Τα ΜΜΕ της Αριστεράς απολύουν και (δεν) αποζημιώνουν

Η αλήθεια είναι ότι τα μέσα της Αριστεράς, όλων σχεδόν των αποχρώσεων, στους εργαζομένους τους δεν συμπεριφέρονται με κάποια διαφορά από τα άλλα παραδοσιακά που κατά καιρούς κατακρίνουν σφόδρα. Θα μπορούσα να αναφερθώ σε πολλές περιπτώσεις αλλά αρκούμαι στο τελευταίο περιστατικό. Ο δημοσιογράφος Γιώργος Πενταράκης,  μετά από 5 χρόνια εργασίας στον 902, Αριστερά στα FM, απολύθηκε.
“Στα πλαίσια των περικοπών”, όπως του ειπώθηκε.
Ο σταθμός, δηλαδή το ΚΚΕ, αντί να δώσει ταυτόχρονα με την απόλυση και την νόμιμη αποζημίωση, μαθαίνουμε ότι θα την δώσει, χρησιμοποιώντας τον πρόσφατο νόμο της κυβέρνησης, σε έξι μήνες!

Τέτοια συμπαράσταση και αλληλεγγύη!…

Με πληροφορίες από το blog ΧΡΟΝΙΚΑ

Η ανορθόγραφη ζωή ενός «μετανάστη»

Μια ιστορία (που θα μπορούσε να είναι) πολύ αληθινή…

Ο Γιούρι είναι ένας νεαρός που γεννήθηκε στο Σουχούμι  της Γεωργίας, στα χρόνια που η χώρα ήταν ακόμα υπό την σκέπη της ΕΣΣΔ. Από οικογένεια με ρίζες ελληνικές. Όταν οι φλόγες του πολέμου έζωσαν την Γεωργία, που μαχόταν για την ανεξαρτησία  της, όπως εκατοντάδες χιλιάδες άλλοι, «όπως όλοι”, αποφάσισε και εκείνος να φύγει. Ο καλύτερος προορισμός ποιος άλλος, η πατρίδα. Μια άλλη πατρίδα που ως τότε την είχε “συναντήσει” μονάχα μερικές Κυριακές, όταν και μαζευόταν στο σπίτι συγγενικά πρόσωπα και το γλέντι  «χρωματιζόταν» από τραγούδια νοσταλγικά.

Και έπειτα η «πατρίδα». Αυτή η πατρίδα που θαρρείς πως δεν έχει κόσμο, δεν έχει δέντρα, δεν έχει κτίρια αλλά είναι φτιαγμένη από προσμονή και ζεστασιά. Εκεί που περιμένεις να σε περιμένουν. Και ας μη σε ξέρουν.  Και ας μη τους ξέρεις. «Όλοι εκεί μιλάνε την ίδια γλώσσα. Μιλάνε τη γλώσσα που μιλάμε κι εμείς εδώ».

Οι πρώτες μέρες είναι οι μέρες «του χαμένου». Περιφέρεσαι δεξιά και αριστερά και περιμένεις να συμβεί ένα θαύμα. Να, να σταματήσει κάποιος στο δρόμο, να σε χαιρετήσει, να σε κτυπήσει στον ώμο, να σε επιβιβάσει σε ένα αυτοκίνητο και να σε πάει στο συνεργείο που έχει. Σαν να σε ξέρει χρόνια, και σαν να ξέρει, λες και κάποιος του έχει μιλήσει για σένα,   ότι εσύ είσαι καλός τεχνίτης. «Σπουδαίο» λες εσύ τον εαυτό σου, με μια δόση αυταρέσκειας και γεμάτος αυτοπεποίθηση. Στο τέλος-τέλος, στην δική σου πατρίδα είσαι, πια.  Και εκείνα που έχει μάθει για τα αυτοκίνητα, είναι ίδια παντού. Αμορτισέρ, μπουζί, αντλία, σασμάν, ψυγείο, σασί, λάστιχα , πόρτες. Παντού ίδια είναι αυτά. Το πολύ πολύ να δυσκολευτείς λιγάκι στην προφορά αλλά με εκείνα τα ελληνικά που ξέρεις, για ένα συνεργείο αυτοκινήτων φτάνουν και περισσεύουν.

Η Ευαγγελία Σχοιναράκη – Ηλιάκη για την μήνυση σε δημοσιογράφο

Μετά τη δημοσίευση της είδησης, με την οποία γινόταν γνωστό ότι η σύμβουλος τους πρωθυπουργού και βουλευτής Ευαγγελία Σχοιναράκη – Ηλιάκη, έκανε μήνυση και αγωγή σε δημοσιογράφο, έλαβα από την κυρία Σχοιναράκη-Ηλιάκη την παρακάτω δήλωση την οποία και δημοσιεύω.

“Ο δημοσιογράφος Αλέκος Ανδρικάκης τα δυο τελευταία χρόνια, επιδίδεται σε μία εκστρατεία κατασυκοφάντησής μου, χρησιμοποιώντας τα μέσα μαζικής επικοινωνίας. Υπήρξε ανοχή από την πλευρά μου στα πλαίσια της ελεύθερης έκφρασης.

 Πρόσφατα πληροφορήθηκα ότι χρησιμοποιεί και το γνωστό μέσο κοινωνικής δικτύωσης www.facebook.com, υπερβαίνοντας τα όρια της δημοσιογραφικής δεοντολογίας και κριτικής, για να διατυπώνει ονειδιστικούς σε βάρος μου υπαινιγμούς σε προσωπικό επίπεδο και ενθαρρύνει, τεχνηέντως, εξυβριστικούς χαρακτηρισμούς σε βάρος μου από τους χρήστες του παραπάνω μέσου, πολλαπλασιάζοντας έτσι τη βλάβη της προσωπικότητάς μου.

Σύμβουλος του πρωθυπουργού, ζητάει φυλάκιση δημοσιογράφου λόγω Facebook!

Σύμβουλος του πρωθυπουργού,πρώην νομάρχης και βουλευτής ζητά αποζημίωση και…φυλάκιση δημοσιογράφου για σχόλια σε ιδιωτικές συζητήσεις και…like που έκανε στο Facebook! Για αυτό σας λέω: ρεμάλια, προσέξτε που βάζετε το… like σας και βρεθείτε σιδηροδέσμιοι!

Πρωτάκουστο! Για πρώτη φορά στην Ελλάδα, ένα δημόσιο πρόσωπο, η σύμβουλος του πρωθυπουργού Βαγγελιώ Σχοιναράκη, καταθέτει αγωγή σε δημοσιογράφο (τον Αλέκο Ανδρικάκη) όχι για κάποια δημοσιεύματα και σχόλια στα Μέσα που εργάζεται, αλλά τον κατηγορεί για λόγια…στις ιδιωτικές συζητήσεις του, στα στέκια όπου συναντά τους γνωστούς του,αλλά και αναρτήσεις που έκανε ο  δημοσιογράφος στο FACEBOOK και … LIKE που έκαναν ο ίδιος και οι φίλοι του, πάνω στον “τοίχο” της κοινωνικής δικτύωσης!

Η κ.Σχοιναράκη σύμβουλος του πρωθυπουργού, πρώην βουλευτής και νομάρχης Ηρακλείου υποβάλλει αγωγή, ζητώντας μάλιστα  100.000 ευρώ αλλά και τη φυλάκιση του γνωστού κρητικού δημοσιογράφου(σήμερα εργάζεται στην ΠΑΤΡΙΣ και το Ράδιο Κρήτη) για κάτι που γράφτηκε και ειπώθηκε όχι σε δημοσιογραφικό μέσο αλλά στο πλαίσιο του FB!

Διαβάστε εδώ ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα της αγωγής.

Ο ανύπαρκτος ήρωας Κωνσταντίνος Κουκίδης

Ένα άρθρο μα τι άρθρο! Από εκείνα που γράφει ο Νίκος Σαραντάκος και τα διαβάζεις με μια αναπνοή. Απολαύστε!

Προχτές, στην ηλεκτρονική έκδοση του Βήματος, ο δημοσιογράφος Γ. Μαλούχος ανέβασε σε νέα επίπεδα το ευγενές άθλημα της χάλκευσης: όχι μόνο αφιέρωσε ολόκληρο άρθρο σε ανύπαρκτο πρόσωπο, αλλά και θεώρησε ένδειξη απώλειας της ιστορικής μας μνήμης το ότι κανείς άλλος δεν… θυμήθηκε τον (ανύπαρκτο) ήρωα!

Βέβαια, πρέπει να πούμε ότι τέτοιες επιδόσεις δεν μας παραξενεύουν από το Βήμα, που, αν θυμάστε, είχε κατασκευάσει ολόκληρο ρεπορτάζ για την επίσκεψη Ερντογάν το 2009, επίσκεψη που δεν έγινε ποτέ, καταφέρνοντας μάλιστα να ανακαλύψει και… ψυχρότητα που δεν την έκρυψαν τα χαμόγελα.

Έγραψε λοιπόν προχτές ο Γ. Μαλούχος:

Ήταν σαν σήμερα πριν από εβδομήντα χρόνια, όταν η Βέρμαχτ έμπαινε στην Αθήνα. Ήταν Κυριακή του Θωμά, η μέρα που ενέπνευσε και τη «Συννεφιασμένη Κυριακή», το μέγα τραγούδι του Τσιτσάνη.
Κυρίως όμως, ήταν η μέρα που ο εύζωνας φρουρός της Ακρόπολης, ο Κωνσταντίνος Κουκίδης, δεν άντεξε την ντροπή της παράδοσης του Ιερού Βράχου στο Γερμανό αξιωματικό και, αντί να υποστείλει την ελληνική σημαία για να την παραδώσει όπως τον είχε διατάξει ο διοικητής της γερμανικής φρουράς, την υποστέλλει τραγουδώντας μόνος μπροστά τους Γερμανούς τον εθνικό ύμνο, τυλίγει με αυτή το σώμα του και αυτοκτονεί πέφτοντας στο κενό.
Σήμερα, ποιος θυμάται τον Κουκίδη; Κανείς φυσικά. Και γιατί να τον θυμόμαστε; Επειδή πήγε και αυτοκτόνησε για να μην παραδώσει την Ακρόπολη στο βάρβαρο κατακτητή; Αστεία πράγματα…

Θα μπορούσαμε να απαντήσουμε αλλιώς στη ρητορική ερώτηση του Γ. Μαλούχου. Και γιατί να τον θυμόμαστε τον Κουκίδη; Μήπως υπήρξε; Αστεία πράγματα…

Υπάρχει ένα όριο αξιοπρεπούς διαβίωσης που δεν “κουρεύεται”

“Η ανάσχεση των κοινωνικών δικαιωμάτων είναι η μέθοδος που προτάχθηκε για να αντιμετωπιστεί η παρούσα δημοσιονομική κρίση. Η Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και του Πολίτη εκ θέσεως δεν εκφράζει  άποψη για το αν τα μέτρα λιτότητας συνιστούν αποτελεσματική απάντηση στην κρίση αυτή, μολονότι πλέον τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους. Επίσης, παρέλκει να εκφράσουμε άποψη για το αν τα μέτρα αυτά είναι δίκαια καθώς και η ίδια η κυβέρνηση που τα θεσπίζει αναγνωρίζει τον «κοινωνικά άδικο» χαρακτήρα τους. Η Ένωσή μας θα εμείνει στα ζητήματα που αφορούν το καθεαυτό πεδίο των δικαιωμάτων, χωρίς να επεκταθεί στο σύνολο των κοινωνικών συνδηλώσεων της αντιμετώπισης της κοινωνικής κρίσης.

Ως θεωρητικό εργαλείο της ανάσχεσης των κοινωνικών δικαιωμάτων, εκφράζεται η άποψη ότι, παρότι αυτά κατοχυρώνονται στο Σύνταγμα και σε διεθνείς συνθήκες που δεσμεύουν νομικά τη χώρα, πρέπει να υποχωρήσουν ενόψει του γενικού συμφέροντος κάλυψης του δημοσιονομικού ελλείμματος και της «εξόδου από την κρίση». Μπορούμε όμως πράγματι να αποδεχθούμε ότι  η δημοσιονομική συγκυρία συνιστά λόγο για τη μειωμένη στο εξής δεσμευτικότητα δικαιωμάτων, ιστορικά εδραιωμένων και νομικά κατοχυρωμένων, όπως είναι τα κοινωνικά; Και σε τι βαθμό;

Όταν έρχονται τα ζόρια, προχωρούν οι ζόρικοι

Γράφτηκε για το protagon

Θα συμφωνήσω με τους περισσότερους ότι τα πράγματα έχουν ζορίσει πολύ. Σχεδόν για όλους. Οι εξαιρέσεις είναι οι πλούσιοι, οι (πρώην και πάντα) φτωχοί- που έτσι κι αλλιώς «τι είχαν τι έχασαν»-  και οι αναίσθητοι. Αλλά θα διαφωνήσω πως «πιο πολύ έχουν γίνει μαύρα για τους νέους». Δεν το γράφω επειδή γουστάρω να πάω κόντρα στο ρεύμα και ούτε τραβάω κάνα ζόρι να σχολιάσουν από κάτω μερικοί αναγνώστες βρίζοντάς με. Το γράφω διότι το πιστεύω απόλυτα. Θα προσπαθήσω, στο μέτρο του δυνατού, να το τεκμηριώσω.

Αστυνομία: Δεν (μπορούσαμε να) χτυπάμε το λαό!

Για τα σημερινά γεγονότα στη Θεσσαλονίκη τοποθετήθηκε με δελτίο τύπου η αστυνομία. H αλήθεια είναι ότι αν δεν ξέραμε την αντίδρασή της σε άλλα γεγονότα, μπορεί και να ελπίζαμε. Αλλά κάτι τέτοιο, φαίνεται πρόωρο. Εξάλλου,  πολύ σύντομα η αστυνομία θα κληθεί να αντιμετωπίσει και πάλι την αντίδραση των πολιτών. Μένει να δούμε πώς θα αντιδράσει.

«Την 11.00 ώρα σήμερα (28-10-2011), στη Λεωφόρο Μεγάλου Αλεξάνδρου Θεσσαλονίκης, είχε προγραμματιστεί παρέλαση πολιτικών και στρατιωτικών τμημάτων, στο πλαίσιο του εορτασμού της Εθνικής Επετείου της 28ης Οκτωβρίου 1940, με τιμώμενο πρόσωπο τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας, κ. Κάρολο Παπούλια.

Γιατροί μάλωναν πάνω από ναρκωμένο παιδί για τις μίζες

Προφανώς το αναισθητικό που χρησιμοποιούν για τις εγχειρίσεις,εκτός τους ασθενή τους πιάνει και μερικούς γιατρούς.

Για τις μίζες μάλωναν πάνω από το ναρκωμένο σώμα ενός παιδιού μέσα στο χειρουργείο 3 γιατροί του νοσοκομείου Παίδων Αγία Σοφία. Το παιδί τελικά συνήλθε από τη νάρκωση χωρίς να έχει υποβληθεί στην επέμβαση. Οι 3 γιατροί κέρδιζαν μεγάλα χρηματικά ποσά με κάθε αποστολή ασθενούς στο εξωτερικό, καθώς αποδεικνύεται πως 67 παιδιά στάλθηκαν αναίτια σε νοσοκομεία του εξωτερικού επιβαρύνοντας τα ασφαλιστικά ταμεία.

Το πρόβλημα στο συγκεκριμένο νοσοκομείο υπάρχει εδώ και πολύ καιρό καθώς, σύμφωνα με πηγές του αρμόδιου υπουργείου, λειτουργούσε ένα σύστημα γιατρών οι οποίοι έστελναν παιδιά στην Ιταλία για επεμβάσεις. Μάλιστα υπάρχουν υποψίες για 67 συνολικά περιστατικά τα οποία έφυγαν στο εξωτερικό επιβαρύνοντας τα ασφαλιστικά ταμεία ενώ μπορούσαν να τα αναλάβουν και εδώ. Ο νόμος επιτρέπει την μεταφορά ασθενών στο εξωτερικό όταν οι γιατροί της χώρας μας δηλώσουν πως δεν μπορούν να αναλάβουν το συγκεκριμένο περιστατικό. Τότε ο ασθενής μεταφέρεται στο εξωτερικό υπ’ ευθύνη του ασφαλιστικού ταμείου.

Ο Παπανδρέου διαλύει τις ψευδαισθήσεις που δημιούργησε ο Καραμανλής

Του Bruce Clark*

Ως νεαρός ανταποκριτής του πρακτορείου Reuters, έζησα και εργάστηκα στην Ελλάδα «επί Ανδρέα Παπανδρέου». Η παραπάνω φράση θα ακουγόταν λίγο παράξενη σε έναν Βορειοευρωπαίο. Για παράδειγμα, δεν θα μπορούσα να πω σήμερα ότι ζω στο Λονδίνο «επί Ντέιβιντ Κάμερον». Από τους διάφορους παράγοντες που καθορίζουν τη ζωή μου, τα σκέρτσα του Κάμερον κατατάσσονται στους λιγότερο σημαντικούς. Στην Ελλάδα του ’80 όμως, όλοι ζούσαμε «επί Ανδρέα Παπανδρέου». Το πρόσωπό του γέμιζε τους δρόμους μας και τις οθόνες των τηλεοράσεών μας. Ενα αστείο που κυκλοφορούσε την εποχή εκείνη ήταν ότι ένας ξένος που μόλις είχε φτάσει στην Αθήνα και προσπαθούσε να μάθει ελληνικά, είχε καταλήξει στο συμπέρασμα πως η φράση «ο πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου» σημαίνει «καλησπέρα σας, αυτές είναι οι ειδήσεις της ημέρας».

Την ώρα των εκλογών, οι οπαδοί του Παπανδρέου γέμιζαν όλες τις κεντρικές λεωφόρους της Αθήνας. Τότε έμαθα και τη λέξη «λαοθάλασσα», καθώς και τη φράση «μαζί σου Ανδρέα, για μια Ελλάδα νέα», την οποία και φώναζαν λες και ο πρωθυπουργός ήταν προσωπικός φίλος του καθενός. Ακόμη και όταν τα άλλα κόμματα διοργάνωναν συγκεντρώσεις, το μέτρο σύγκρισης ήταν ο Παπανδρέου. Ενα από τα πιο αστεία συνθήματα που θυμάμαι σε συγκεντρώσεις της Νέας Δημοκρατίας, το οποίο αναφερόταν στο γεγονός ότι ο Παπανδρέου δεν είχε υπηρετήσει, έλεγε «εν-δυο, εν-δυο, ο Ανδρέας στον στρατό».

Σύλληψη αρχιφύλακα της ΕΛ.ΑΣ. για ληστεία!

Εδώ γίνονται Σόδομα και Γόμορρα!!!

 

Για ένοπλη ληστεία σε πρακτορείο ΠΡΟΠΟ στον Άγιο Δημήτριο, συνελήφθη αρχιφύλακας της ΕΛ.ΑΣ. ο οποίος υπηρετεί στην Αντιτρομοκρατική Υπηρεσία. Ο 46χρονος αρχιφύλακας μπήκε στο πρακτορείο και με την απειλή του υπηρεσιακού του όπλου άρπαξε άγνωστο μέχρι στιγμής χρηματικό ποσό και διέφυγε.

Ωστόσο, ο δράστης έγινε αντιληπτός από ειδικό φρουρό εκτός υπηρεσίας, ο οποίος υπηρετεί στην Άμεση Δράση. Ο ειδικός φρουρός ενημέρωσε την υπηρεσία του και στην περιοχή έσπευσαν αστυνομικοί της ομάδας ΔΙΑΣ, οι οποίοι εντόπισαν τον 46χρονο και τον συνέλαβαν. Ο αρχιφύλακας οδηγήθηκε στην υπηρεσία εσωτερικών υποθέσεων, η οποία διενεργεί προανάκριση για την υπόθεση.

ΑΠΕ

Σαν σήμερα η Ελλάς κηρύσσει… πτώχευση

Ο Μαρξ έχει γράψει πως η ιστορία επαναλαμβάνεται σαν τραγωδία ή σαν φάρσα. Σαν σήμερα-για να είμαστε ακριβείς τις τελευταίες ημέρες του Οκτωβρίου- αναφέρουν τα ημερολογιακά αλμανάκ, το 1898 η Ελλάδα τίθεται ουσιαστικά υπό διεθνή οικονομικό έλεγχο λόγω αδυναμίας πληρωμών, κηρύσσοντας ουσιαστικά πτώχευση.

Ήδη, από τον Οκτώβριο του 1897 οι απεσταλμένοι των Μεγάλων Δυνάμεων βρίσκονταν στη χώρα για τη σύνταξη νόμου βάσει του οποίου θα εγκαθιδρυόταν και θα λειτουργούσε ο οικονομικός έλεγχος.

Οι διαπραγματεύσεις ολοκληρώθηκαν στις 21 Ιανουαρίου 1898, όταν και αποφασίστηκε πως στη Διεθνή Οικονομική Επιτροπή θα εκχωρούνταν για την εξυπηρέτηση του δημοσίου χρέους τα μονοπώλια (άλατος, πετρελαίου, σπίρτων, παιγνιόχαρτων, κλπ), ο φόρος καταναλώσεως καπνού, τα τέλη χαρτοσήμου, οι δασμοί του τελωνείου Πειραιά, ενώ η ΔΟΕ είχε επίσης την εποπτεία των δημοσίων υπηρεσιών που ήταν αρμόδιες για την είσπραξη των δημόσιων εσόδων.

tvxs

Όταν πεθαίνουν οι δικτάτορες

Με αφορμή την εκτέλεση-λιντσάρισμα του Gaddafi, ακολουθεί ένα εξαιρετικό αφιέρωμα στο τέλος άλλων δικτατόρων. Μόνο αυτός και ο Μουσολίνι πάντως,έπεσαν στα χέρια ανταρτών και είχαν σχεδόν το ίδιο( φριχτό) θάνατο.

Αδόλφος Χίτλερ, Σαντάμ Χουσεΐν, Νικόλαε Τσαουσέσκου, Μπενίτο Μουσολίνι, Ίον Αντονέσκου και από τις 20 Οκτωβρίου, Μουαμάρ Καντάφι.
Δικτάτορες που έμειναν στην ιστορία. Για διωγμούς, για βασανιστήρια, για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Άνθρωποι που καταπίεσαν, δολοφόνησαν και στο τέλος βρήκαν φρικτό θάνατο.’
Άλλοι αυτοκτόνησαν όπως ο Αδόλφος Χίτλερ. Άλλοι κυνηγήθηκαν και κρεμάστηκαν όπως ο Σαντάμ Χουσεΐν και άλλοι εκτελέστηκαν ‘όπως ο Μπενίτο Μουσολίνι, o Νικολάε Τσαουσέσκου, ο Ιον Αντονέσκου.
Αδόλφος Χίτλερ
Από το 1933 έως το 1945 ήταν Καγκελάριος της Γερμανίας. Υπό την ηγεσία του Χίτλερ οι εθνικοσοσιαλιστές εγκαθίδρυσαν στη Γερμανία τη δικτατορία του αποκαλούμενου Τρίτου Ράιχ.
Τα κόμματα της Αντιπολίτευσης κηρύχθηκαν εκτός νόμου, οι πολιτικοί αντίπαλοι καταδιώκονταν και δολοφονούνταν, ενόψει του σχεδίου του για εξόντωση των Εβραίων και παγκόσμια κυριαρχία της Άριας φυλής, που οδήγησε στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο εκατομμυρίων ανθρώπων στα πεδία της μάχης και στα στρατόπεδα συγκέντρωσης.

Το τέλος του Χίτλερ στο καταφύγιο

Η νέα μας μετανάστρια

Η μικρή γεννήθηκε στην Αλβανία, στη δύση του 1993. Καρπός ενός… «βιαστικού και ανώριμου» έρωτα. Από εκείνους τους έρωτες που μόνο οι φοιτητές απολαμβάνουν. Οι προσεχτικοί, διότι οι απρόσεχτοι κοιμούνται φοιτητές και ξυπνάνε ακόμα και πατεράδες. Άσχετα αν στην πορεία το απολαμβάνουν. Αφού είχα φύγει όταν η σημερινή «ηρωίδα» ήταν ακόμα στη κοιλιά της μητέρας της, επέστρεψα να τη δω όταν πια ήταν τριών μηνών. Τα παιδιά κάνανε παιδί. Δυο μήνες μετά, μαζί με τη μητέρα της, κουβάλημα από «βουνά και λαγκάδια» και στη νέα μου στέγη. Εγκατεστημένος από τις αρχές του έτους εκείνου, μόνιμα στη Δράμα.  Συγκρατήστε πως η Άννα -η οποία πήρε το όνομά της από την ηρωίδα ενός βιβλίου που είχα διαβάσει στα δεκαπέντε μου- «ήρθε» στην Ελλάδα όταν ήταν πέντε μηνών και κάτι μέρες. Στο χρόνο επάνω ο πελαργός έφερε και την αδελφή της και η χαρά -μαζί με τα βάσανα- διπλασιάστηκε.

Τα πρώτα χρόνια -τα γνωστά- χωρίς χαρτιά. Μεγάλωσαν τα παιδιά σε ένα πολύ φιλικό περιβάλλον, πήγαν παιδικό σταθμό και  νηπιαγωγείο στον τόπο που ο πατέρας τους επέλεξε να εγκατασταθεί. Η Άννα ξεκίνησε εκεί και το Δημοτικό. Όλοι οι γύρω μας βοηθούσαν. Στη γειτονιά οι μικρές σαν μασκότ. Από το 2000 στην Αθήνα πια, με χαρτιά και με άδειες παραμονής. Τα παιδιά άργησαν πολύ να πάνε στους παππούδες στο Καλιβάτσι του Τεπελενίου και στο Μετόχι των Αγ. Σαράντα, αντίστοιχα το δικό μου χωριό και εκείνο της μητέρας τους. Η προσπάθειά μας να ενταχθούμε ευκολότερα, τρέναρε για «αργότερα» την εκμάθηση της αλβανικής γλώσσας στις μικρές. Όταν το 2002 καταφέραμε να πάμε στα χωριά μας, το «αργότερα» είχε περάσει, είχε γίνει πια αργά και τα παιδιά δεν ήξεραν να επικοινωνούν αλβανικά. Είναι από εκείνα τα λάθη που όλη την καλή διάθεση να έχεις, δεν διορθώνονται πια εύκολα. Το «μπράβο σας που μαθαίνετε τα παιδιά σας ελληνικά, αφού τα παιδιά ελληνόπουλα(!) είναι», στην Αλβανία και στους παππούδες μεταφράζεται σε «γιατί, γιέ μου μας έκανες τέτοιο κακό και δεν μπορούμε να μιλήσουμε στις εγγονές μας;» .

Κατέβα κάτω, ρε!

Τα MMM είναι αυτά με τα οποία κυκλοφορώ στην Αθήνα. Αμέτρητα, ως εκ τούτου τα περιστατικά που έχω συναντήσει, και αν καθόμουν να τα γράψω, θα χρειαζόταν βιβλίο. Τρια περιστατικά, όμως, δεν μπορώ παρά να τα μοιραστώ μαζί σας.

Ήταν στις αρχές της εβδομάδας, όταν με τη σύντροφό μου είχαμε πάει στη Φιλοσοφική Σχολή, για να ενδιαφερθώ για πιστοποιητικό ελληνομάθειας. Βλέπεις, του Δήμου δεν του φτάνει η δημοσιογραφική μου ιδιότητα και τα εκατοντάδες άρθρα μου στον ελληνικό τύπο, θέλει χαρτί που να λέει ότι γνωρίζω ανάγνωση και γραφή! Στην επιστροφή από του Ζωγράφου, το λεωφορείο ασφυκτικά γεμάτο από φοιτητές. Στη δεύτερη στάση, μιας φοιτήτριας πιάστηκε το χέρι της στην πόρτα. Αυτή και οι φίλοι της αρχικά και μετά το μισό λεωφορείο, φώναζε στον οδηγό να σταματήσει και να ανοίξει την πόρτα. Ο οδηγός, κάνοντας τον κωφό και αδιαφορώντας πλήρως για τις φωνές του κόσμου, προχωρούσε σαν να μην συνέβη τίποτα. Στην επόμενη στάση άνοιξε την πόρτα, το χέρι της κοπέλας απεγκλωβίστηκε και όλα πήγαν στη θέση τους.

Για τη μισθοδοσία του κλήρου

Η ευρωπαϊκή λύση και οι παραλλαγές που εφαρμόζονται εδώ και χρόνια

Του Μίμη Σουλιώτη*

Ωσάν θηρίον ημιθανές που μες στον επιθανάτιο ρόγχο του αίφνης ανοίγει το ένα μάτι για ν’ αστράψει την ύστατη λάμψη της ζωντάνιας του, έτσι και το ΠΑΣΟΚ υπενθύμισε τον αλλοτινό εαυτό του μέσω της δήλωσης του Νίκου Σηφουνάκη για τη μισθοδοσία του κλήρου. Ο αναπληρωτής υπουργός φύσηξε τη στάχτη και burberry του κόμματός του. Αλλά όταν ο τότε πρωθυπουργός Σημίτης είχε αισθανθεί αρκετά ισχυρός ώστε να επιχειρήσει τη μη αναγραφή του θρησκεύματος στις ταυτότητες, ξέμεινε με τον Σηφουνάκη και κάνα δυο άλλους και, βέβαια, έχασε τις εκλογές. Διότι η ιεραρχία ως πολύπειρη (τι βυζαντινοί αυτοκράτορες, τι οθωμανοί σουλτάνοι, τι πρωθυπουργοί και δικτάτορες, τι «ό,τι κι αν πεις») γνωρίζει ότι εάν χάσει μάχες γοήτρου όπως εκείνη για τις ταυτότητες, δεν θ’ αργήσει να αντιμετωπίσει και υλιστικές συγκρούσεις για την εκκλησιαστική περιουσία και για τη μισθοδοσία των κληρικών.

LIVE, Σύνταγμα τώρα | Live, Athens Now

Δείτε  live τι γίνεται τώρα στο Σύνταγμα! Και εδώ

Ο Εθνικισμός η εξέδρα και… η Χρυσή Αυγή

Ήταν η “Γαλάζια Στρατιά” παρακλάδι της Χρυσής Αυγής;  Ένα ρεπορτάζ για τους “τιμωρούς των γηπέδων”, τη δράση της οργάνωσης και οι καταγγελίες για ξυλοδαρμούς στα πανεπιστήμια.

Τι περιεχόμενο δίνουν στον Εθνικισμό; Ποια η ιδεολογία τους;

Μιλάει ο εκπρόσωπος της “Γαλάζιας Στρατιάς” και στέλεχος της Χρυσής Αυγής,  Ηλίας Παναγιώταρος.

Ρεπορτάζ των Γιώργου Κουβαρά & Μάγδα Γεωργιάδου για το TRANSIT

Η ακροδεξιά την εποχή του Μνημονίου

Ο Δημήτρης Ψαρράς παρακολουθεί τις μεταμορφώσεις του Γ. Καρατζαφέρη στο νέο πολιτικό τοπίο, αναλύοντας τον διπλό λόγο, τη σκληρή νεοφιλελεύθερη ατζέντα και τις βαθιές ακροδεξιές ρίζες του ΛάΟΣ

ΣΚΗΝΗ 1η: Βλέπουμε τον αρχηγό του ΛάΟΣ σε πρόσφατη συνέντευξή του (Kontra Channel, 28.5.2011)  να αποκρούει τον όρο Ακροδεξιά: «Δεν ξέρω τι είναι αυτό που λέμε Aκροδεξιά. Δεν έχω δει ακροδεξιά με την έννοια του ναζισμού πουθενά. […] Πουθενά δεν υπάρχει αυτό που λέμε Aκροδεξιά. Δεν είναι ακροδεξιά η Λέγκα του Βορρά, η οποία συμμετέχει στην κυβέρνηση Μουσολίνι [sic] κι έχει μία άνοδο». Όσο για τη Χρυσή Αυγή, δεν είναι ακραία: «Όχι. Εγώ θα ’λεγα ότι είναι μια δεξιά παράταξη. Γιατί πρέπει να είναι ακραία;».

ΣΚΗΝΗ 2η: Ο Άδωνις Γεωργιάδης παρουσιάζει την επανέκδοση του Λεξικού των ελληνικών και ρωμαϊκών αρχαιοτήτων του Σμιθ (Τηλεάστυ, 22.6.2011). Σε όλη την εκπομπή του ο γραμματέας του ΛάΟΣ επανέρχεται στο λήμμα «Ξενία» του λεξικού διαβάζοντας την ίδια φράση: «Παρά τοις αρχαίοις ο μη Ελλην ξένος εθεωρείτο ως εχθρός και βάρβαρος». Αυτή τη φράση ο κ. Γεωργιάδης την ερμηνεύει ως εξής: «Δηλαδή, η έννοια του Ξενίου Διός ήταν μόνο μεταξύ των Ελλήνων. Δεν έχει να κάνει με τους αλλοδαπούς, να πείτε στους διάφορους θολοκουλτουριαραίους».

Κουκουλοφόρο αντικείμενο επιτίθεται σε Δήμαρχο!

Ενώ εργαζόμενος στην καθαριότητα που μπήκε βίαια στην αίθουσα να διαμαρτυρηθεί, προσπαθεί να το συγκρατήσει

Θα μπορούσε να είναι και έτσι αλλά (δυστυχώς) είναι αλλιώς. Το κείμενο που είναι κάτω από την φωτογραφία, στο πρωτότυπο συνοδεύεται από φωτογραφικό μοντάζ αλλά η πραγματική φωτογραφία που βάλαμε στο blog, είναι ακόμα πιο παραστατική και οπωσδήποτε, είναι η αληθινή. Εκείνο που αναρωτιέται κανείς είναι πώς γίνεται συνδικαλιστές να πάνε σε διάλογο με κουκούλες κου κλουξ κλαν; Τα συμπεράσματα δικά σας.

Το δραματικό φωτογραφικό ντοκουμέντο από τα χθεσινά επεισόδια της συνεδρίασης της ΚΕΔΚΕ, προκαλεί πολλά ερωτηματικά για την ταυτότητα των γνωστών-αγνώστων που παρεισέφρησαν στις τάξεις των εργαζομένων στην αποκομιδή των σκουπιδιών και επιχείρησαν να αμαυρώσουν την ειρηνική διαμαρτυρία τους προκαλώντας βίαια επεισόδια.

Καρατζαφέρης: Δεν “ανήκομεν εις την δύσιν”, αλλά όπου μας συμφέρει!

Ο πρόεδρος του ΛάΟΣ δεν κάνει τίποτα άλλο παρά μόνον ο,τι κάνουν όλοι οι καιροσκόποι του διαμετρήματός του. Διαβάστε πιο κάτω:

Επίθεση στην κυβέρνηση που ακολουθεί τυφλά το δόγμα “ανήκομεν εις την δύσιν” του Κωνσταντίνου Καραμανλή έκανε ο Γιώργος Καρατζαφέρης. Ο αρχηγός του ΛΑΟΣ σε τηλεοπτική του συνέντευξη υποστήριξε ότι υπάρχουν προοπτικές συνεργασίας με την Ρωσία και την Κίνα που μπορεί να βοηθήσουν για να βγεί η χώρα από το αδιέξοδο.

Ο κ. Καρατζαφέρης κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι δείχνει ολιγωρία τις σχέσεις της με την Ρωσία, καθώς όπως είπε δεν καλεί τον Ρώσο Πρόεδρο να επισκεφθεί την Αθήνα. Αν και η κυβέρνηση απάντησε ότι υπάρχει επίσημη πρόσκληση προς τον Ντμίτρι Μεντβέντεφ, ο αρχηγός του ΛΑΟΣ επέμεινε ότι η Ελλάδα θα πρέπει να επαναπροσδιορίσει την εξωτερική της πολιτική.

Ο δικτάτορας(;) πέθανε, ζήτω ο διάδοχός του!

Το έχει φαίνεται η μοίρα αυτής της χώρας όταν πεθαίνουν οι δικτάτορες, να είναι μέρα βροχερή. Έτσι συνέβη όταν πέθανε ο Ενβέρ Χότζα, το (όχι και τόσο) μακρινό 1985, έτσι συνέβη και τώρα με τον  διάδοχο και συνεχιστή τους στην (απολυταρχική) του εξουσία, Ραμίζ Αλία. Μερικοί τον αποκάλεσαν ως «τελευταίο κομμουνιστή-δημοκράτη», άλλοι «Γκορμπατσόφ των Βαλκανίων» και άλλοι απλώς «αντικαταστάτη του δικτάτορα». Ποιος όμως, ήταν στην πραγματικότητα ο Ραμίζ Αλία, τελευταίος πρόεδρος της κομμουνιστικής περιόδου της Αλβανίας και ταυτόχρονα ο πρώτος της δημοκρατικής;

Αφού  βρισκόταν για περίπου σαράντα χρόνια στην «αυλή» του δικτάτορα και επέζησε εσωκομματικών εκκαθαρίσεων, που εκείνος έκανε με σαδιστική συνέπεια και προσήλωση  σε όλη του την παντοδυναμία, θεωρήθηκε από πολλούς η φυσική συνέχεια στην ηγεσία του κόμματος-κράτος, αφότου ο Χότζα εγκατέλειψε  τα εγκόσμια τον Απρίλη του 1985. Ευγενική φυσιογνωμία- όσο και μυστηριώδες-με την ανάληψη των καθηκόντων του κινήθηκε σε πλήρη αντίθεση με τον προκάτοχό του. ΄Η τουλάχιστον έπραξε σχεδόν τα αντίθεα από εκείνον. Θεωρητικά τα έκανε όλα «καθοδηγούμενος από τα μαθήματα του μεγάλου δασκάλου και αθάνατου αρχηγού» αλλά πρακτικά τον είχε «προδώσει» .

Ρ. Βάιτ: Απάνθρωπες συνθήκες κράτησης προσφύγων στην Ελλάδα

Αρθρο του γερμανού βουλευτή με αφορμή το πρόσφατο ταξίδι του στην Ελλάδα. Αυτά που για τους γνωρίζοντες είναι κοινά μυστικά αλλά που ποτέ δεν αλλάζουν. Με οποιαδήποτε κυβέρνηση. 

 Σε άρθρο του στην εφημερίδα «Frankfurter Rundschau», ο βουλευτής των Σοσιαλδημοκρατών και μέλος της Επιτροπής Εσωτερικών Υποθέσεων του Γερμανικού Κοινοβουλίου Ρούντιγκερ Βάιτ, που επιισκέφθηκε πρόσφατα την περιοχή του Έβρου δηλώνει ότι «οι συνθήκες διαβίωσης των προσφύγων στην Ελλάδα αποτελούν ντροπή για τη χώρα και για ολόκληρη την Ευρώπη».

 Με αφορμή πρόσφατο ταξίδι του στην Ελλάδα, μαζί με αντιπροσωπεία βουλευτών του γερμανικού κοινοβουλίου, ο κ. Βάιτ αναφέρεται στις εντυπώσεις που αποκόμισε από την επίσκεψη δύο κέντρων συγκέντρωσης προσφύγων στην Ελλάδα, κάνοντας λόγο για απαράδεκτες συνθήκες διαβίωσης, επισημαίνοντας τις ευθύνες Ελλήνων και Ευρωπαίων πολιτικών και ζητώντας τη δημιουργία ενός μηχανισμού διάσωσης για πρόσφυγες. Μεταξύ άλλων, ο γερμανός πολιτικός σημειώνει:

 

“Το αμερικανάκι” και οι μετανάστες

Για την Αυγή της Κυριακής

Να ξεκινήσω με το δικό μου βίωμα από τον Δήμο Αθηναίων, και συγκεκριμένα από το Κέντρο Εξυπηρέτησης Αλλοδαπών: με πιάνει κρύος ιδρώτας όλα τα τελευταία 12 χρόνια που αναγκάζομαι να πάω να καταθέσω ή να παραλάβω οποιοδήποτε χαρτί. Μετά την τοποθέτηση δε μελών της Δημοτικής Αστυνομίας, μερίδα των οποίων συμπεριφέρονται τουλάχιστον απάνθρωπα στους μετανάστες, η κατάσταση έχει χειροτερέψει. Γι’ αυτό και, όταν είδα διαφορετική συμπεριφορά από υπάλληλο του Κ.Ε. Αλλοδαπών, μου γεννήθηκε η επιθυμία να μάθω λίγα παραπάνω πράγματα.

Ήταν πέρυσι τέτοιο καιρό όταν (ξανα)πήγα στη Μαιζώνος και Ψαρών. Μια νέα κοπέλα, με μπλε μάτια και ήρεμο βλέμμα, που εύκολα σε μπερδεύει και σε παραπέμπει σε χώρα εκτός Μεσογείου, με αναγνώρισε και μου μίλησε. «Γεια σας, είμαι η Βούλα Μπουρνά. Διαβάζω κείμενά σας και παρακολουθώ κατά καιρούς αυτά που γράφετε. Χαίρομαι που σας γνωρίζω και από κοντά» μου είπε με ένα πολύ ζεστό χαμόγελο. Ήταν η πρώτη φορά που υπάλληλος του συγκεκριμένου γραφείου μού μίλησε στον πληθυντικό. Προφανώς θα υπάρχουν και άλλοι που το κάνουν, αλλά προσωπικά δεν μου είχε τύχει, και για τον λόγο της τυπικότητας των σχέσεων μαζί τους. Αιφνιδιάστηκα ευχάριστα, οπωσδήποτε. Αφού τελείωσα τις διαδικασίες, ευκολότερα και πιο ανθρώπινα τούτη τη φορά, έβαλα στο μυαλό μου μια συνάντηση μαζί της για να μάθω για την εμπειρία της με τους μετανάστες.

Τελικά τι(εθνικότητα) γεννιέσαι και τι γίνεσαι;

Ένα από εκείνα τα άρθρα που για μερικούς θέλει γερό στομάχι να το χωνέψουν. Το έγραψε κάποιος στο blog παραπολιτική, και αντικατοπτρίζει αυτό που συμβαίνει (και) στη χώρα μας αλλά μερικοί αρνούνται να παραδεχτούν. 

Μια από τις πρώτες κοινοβουλευτικές μάχες της κυβέρνησης Παπαδρέου διεξήχθη με αφορμή το περίφημο νομοσχέδιο για την ιθαγένεια. Οι υπέρμαχοι του νομοσχεδίου, στους οποίους πρόθυμα με συμπεριλαμβάνω, υποστηρίξαμε ότι “Έλληνας και γεννιέσαι και γίνεσαι” ενώ οι φορείς της αντίθετης άποψης υποστήριξαν ότι “Έλληνας μόνο γεννιέσαι”.

Δεν θέλω να…αναμοχλεύσω τα πάθη εκείνης της περιόδου ή τουλάχιστον όχι άμεσα. Θα ήθελα απλά να παραθέσω έναν προβληματισμό για την ιθαγένεια δυο διεθνών προσωπικοτήτων που απασχόλησαν αυτή την εβδομάδα την εγχώρια επικαιρότητα.

Ο Steve Jobs ήταν Αμερικανός, σωστά; Συμφωνούμε όλοι; Σας ενημερώνω απλά ότι ο βιολογικός του πατέρας ήταν Σύριος και…

…η μητέρα του κατά…50% Γερμανίδα και κατά 50% Αμερικανίδα. Ο ταλαντούχος Steve υιοθετήθηκε από ένα ζευγάρι Αμερικανών.

O Philipp Rösler που συναντήθηκε χθες με τη μισή κυβέρνηση είναι Γερμανός, σωστά; Συμφωνούμε όλοι; Σας ενημερώνω ότι γεννήθηκε στο μακρινό Βιετνάμ αλλά υιοθετήθηκε από Γερμανούς γονείς. Ναι, η χώρα που θα κουβαλά για πάντα τον Χίτλερ και το Ολοκαύτωμα στο βιογραφικό της, σήμερα είναι μια ανοιχτή κοινωνία, ανοιχτή για όλους.

Τα σχόλια δικά σας…