κάισα Έκις Έκμαν επισκέφτηκε μια παρεξηγημένη χώρα με ένα διερρηγμένο κοινωνικό συμβόλαιο, όπου όλοι συμφωνούν μεταξύ τους.

Πώς θα νιώθαμε αν όλα όσα μας ανήκαν πουλιόνταν για να ξεπληρώσουμε δάνεια από τα οποία δεν είδαμε ποτέ όφελος; Αν οι μισθοί μας μειώνονταν στο μισό και τα λεφτά πήγαιναν κατευθείαν σε ξένες τράπεζες;

Και αν εμείς, ενώ προετοιμαζόμασταν να ζήσουμε στο οριο διαβίωσης, ως επιστέγασμα όλων αποκαλούμασταν τεμπέληδες και κακομαθημένοι;  Αν κάποιος εξοικειωθεί με αυτή την κατάσταση, μπορεί να αποκτήσει μια ιδέα πώς είναι να είσαι Έλληνας αυτή τη στιγμή.

Ο Ακροδεξιός Νατιβισμός του Αντώνη Σαμαρά

Του Πέτρου Παπασαραντόπουλου*

Η ομιλία του Αντώνη Σαμαρά στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης είναι ένα ιδιαίτερα σημαντικό κείμενο. Η σημασία του έγκειται στο ότι ο αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας δεν περιορίστηκε σε μια ομιλία οικονομικού περιεχόμενου αλλά ταυτόχρονα διατύπωσε θέσεις και απόψεις που αποσαφηνίζουν πολλά από τα ιδεολογικά και πολιτικά χαρακτηριστικά του κόμματος, έτσι όπως τα αντιλαμβάνεται και τα εφαρμόζει, ή θα τα εφαρμόσει, ο αρχηγός του[1].

Αυτό δίνει τη δυνατότητα για μια ανάλυση του περιεχομένου των ιδεολογικών θέσεων που διατυπώθηκαν και, κατά συνέπεια, για την κατάταξη του κόμματος αυτού σε μια από τις γνωστές κομματικές οικογένειες που δραστηριοποιούνται στις φιλελεύθερες δυτικές δημοκρατίες. Όπως θα αναλυθεί στη συνέχεια, εκείνο που προκαλεί εντύπωση είναι ότι, ενώ το στοιχείο του λαϊκισμού παραμένει ισχυρό, ένα νέο στοιχείο εμφανίζεται με ιδιαίτερη ένταση και επιμονή. Πρόκειται για την ιδεολογία του νατιβισμού, που για πρώτη φορά αποκτά περίοπτη θέση στον ιδεολογικό λόγο της Νέας Δημοκρατίας. Είναι χαρακτηριστικό ότι σε ένα σύνολο 38 δημοσιογραφικών ερωτήσεων στη συνέντευξη τύπου του Αντώνη Σαμαρά, ούτε μία δεν αφορούσε στα θέματα που αναλύονται στο κείμενο που ακολουθεί[2].

Παιδιά μεταναστών: πλειονότητα στην τάξη και στην επιτυχία!

Παιδιά μεταναστών οι περισσότεροι επιτυχόντες μαθητές στο 2ο Επαγγελματικό Λύκειο Γαλατσίου

Για την Αυγή της Κυριακής

Είχαμε αναφερθεί ξανά στο παρελθόν στο 2ο Επαγγελματικό Λύκειο Γαλατσίου. Τότε είχαμε κάνει λόγο για την πολυπολιτισμικότητα στην πράξη. Από το σύνολο των 196 μαθητών για το σχολικό έτος που πέρασε, το 55% προερχόταν από τη λεγόμενη «δεύτερη γενιά μεταναστών». Είναι δηλαδή παιδιά που είτε έχουν γεννηθεί στην Ελλάδα (η πλειονότητα) είτε έχουν έρθει από τις πατρίδες τους σε πολύ μικρή ηλικία και σε κάθε περίπτωση έχουν περάσει από το δημοτικό και το γυμνάσιο σε ελληνικά εκπαιδευτικά ιδρύματα. Από το σύνολο αυτό, το 45% προέρχεται από την Αλβανία και το άλλο 10% από όλες τις άλλες κοινότητες των μεταναστών.

Η συμβίωση των παιδιών – μαθητών γίνεται με απολύτως ομαλό τρόπο, οι καθηγητές έχουν εξοικειωθεί πλήρως με την υπάρχουσα πληθυσμιακή σύνθεση του σχολείου και ουδέποτε υπήρξε στο σχολείο κάποιο πρόβλημα με «εθνικό» χρώμα. Όπως μας είχε πει και τότε και μας επαναλαμβάνει ο διευθυντής τους σχολείου Σεραφείμ Κερασιώτης, «ουδέποτε είχαμε προβλήματα στο σχολείο μας σε ό,τι αφορά την παρουσία των μαθητών από διάφορες χώρες, λόγω της καταγωγής τους. Εκείνο που συχνά στο παρελθόν και λιγότερο τώρα μας έχει απασχολήσει -και έχουμε προσπαθήσει να βρούμε πάντοτε τη λύση- είναι τα απαιτούμενα για την εγγραφή δικαιολογητικά των μαθητών, που οι γονείς τους προέρχονται από χώρες που βρίσκονται και πολύ μακριά από την Ελλάδα και σε πόλεμο ή σε άλλες φυλετικές διενέξεις. Θέματα όμως που με το πέρασμα των χρόνων τα επιλύουμε.

Κραυγές μεταναστών από το Φυλάκιο της Έβρου

Οι αποθήκες των ανθρώπων δεν είναι μόνο αυτές που βλέπουμε αλλά κυρίως αυτές που δεν βλέπουμε. Τα “επίσημα” γκέτο βρίσκονται κυρίως στα σύνορα με την Τουρκία, εκεί που κάθε μέρα εκτυλίσσεται το δράμα αμέτρητων ψυχών, που το μόνο τους έγκλημα είναι η επιθυμία τους για ελευθερία, για δημοκρατία, για ζωή έξω και μακριά από πατρίδες που είναι τυλιγμένες στις φλόγες των πολέμων. Πόλεμοι που οι Δύση τους “προσφέρει” ως “στρατιωτικό ουμανισμό”.

Αν οι φωνές τους δεν διαπεράσουν σήμερα τους χοντρούς τοίχους των συνειδήσεών μας και των συνειδήσεων της Ευρώπης, κάποια στιγμή τα ουρλιαχτά τους θα ακουστούν ακόμα πιο κοντά. Και τότε μπορεί να είναι αργά. Για όλους…

Διαβάστε πιο κάτω την επιστολή τους και αναλογιστείτε τι θα κάνατε εσείς αν ήσασταν στη θέση τους.

“Εμείς, οι κρατούμενοι στο Φυλάκιο, χρειαζόμαστε τη βοήθειά σας από έξω. Δεν έχουμε πρόσβαση στα άλλα κελιά, δεν έχουμε καθαρό αέρα, το νερό είναι βρώμικο, το φαγητό φτάνει ίσα-ίσα για να επιβιώσουμε, δεν μπορούμε να βγαίνουμε έξω.

Όταν κάποιος είναι άρρωστος, δεν μπορούμε να πάμε στο γιατρό για βοήθεια. Ξανά και ξανά, οι άνθρωποι αρρωσταίνουν, καθώς οι τουαλέτες είναι βρώμικες. Θέλουμε να φύγουμε από αυτή τη φυλακή. Η αστυνομία μας χτυπάει ξανά και ξανά, στα χέρια μας, στα πόδια μας, μας βρίζουν ασταμάτητα. Κανείς δεν απαντάει στο ερώτημά μας για το τι θα γίνει στο μέλλον. Υπάρχουν ακόμη και άνθρωποι που έχουν τρελαθεί, και ακόμα δεν μπορούν να φύγουν. Είμαστε πολλοί άνθρωποι, με διαφορετικές εθνικότητες, σε ένα κελί.

Δεν έχουμε διαπράξει κανένα έγκλημα, και δεν έχουν επιλέξει αυτή τη μοίρα. Έχουμε εγκαταλείψει τον πόλεμο, την καταπίεση και τη φτώχεια για να φτάσουμε στις ευρωπαϊκές δημοκρατικές χώρες. Κάποιος να μας πει τι μας περιμένει, τι θα συμβεί σε μας.

Εμείς, οι κρατούμενοι από το Φυλάκιο, είμαστε ευγνώμονες που οι άνθρωποι μας ακούν τώρα.”

indymedia

Η κόκα, τα ράσα και οι ζαρτιέρες

Ένα εξαιρετικό άρθρο που σίγουρα θα συζητηθεί. Αν πω πως δεν θα ήθελα να το είχα γράψει ο ίδιος, σίγουρα θα είναι ψέμα.

Του Κώστα Βαξεβάνη

Η Ελλάδα πένεται, η Εκκλησία της ευδαιμονεί (και επιχορηγείται).

Η θρησκεία δεν είναι το όπιο του λαού. Είναι η κόκα του. Δίκιο έχει ο Ουμπέρτο Έκο και όχι ο Μαρξ. Δεν υπάρχει πόλεμος στην υφήλιο που να μην είναι καθαγιασμένος απ’ το θρησκευτικό μίσος. Δεν υπάρχει θρησκευτικός δρόμος αγάπης που δεν είναι στρωμένος με πτώματα απίστων.

Αν υπάρχει Θεός, κριτικός και παντοδύναμος, τότε σίγουρα θα έχει τη δύναμη να αυτοαναιρεθεί, βλέποντας όλα αυτά που έχει δημιουργήσει. Αφού πρώτα κάψει τους αντιπροσώπους του στη Γη. Ο Θεός δεν χρειάζεται ενδιάμεσους, δόγματα, τελετουργικά. Αν υπάρχει Θεός, δεν μπορεί να γίνει κακός ή καλός επειδή του καίνε πέντε γραμμάρια παραφίνης ή γδέρνουν τα γόνατά τους για να φτάσουν ως το ευλογημένο θησαυροφυλάκιο της Τήνου.

Το status του Μάκη Ψωμιάδη στο Facebook (μετά τη σύλληψη)

Από τον φοβερό kourkouti

Καρέ – καρέ η σύλληψη του Μάκη Ψωμιάδη

Όταν όλοι τρέχουν να αποθανατίσουν τον Μάκαρο ως… πολιτικό κρατούμενο, ο φοβερός ρεπόρτερ drSeeng , φέρνει στον υπολογιστή μας τις πρώτες στιγμές μετά την σύλληψη του αγαπούλα. Ας το απολαύσουμε…

Ο Μπέος ίσως βρήκε παρέα στο κελί του. Και λέω ίσως, γιατί δεν είμαι σίγουρος αν μπει ή αν μπει για πολύ στο “φρέσκο” ο Μάκης Ψωμιάδης. Με κάτι τέτοιους ανθρώπους, ποτέ δεν μπορείς να είσαι σίγουρος. Να κάνω με την ευκαιρία μια πολύ εύκολη πρόβλεψη: Θα επικαλεστεί πρόβλημα υγείας και θα τη σκαπουλάρει, τουλάχιστον για το σαββατοκύριακο.

Πέρα από την ειρωνεία, αλλά και τη δυσπιστία όλων μας, οφείλουμε να αναγνωρίσουμε τη συγκεκριμένη επιτυχία της αστυνομίας, δηλαδή τη σύλληψη αυτών των δύο κι ας αποδειχτεί στη συνέχεια μια τρύπα στο νερό.

Ο Μάκαρος λοιπόν συνελήφθη σε σπίτι στο Σούνιο, φορώντας το κλασσικό γυαλί του, το οποίο σε συνδυασμό με το μεγαλωμένο του γένι και το ζελεδιασμένο μαλλί, τον κάνει να είναι φτυστός ο Νικόλας Πατέρας. Ο «Νίντζα των αποκαλύψεων» ήταν στον τόπο του εγκλήματος και απαθανάτισε τις τελευταίες στιγμές ελευθερίας του Big Mac:

Γυµναστική πώς κάνουν µε φωτοτυπίες;

Οι γνωστοί-άγνωστοι σατανάδες, αποκαλούμενοι και τρομοκράτες της Τζιχάντ της Athens Voice, Γ. Κυρίτσης και Αγγ. Τσέκερης, ξαναχτυπούν. Αυτή τη φορά με αφορμή τις φωτοτυπίες που μοιράζονται στα σχολεία μας αντί για βιβλία.

Με τις καλύτερες προϋποθέσεις ξεκίνησε η φετινή σχολική χρονιά. Στους µαθητές µοιράστηκαν φωτοτυπίες βιβλίων, ενώ όπου δεν υπήρχε αυτή η δυνατότητα τούς δόθηκαν παλιές εφηµερίδες και χαρτιά περιτυλίγµατος. Σε φωτοτυπίες θα καταβάλλεται από φέτος και ο µισθός των καθηγητών, ενώ εναλλακτικά θα µπορούν να τον κατεβάζουν και από το διαδίκτυο ή να τους αποστέλλεται µε SMS.
Τα οργανικά κενά αναµένεται να καλυφθούν µε φωτοτυπίες ωροµίσθιων εκπαιδευτικών σε 50% σµίκρυνση, µέχρι τις Απόκριες, όταν θα είναι έτοιµα τα κανονικά οµοιώµατα που τυπώνονται στο Εθνικό Τυπογραφείο. Ειδικά για τους µαθητές που πρόκειται να δώσουν πανελλαδικές, διανέµονται διαφηµιστικά ιδιωτικών ΙΕΚ.
Στην ιστοσελίδα του Υπουργείου Παιδείαςwww.paideia69.com, στο µενού special offers, γονείς και µαθητές θα βρουν έναν πλήρη τιµοκατάλογο των υπηρεσιών παιδείας και ευέλικτων πτυχιακών πακέτων που παρέχονται, ο οποίος σύντοµα θα είναι διαθέσιµος και στα ελληνικά.
Παράλληλα, µέσα στον Οκτώβριο θα αρχίσει η διανοµή φωτοτυπιών πετρελαίου θέρµανσης. Ένα κιβώτιο µε φωτοτυπίες και DVD αδειάστηκε επίσης στο Πασαλιµάνι, προκειµένου να φτάσει έγκαιρα στις νησιωτικές περιοχές και στην Κρήτη. Παράλληλα η αγορανοµία εξάρθρωσε κύκλωµα που έφερνε στην Ελλάδα φωτοτυπίες γραµµένες στα βουλγάρικα και τις διέθετε στα σχολεία ως ελληνικές.

Η Μέρκελ και το μέγεθος που μας προτείνει

Πόσο τη θέλετε;

Τόσο?

Τόσο?

Τόσο?

Τόοσο?

Τόοοσο?

όσο και να ναι , την έχετε γαμήσει 

unafatsa

Για την ελευθερία του λόγου της Εκκλησίας και άλλα γήινα

Με αφορμή τα τελευταία γεγονότα, όπου διάφοροι παπάδες, με προεξάρχοντες τους γνωστούς  μητροπολίτες Θεσσαλονίκης, Άνθιμο, μητροπολίτη Πειραιώς Σεραφείμ, Καλαβρύτων και Αιγιαλείας, Αμβρώσιο και αυτόν της Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης, Ανδρέα, αναδημοσιεύω από enet άρθρο του καθηγητή Δ. Χριστόπουλο,   το οποίο είναι εύκαιρο όσο και πριν δυο χρόνια, όταν και γράφτηκε. 

Του ΔΗΜΗΤΡΗ Γ. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΥ*

Οι αντιδράσεις του πολιτικού κόσμου στις γνωστές δηλώσεις του Καλαβρύτων και Αιγιαλείας σχετικά με τον τέως πρωθυπουργό, στην πλειονότητά τους και σε διάφορες διαβαθμίσεις, εγκαλούν τον μητροπολίτη και ζητούν την επαναφορά του στην τάξη.

Η αλήθεια όμως είναι ότι στη βάση τους, οι περισσότερες από αυτές τις αποδοκιμαστικές αντιδράσεις πάσχουν από την ίδια αιτία που πάσχουν και οι δηλώσεις του ιεράρχη. Η αιτία αυτή δεν εντοπίζεται (τόσο) στο περιεχόμενο των δηλώσεων αυτών ούτε στην εκκλησιαστική ιδιότητα του φορέα τους. Αλήθεια, για ποιο λόγο η Εκκλησία θα έπρεπε να δίνει λογαριασμό στους εκπροσώπους της πολιτείας για αυτά που πρεσβεύουν έστω και οι πιο ακραίοι από τους ιεράρχες της;

Τι θα μπορούσε να κάμψει την ελευθερία του λόγου του (κάθε) ιεράρχη;

Μεταξύ γιορτής και οργής…

Για την Αυγή της Κυριακής

Θα διάβασε αρκετός κόσμος την ανακοίνωση του δημάρχου Αμαρουσίου, Γιώργου Πατούλη, ο οποίος έκανε έκκληση να ματαιωθεί (!) η γιορτή για τη λήξη της νηστείας του Ραμαζανιού στο Τείχος των Εθνών στο ΟΑΚΑ -Ραμαντάν το αποκαλούν οι Άραβες και οι υπόλοιποι μουσουλμάνοι, εκτός Τουρκίας- διότι, όπως σημείωνε, μεταξύ άλλων, «στο όνομα του σεβασμού των θρησκευτικών ελευθεριών και δικαιωμάτων, δεν μπορεί να παραβλέπεται και ο σεβασμός των δικαιωμάτων των Ελλήνων πολιτών και των κατοίκων της τοπικής κοινωνίας του Αμαρουσίου. Δεν είμαστε ούτε ισλαμοφοβικοί, ούτε έχουμε κάτι με τους μουσουλμάνους. Άλλωστε το Μαρούσι, ως Ολυμπιακή Πόλη, είναι φιλόξενη και ανοικτή για όλους τους νόμιμα (!) διαβιούντες στην Ελλάδα. Το είχαμε παραχωρήσει και πέρσι για κάπου 1.000 μουσουλμάνους. Αλλά εδώ είναι κάτι το διαφορετικό. Όλη η Ευρώπη θα δει στις τηλεοράσεις της το μέρος όπου έγιναν οι Ολυμπιακοί Αγώνες στην Ελλάδα να μετατρέπεται σε τεράστιο τζαμί. Χωρίς να υπάρχουν στοιχειώδη μέτρα ασφάλειας. Δεν είναι δυνατόν να μην έχει αξιοποιηθεί ούτε στο ελάχιστο η ολυμπιακή περιουσία εδώ και επτά χρόνια και αντί να γίνει αξιοποίηση των τεράστιων πόρων που επένδυσε στο Ολυμπιακό Συγκρότημα ο ελληνικός λαός, να διατίθεται για μετατροπή του σε τζαμί».